Opcje wyszukiwania (Strona 16 z 24)

Około południa w sobotę, pełen nadziei na szybkie znalezienie się na Potrójnej, wyjeżdżam z domu i spóźniony udaję się na przeł. Kocierską, by stamtąd niespiesznie poczłapać na Zlot, kontemplując widoki.
Ubrałem rakiety, i ciągnąc moje sanie, powoli świeżo przedeptanym szlakiem udaję się w stronę przekroczenia drogi. Głębokość „przedeptania” wprawia mnie w zdumienie. Ślad podeszwy buta kończy się na głębokości gdzieś tak ok. pół metra. Ktoś dobrze „torował” Nie minęła chwila czasu, spotykam „Silną Grupę Torującą – w odwrocie. „Co jest – pytam, co się dzieje…” Okazuje się że szlak w ogóle nie przetarty, odcinek który „normalnie” robi się w 15 min. zajmuje godzinę… Oj, będzie ciężko…. Postanawiamy zaatakować Potrójną z obu stron - SGT z Praciaków, ja, próbując iść dalej…

Z początku idzie się całkiem dobrze. W końcu idę „po śladach”…. Ale przyjemność nie trwa długo. Pod Kiczorką ślad się kończy, muszę torować…

Po drodze spotykam taki oto trop zwierzyny…

Idąc dalej, zapadając się w mokrym śniegu prawie po kolana, widzę jakieś przebłyski słońca, to nawet dobrze – padać nie będzie….
W końcu po dwóch i pół godzinie docieram pod szczyt.

Do zachodu jeszcze z pół godziny, ale co tam, idę jeszcze na szczyt podziwiać takie widoki…

Schodząc do chatki spotykam Xagę i Grzesia. Okazuje się że też przyszli z Kocierskiej  .

No to zaczynamy „chatkowanie” – jest Żubr, jest Harnaś, jest Tuzemak oraz Kasztelan, że o Belfaście nie wspomnę….

znaczy się – jest dobrze…    To dla starszych…

Dla młodych chipsy.    A że były czymś „zaprawiane” młody Akall’a dostał „przypływ mocy” i dawał czadu ku uciesze wszystkich

Integrujemy się co raz bardziej. Pękają cytrynówki, Piotr prezentuje Jabłonowo, Bromba mówi że nikomu nie da,      a młodzi poszli integrować się gdzie indziej  tzn.grać w karty. 

Nagle poruszenie. Frania zasięg złapała, aż dwie kreski    . Czym prędzej więc pisze SMSa, ale niestety, wysłać nie tak łatwo. Frania w lewo, zasięg w prawo, i tak harcowali po pokoju ze dwadzieścia minut Matti zasięgiem się w ogóle nie przejmował, tylko rozkminiał na telefonie fajną gierkę 

Pogoń za zasięgiem męcząca była okrutnie, więc Mirek widząc „wyziewy ducha” przygotowuje potrawę „z piekła rodem” – skrzydełka a’la Feniks – baaaardzo ostreeeee !!!

Gdy każdy się już posilił i ugasił pragnienie, by nie buchać ogniem jak Smok Wawelski, nastał czas na zbiorową fotkę zlotową Forum Beskidu Małego. A tylu nas tam było :

Od lewej siedzą/kucają/leżą * - niepotrzebne skreślić:
Wojtas, piesek Fibi, Franka, Inga, Brombella, Czarownica z Pogodnej, Janioł, Młody zwany Chudym, Żona Akall'a, Xaga
od lewej stoją/wiszą/chronią swoje "cojones" * - niepotrzebne skreślić
Mirek, marekk500, Piotr, Lowell79, Grześ, Akall

„Nocne Polaków Rozmowy” toczyły się do późnych godzin wieczornych, przerywane raz po raz gromkim śmiechem, w odpowiedzi na pytanie „kto idzie biwakować”           , albo czym się różni gołąb od zwłaszcza 

..................................................................................................................................................................................

Poranek przywitał nas ładną pogodą, w nocy napadało ok. 10cm śniegu. Po śniadanku czas do domu. Pierwsi odchodzą Czarownica z Lowell’em. Daleka droga przed nimi.
Ale, ale. Co prawda biwaku nie było, to chociaż pokaz rakiet musi być. Kto chętny pohasać? Janioł pierwsza próbuje. O kurka, to działa !!! Pode mną tyyyle śniegu. 

Piotr i Brombella następni. Nie ma lekko.

W międzyczasie Akall z Żonką i Młodym szykują się do wyjścia. Machamy „do następnego”

Na mnie też już czas. Jak pomyślę o torowaniu – już mam dreszcze. Chmurki „straszą” śnieżycą, na szczęście tylko „straszą”….

Ale nie było tak źle. 2h i jestem na Kocierskiej. 

Miło było poznać forumowiczów, było fantastycznie. Kto nie był – niech żałuje, a jest co wspominać - choćby „trzepanie termosa” czy przeróbka aparatu Brombelli na ramkę cyfrową – wtajemniczeni wiedzą o co chodzi.     
Myślę że nie przynudziłem     

PS 1. Wszystkie fotki TUTAJ     
PS 2. Jak coś pominąłem, to dopiszcie          

Jako że najbardziej to mi się chce, jak mi się nie chce, postanowiłem nazbierać dla patyczaków jeżyn zimozielonych których jesienią widziałem w obrębie Leskowca duże połacie… Asekuracyjnie zabrałem rakiety i w drogę. O 13:40 zaczynam podejście czarnym z Jagódek. Szlak przetarty, im wyżej jestem, tym bardziej żałuję że zabrałem rakiety….

Słonko operuje, jest ciepło, ani się obejrzałem, jak doszedłem …. no właśnie, przecież tu gdzieś skręcało się ku Kaplicy, więc daję w lewo i ZOOONK!! Jestem po pas w śniegu. Dalsze brodzenie nie ma sensu, usiłuję wrócić na szlak, i nagle olśnienie    PRZECIEŻ MAM RAKIETY        Udeptawszy sobie trochę miejsca w śniegu, zakładam sprzęt. Teraz idę jak panisko, nikt mi nie podskoczy

idę szukać jeżyn… Pamiętam, że rosły koło płotu…. Ale gdzie ten płot ?

Przecież nie będę kopał 2m w dół, z resztą nie zabrałem łopaty    Wrócę na wiosnę…     

Tym czasem zrobiła się okołoszesnasta, ICM rzecze, że zachód słońca coś po siedemnastej, szkoda zmarnować okazji, więc popylam autostradą na szczyt… Popylam w słońcu….

…popylam w zadymie….

…popylam w zaspach….

… by w końcu ujrzeć upragniony widok…

Łyki dwa herbaty, i dawaj na północną stronę, gdyż robi się ciekawie…Pierwsze myśli o wcześniejszym schodzeniu szybko się rozwiały, bo oto w chmurze zakrywającej niebo, robi się szczelina, przez którą przypuszczam będzie widać zachodzące słońce….

W miarę upływu czasu, szczelina co raz większa, słońce zaczyna oświetlać Skrzyczne ….

… oraz pobliższe górki, w końcu dociera pod Leskowiec  wydobywając „fakturę” nawianego śniegu…

Wraz ze słońcem przyszedł wiatr i przyniósł „złoty piasek”… „na żywo” to niesamowite uczucie a także zjawisko…

W ostatnich promieniach „czerwienią” się Tatry…

a słońce zachodząc wybarwia chmury na różne kolory….

Kończy się spektakl, czas wracać do domu. Ostatnie spojrzenie co tam u Królowej słychać, i schodzę czarnym, myśląc jak to dobrze, że zabrałem rakiety. Bez nich ruszyć w bok nie dało by rady.

Pomykając niespiesznie, około 18:00 jestem przy samochodzie. Patyczaki zadowolą się trzykrotką. Ona też smakuje .

PS. Reszta fotek jak zwykle TUTAJ