Opcje wyszukiwania (Strona 12 z 35)

Brak dostępu do internetu skutkował pominięciem kilku pytań. Ale kształcących, co uzupełniam teraz w bibliotece miejskiej. Ale i tak nie miałem szans na odpowiedź. Najlepsze są te kamienne wieżyczki, czy też kupki kamienne. Tatry nawet się nie kłaniają, bo tam wyznaczają drogę w skałach, poza szlakami turystycznymi od zawsze. Dzisiaj trzeba bardzo uważać, różnie to bywa, takie czasy. Nazywają się    kopczyki    , po słowacku   kopczik   po czesku   hromatka  .  Ten, kto je ułożył w Beskidzie Małym musiał chodzić po Tatrach.  W Beskidach kopczyków nie widziałem, w każdym razie nie pamiętam. Nawet na Babiej Górze. Na szczytach, czasami po drodze, spotyka się usypane kopce, ale to nie to.

Postaram się dać jakieś materiały turystyczne, archiwalne, chociaż kilka.
Używane latami, bardzo intensywnie, same się złomowały i wyrzucało               się je. To jest całkiem naturalne.
Pytanie, za MF, też o plecaku: chyba najbardziej kultowy plecak w górach. Dzisiaj niespotykany. Używałem go w Beskidzie Małym, na pewno. Produkowany i kupowany tylko na Słowacji. To jeden z najmniejszych plecaków, dlatego uważany jako najlepszy w Tatrach plecak wspinaczkowy, ale także w turystyce górskiej. Posiadał dużo skóry. Dno i pas dolny, owijający plecak na ok. 12 cm był z dobrej skóry brązowej. Worek i zakrycie-patka z zielonego brezentu, bardzo mocnego. U góry, od pleców, przyszyta półokrągła kształtka z bardzo grubej i mocnej skóry, do mocowania pasków. Pomiędzy mocowaniami pasków, u góry, przyszyty na skórze stalowy, biały, dość duży półpierścień, jako wieszak, do wieszania także na sprzęcie asekuracyjnym w skałach. Paski skórzane, z filcowymi podszyciami, bardzo przyjemne w noszeniu, w prosty sposób regulowane na sprzączkach metalowych, lekkich. Góra worka z blaszkowymi otworami, przez które przewlekało się sznurek do ściągania i zamykania przez zawiązanie na supełek. Klapka-patka zakrywająca otwór, z brezentu, obszywana skórzaną lamówką. W części wyścielany był szarym, lekkim płótnem. Nie posiadał żadnych kieszeni czy tego typu dodatków. Jak się nazywa taki plecaczek?
ps. opisałem tak jakby już obiekt był zaprezentowany na Forum.

Czytałem ten ranking. Pierwsze miejsca zajęły moje pierwsze schroniska, w których byłem znacznie wcześniej niż na Magurce: Stara Roztoka w Tatrach, pierwsze miejsce, Turbacz, byłem jeszcze w czasie budowy, cudem wyszli z problemem wody, Markowe Szczawiny piąte miejsce. Nie pamiętam trzeciego i czwartego. Na Magurce jestem rzadko, kilka razy przechodziłem nie zaglądając.  W środku jest bardzo ładnie, wystrój piękny, architektura wnętrza znakomita, dużo roślin. Ale niczego tam nigdy nie kupowałem. Myślę, że powinno uzyskać wyższą lokatę. Nie wiem na czym polega problem z komunikacją. Miinibusy tam chyba nie kursują.

Plecak ten pochodził z lat 70, nawet 60 może ub. wieku. Jest bardzo wypłowiały, ale dość solidny. MF, chcąc nie chcąc, poruszył temat retrosprzetu turystycznego tzn. z czasów PRL. Im dalej tym sprzęt dzisiaj zwany kultowym jest bardziej kultowy. Najbardziej kocher, urządzenie do gotowania na palnik na denaturat. Używany przez dziesięciolecia choć to było przekleństwo. Wychodzący od 1953 roku miesięcznik Turysta, niezwykle popularny wśród turystów, mam pierwsze roczniki, ogłosił konkurs na jego polską nazwę. Czego tam nie było! Żadna się nie przyjęła. Proponowano też nową nazwę na rączkę do kochera. Zachowam dla siebie. Później pochodzący z Niemiec juwel vel żuwel vel hajc vel granat, na benzynę. Miał zawory z uszczelkami, które przepuszczały i czasami cały się palił, wywołując strach. Czy ktoś z Forumowiczów używał kochera i juwla? Z pewnością. Może opisze?
Ekskluzywny sprzęt, puchatki - kurtki puchowe, buty - zawraty i późniejsze rysy, przyszły nieco później i odegrały wielką rolę w turystyce kwalifikowanej. Wszystkiego nie wymienię, może kiedyś zaprezentuję coś ciekawego, także na starych zdjęciach.

Tymczasem proszę o zadanie pytania za mnie.

Jedno z najciekawszych pytań, Brawo dla MF i neny, duże.

strzebla potokowa

Jeżeli wisi to już trzy tygodnie to zagadka nie jest taka trudna. Zgadywanie nie jest pouczające. Zawsze trzeba znaleźć ziarnko racjonalności. Jest to skałka z piaskowca istebniańskiego, co dobrze widać na powiększeniu, i jest to jedyna racjonalna przesłanka. Takiego piaskowca w podanych miejscach, Wędrujące Skały, Łamana Skała, jest bardzo dużo. Z enigmatycznej odpowiedzi wynika, że to nie tam. Drugie, wielkie ich skupisko, to skały przy drodze z Czartaka na Królewiznę, Żar, Kapitan czy Kapral. Zimowe słońce trochę nie pasuje do tego widoku, nawet bardzo, ale ryzykuję.

Niestety nigdy tam nie byłem i nie będę, ale chętnie czytam relacje spoza Tatr Wysokich.
piotr w poście nr 15 użył takiego sformułowania: " w różnych kierunkach, w końcu zaczęło nam zaglądać w oczy widmo tzw. awaryjnego kibla na grani, aliści zaczęliśmy iść za mapą po prostu ".
Pytanie jest poważne, z góry zastrzegam, bo z tym bywa różnie: gdzie Piotrze posiadłeś słowo " kibel " , na określenie koniecznego a niespodziewanego noclegu w górach. Poza Tatrami nigdy tego nie spotkałem. Jest to żargon bardzo stary, z pewnością przedwojenny.
Wiele lat temu, w Morskim Oku, po zapadnięciu zmroku, gdy wysoko w skałach błyskały latarki, chodzili różni i mówili: o, kiblują, kiblują.

Przejrzałem teraz wszystkie posty tatrzańskie na Forum. Niektóre przestudiowałem. Słowacy dość dawno temu przesunęli szlak z Bystrego Przechodu, który jest 5 minut pod Furkotem, na który wszyscy wychodzili, na południe, ok. 150 m, przez Bystrą Ławkę. Nazwa ta była nieznana i jeszcze dzisiaj często na Bystrą Ławkę mówi się Bystry Przechód. Nowy szlak jest trudniejszy od dawnego. Szedłeś tam piotr w 2013 roku, ładne zdjęcie na Wyżni Wielki Staw Furkotny. Należało niżej, nad Capim Stawem, skręcić skosem w prawo i już jesteś na Furkocie. To przejście jest w takim czasie jak przez Bystrą Ławkę, choć dalsze, bo jest zdecydowanie łatwiejsze. Trudno jest porzucić zabobony tatrzańskie, jak każde inne i oderwać się od szlaku znakowanego. A to, że trzeba z przewodnikiem, a to pilnują i mandaty lepią, a to zamówią helikopter na koszt turysty i go zwiozą, może jeszcze inne bzdury zupełne. Prawda jest jedna i niebezpieczna w Tatrach. Mówię to jako mający ponadsześćdziesięcioletnie doświadczenie w chodzeniu po Tatrach: za każda skałą, za każdą wantą stoi skrzat ze szpilorkiem w ręku i kłuje w dupę każdego aby szybciej szedł. To jest jedyne niebezpieczeństwo.
W ogóle w słowackich Tatrach Wysokich jest tylko sześć / 6 / szczytów, na które prowadzą szlaki turystyczne, na które można wejść w pięć / 5 / dni. Możliwe to jest, gdyż na Koprowy Szczyt i Rysy można wejść w jeden dzień, co uczyniłem jeszcze dziesięć lat temu. To pije oczywiście do posta piotra z 2011 roku - Koprowy i Rysy z makrelą na deser. Jak się nie zejdzie ze szlaku to po pięciu dniach ma się Tatry zaliczone i jest po sprawie.
MF użala się w poście, że na Furkot nie prowadzi żaden szlak i pisze - szkoda. Nie szkoda tylko lepiej, wiele lepiej. Nie ma ludzi, skrzaty nie tak atakują, spokój, cisza.
Robienie zdjęć dla mnie to ból fizyczny i psychiczny. Nie ułożę też skrótu do tych zdjęć. Jestem od chodzenia. Zresztą drogę tę znakomicie opracował jardo w 2013 roku, post Bystra Ławka.
Fantastyczne zdjęcia, nawet stracha mam gdy je oglądam, którego nie miałem nawet na Grani Hrubego przedwczoraj.
A wyżej trzeba wyjść bo tam są widoki, które uzupełniam:

Hruby Wierch z Furkotu, grań w dużym skrócie perspektywicznym. A to 40 minut drogi.

A widok uzupełniony o najwyższe szczyty tatrzańskie: Rysy, Wysoka, Durny Szczyt, Łomnica, Gierlach, Kończysta. Dokładnie na tle Rysów Koprowy Szczyt. Zdjęcia te można skleić w jedną panoramę. Tego się z Bystrej Ławki nie zobaczy.

jest to niezależne od poglądów. Chodziło o odpowiedź na precyzyjne pytanie, kogo przedstawia ten monument. Możemy zrobić test, pokazać to zdjęcie 100 osobom, ilu odpowie " Wujka". Na mojego nosa zero. Kłopot byłby dopiero, gdyby na przykład padła druga odpowiedź - Wikary z Niegowici. Musiałbym podzielić punkt, doprowadzając sytuację do zupełnego absurdu. Należy bardzo uważać bez niewątpliwej dozy fanatyzmu, bo z drugiej strony wyskoczy " list gończy " , kuriozum. Autor tego nie wymyślił, gdzieś to funkcjonuje w sieci.
Nie wiem co też wziąłem. Chodzi o jakiś punkt. Ja na punkt muszę ciężko zapracować, bo słabo znam Beskid Mały. Jak odpowiem poprawnie, to mi się należy i mi go ktoś da. Sam jak nie dam to nie wezmę. Tak ogólnie.
Co do skałki, tym się nie interesuję akurat i pewnie leży w miejscu, w którym nigdy nie byłem, to i nie wezmę. Logiczne.