Opcje wyszukiwania (Strona 14 z 19)

A moze by tak umieścic takich skrzyneczek więcej w kilku lub kilkunastu ciekawych miejscach Beskidu Małego dopiero była by   frajda więcej szukania niż chodzemia ha ha

REZERWAT BUCZYNA NA ZASOLNICY                                                                                                                                 Rezerwat leśny forma ochrony częsciowa powierzchnia 16,65 ha rok utworzenia 1973                                                            Cel ochrony zachowanie fragmentu 130 letniej buczyny karpackiej dla celów naukowych ,dydaktycznych i krajoznawczych Rezerwat Buczyna na Zasolnicy położony jest na stromych,wschodnich i południowo-wschodnich  stokach Zasolnicy 567 m npm stanowiącej najniższe wzniesienie pasma Hrobaczej Łąki i Bujakowskiego Gronia Teren rezerwatu wznosi się na wysokości od 320 do 480 m npm Drzewostany tworzone są w przeważającej części przez buka w wieku okkoło 130 lat, z domieszka jodły,klonu jaworu,wiązu górskiego,a w niższych położeniach dębu szypułkowego i grabu zwyczajnego. W rezerwacie wyróżniono cztery zbiorowiska leśne Największą powierzchnię zajmuje zespół buczyny karpackiej W runie najczęściej spotykanymi gatunkami są :żywiec gruczołowaty ,paprotnik Brauna Bardzo częste są tez :szczyr trwały ,marzanka wonna,gajowiec żółty. W części południowo wschodniej buczyna karpacka z dominującą w runie kostrzewą leśną i trzcinnikiem leśnym W partiach południowo zachodnich znajdują się płaty buczyny kwaśnej z dużym udziałem kosmatki gajowej. Najniżej położone stanowisko to zubożały zespół dębowo grabowy Rezerwat stanowi wyjątkowo cenny obiekt do badań .Przedstawia też wysokie walory turystyczne i krajobrazowe                                                                                                              .Wszystkie materiały zaczerpnięte z  Zespołu Zachodniobeskidzkich Parków Krajobrazowych Żywiec 1999

Przejscie z Trzonki na Kozubnik omijajac asfalt jest bardzo trudne tym bardziej z Beskidu Targanickiego istnieje zejscie z Trzonki na W Puszcze ale wychodzi sie i tak znacznie wyżej niż Kozubnik a przejscie z tego rejonu w strone Kozubnika to masakra mnóstwo potoków i jarów chaszczing na maxa popatrz na mape i sam zobaczysz.Mozna podejśc na przełęcz Isepnicką przeskoczyc  na Kiczore i z tego rejonu schodzic na Kozubnik .Inaczej to trzeba zejsc w rejon chodowli pstrąga i z tamtąd jest prosciej dostac się na Kozubnik Mysle ze przejscie z Porabki jeszcze z centrum dojscie na Beskid Targanicki zajmie ci około 3 godz polecałbym zejsc z Trzonki do Roczyn i powrót MPK

Rozdział --Rządcy sumień  opis incydentu w Krzeszowie                                                                                                                ..Oznaką juryzdykcji koscielnej proboszcza nad parafianami były żelaza ,tzw ,kuny ,wbite w budynek kościelny .Zasięg tej juryzdykcji był olbrzymi ,gdyż nawet gromadzki wójt mógł byc w kunie zakuty ,przy czym proboszcz mógł lżyc go i obiecywac jeszcze dołożyc mu kijami Przykładem jaki obyczaj panował w odnoszeniu się proboszcza wiejskiego do chłopów i jak proboszczowska juryzdykcja wyglądała ,jest zdażenie z roku 1720 w Krzeszowie ,należącym do ,,państwa suskiego''Według sądowej inkwizycji obraz zajścia był następujący;Jakieś bractwo kościelne z  Krzeszowa urządziło procesję do kościoła w Suchej . W procesji wziął udział miedzy innymi wójt z Krzeszowa ,który był w tym bractwie najstarszym bratem i podskarbim.Gdy procesja z Suchej wróciła do Krzeszowa ,nie zastała proboszcza ,a także kościół był zamknięty ,więc złożyła pod dzwonnicą obrazy i chorągwie .Gdy jednak chłopiec organisty przyniósł klucze i odemknoł drzwi do kościoła,poznoszono tam owe rekwizyty ,po czym wójt kościół zamknął i wziąwszy klucz ze sobą poszedł do domu .Na trzeci dzień okazała się potrzeba ochrzczenia dziecka ,wobec czego Tomasz Wątroba udał się po klucze do wójta.Wójt w towarzystwie dwóch sąsiadów ,Magiery i Kadeli ,przyszedł do plebana i kładąc klucze na stół ,tłumaczył się i przepraszał,iż wcześniej kluczy oddac niemógł ,gdyż go w domu nie było Pleban wziąwszy klucze - jak stwierdza protokół zeznań świadka -,,wraził mu ich za pazuchęi kazał mu pójśc kościół odmykac ,besztając go słowy nieuczciwymi .Wójt poszedł z sąsiadami ,powiesił klucze na wrzeciądze kościelnym I.M.X. Pleban,przyszedłszy,wziąwszy wójta jedną ręką za piersi,drugą za łeb,wsadził go do kuny''Potem wszedł do kościoła ,porachował komunikanty i oświadczył ,ze mu ich 16 brakuje ,a po ochrzczeniu dziecka wrócił na plebanię .Sąsiedzi litując się nad wójtem chodzili gromadnie prosic plebana ,by wójta z kun wypuścił,lecz bezskutecznie .Wójt siedział w kunie od rana aż do popołudnia ,sczerniał w niej ,a sąsiedzi wodą go oblewali ,bo widocznie mdlał .Swiadek Walenty Wątroba też próbował interweniowac u proboszca ,ale proboszc postraszył go strzelbą.Drugi swiadek Wojciech Żmija ,,słyszał ,kiedy kijów na wójta szukali i już wójta nie odstępował ,obawiając się ,żeby go w kunie kijem nie bito ,tak jak wyrażano''Wreszcie po południu pleban wójta z kuny zwolnił wygrażając mu laską,a od bicia wyprosił go dopiero urzędnik krzeszowski .Dostalo sie przy tej sposobniści trochę wymyślań i urzędnikowi,który jako świadek zeznał,z pleban wołał pod jego adresem;,,w zamku sprawiedliwości nie czynią,uczynię ją sobie sam,czyli cię Pan Bóg czy diabeł przyniósł,bo ja bym był wójtowi dobrze boki obłożył.''Zajscie to stało się powodem wytoczenia sprawy sadowej nie proboszczowi o gwałt,popełniony na wójcie,lecz wójtowi o przytrzymanie kluczy kościelnych.Wzmianki o zakończeniu tego niezwykłego procesu,,Księga sądowa gromad państwa suskiego''nie zawiera.

Jesli chodzi o Wydry to w lasach Beskidzkich niewidziałem ale w okolicach Zatora zaczynają byc sporym problemem dla chodowców karpia Spotykałem je w rzece  Frydrychówce ,Wieprzówce i w wyrobiskach pożwirowych w Graboszycach

Na początku XIX w w opałach znalazł się z kolei proboszcz w Wilkowicach W tym własnie czasie warunki życia w tej właśnie wiosce wyraznie się poprawiły Plony były obfite więc Wilkowiczanie jedli do syta ,a dzieki sprzedazy swoich zbiorówna targu w Białej dysponowali finansową nadwyżką Wydawali ją nie tylko na budowę chałp czy na nową odzież Spora częśc gospodarzy zaczeła wyjątkowo chętnie i często odwiedzac miejscową karczme Doszło do tego ze alkocholizm stał się w Wilkowicach sporym problemem Miejscowy proboszcz Michał Macko chciał walczyc z tą patologią i z ambony piętnował karygodne zachowanie pijaków Amatorzy mocnych trunków postanowili się zemścic Zaczaili sie na plebana koło świątyni i dotkliwie go pobili Z czasem dzięki utworzeniu we wsi Towarzystwa Trzezwosci udało się plage pijaństwa powstrzymac Nielicznym już pijaczką moda na abstynęcje bardzo była nie w smak i mówili ze nic dobrego z tego nie wyniknie .Kiedy więc nadszedł nieurodzaj ziemniaków pijący z Wilkowic byli przekonani że kartofle obraziły się na ludzi za to że służą im tylko do jedzenia     Tekst KRONIKA BESKIDZKA

Mysle ze dwie naszywki to dla wszystkich będzie norma dobrze by było zorganizowac tyle by dla wszystkich starczyło niewiem moze  jednak wziąsc za te naszywki jakąś opłate dopłacic sponsorowi i zamówi więce Mysle ze nasze forum bedzie sie nadal rozwijac i dobrze by było jak mielibysmy w zapasie choc kilkadziesiąt naszywek dla nowych uczestników

Ja również optuje za niebieskim kolor naszego forum i ładniej wygląda

Na pierwszym spodnie podwinięte dwa razy a na drugim raz

Dobrze  było by zrobic jakis kolor biały nie bardzo nadaje się na górskie wycierki .Wazne rownież aby te naszywki czasem nie puszczały koloru (farbiły) bo po kilku deszczowych spacerach plecak może wyglądac niezbyt ciekawie .

Sosna Limba (Pinus cembra L.) to gatunek drzewa z rodziny sosnowatych mogących dożyc nawet 500 lat Występuje ona w Polsce wyłącznie na obszarze Tatr Sztucznie nasadzoną możemy spotkac na wielu beskidzkich szlakach , m .in.na Leskowcu    --Drzewo podlega ścisłej ochronie gatunkowej Limba jest drzewem wolno rosnącym o regularnej gęstej koronie i konarach      -sięgających czasem do ziemi .Osiąga ona do 25 m wysokości a jej kora jest gładka szarozielona , z wiekiem ciemnieje i pęka   -Igły zebrane są w pęczki po pięc na krótkopędach i wymieniane są przez drzewo od trzech do sześciu lat . Szyszki osadzone  -są pionowo ,a dojrzewaja dwa lata i odpadają z drzewa w całości . W swoim naturalnym środowisku limba występuje w Tatrzańskim reglu górnym i piętrze kosodrzewiny ,nie mniej jednak aklimatyzuje się na żyznych glebach nizinnych i dobrze nasłonecznionych beskidzkich szczytach . Pod szczytem Leskowca znajdziemy trzy stanowiska Limby,na których rośnie łącznie kilkanaście drzew .Zostały one najprawdopodobniej posadzone w latach ,kiedy wybudowano schronisko na Polanie Barglowej ,pod obecnym Groniem Jana Pawła II.                                                      Tekst z tablicy umieszczonej na leśnej ścieżce przyrodniczej im.Kard.Karola Wojtyły