Opcje wyszukiwania (Strona 168 z 222)

obejrzałam albumik, fajna wycieczka memezio , Groń i Leskowiec w szronie - bajka ! I pomyśleć, że nam według licznika wyszło z Gancarza na Groń też z 5 godzin ...

Są motylki, które uaktywniają się na przedzimiu i nie straszne im nawet przymrozki. Nie jestem na 100 % pewna, ponieważ zdjęcia nie pokazują dokładnie szczegółów ale Twój motylek bardzo przypomina samca piędzika przedzimka (Operophtera brumata) , przedstawiciela miernikowcowatych.  Jego motyle zaczynają latać dopiero po pierwszych mrozach. Podobnym motylem jest zimowek ogołotniak (Erannis defoliaria). To, że one latają tak późno  tj. na przedzimiu a nawet w grudniu związane jest m.in. z tym, że większość  ptaków owadożernych już odleciała  i nie stanowią dla nich zagrożenia. W tym okresie następuje łączenie w pary i złożenie jajeczek, które zimują. Przedzimki należą do pospolitych motyli zasiedlających całą niemal Europę, a najwięcej można ich spotkać właśnie późną jesienią i wczesną zimą.

Mnie się wydaje z tego zdjęcia, że on ma tam czarny spód tej podkładki, tak że stawiam na próchnilca .

Darku na 99 % to próchnilec gałęzisty (Xylaria hypoxylon). A czy ta część grzyba, którą wskazałam strzałką miała może ciemniejszy kolor (czarny, szary), bo na zdjęciu to średnio widać. To raczej młody osobnik.

Próchnilec gałęzisty to pospolity grzyb saprofityczny, rozkładający martwą materię organiczną, głównie gatunków liściastych ale również iglastych. Należy do workowców.

Tak mirku, bluszczowi . Bluszcz pospolity nie jest jednak jakimś roślinnym pasożytem. Korzenie czepne, którymi przyczepia się do podpory np. drzewa, skały służą mu tylko do wspinania się, nie wysysa nimi soli mineralnych ani wody ze swojego partnera .  Jedynie szkodę swoim ”partnerom- podporom” mogą wyrządzić zbyt bujne i rozrośnięte okazy, które będą zabierały im dostęp do światła słonecznego, co wpłynie na ich powolne obumieranie.

kolejna ciekawa relacja i odsłona Tatr Adminie

Ja próbuję jednego osobnika zadomowić u siebie na jesionie i chyba mu się spodobało

Ano

strzał w 10

Kto ma ochotę ponownie zanurzyć się w bieszczadzkie klimaty i wilcze historie oznajmiam, że sznupając w necie natrafiłam na „Requiem dla wilka” -  kontynuację książki Marii Nurowskiej „Nakarmić wilki”

no pewnie tą złotą warzęchę wygrały szymskim