Opcje wyszukiwania (Strona 198 z 210)

U nas to już tak jest. "Mówisz i masz!"

To teraz witaj już tak bardzo oficjalnie ale i swojsko

Cieszę się, że zdecydowałeś się napisać o sobie kilka słów   czekaliśmy

Psss... Nie wypadało mi podpowiadać

Myślę, że razem to nam się jeszcze wiele uda zdziałać

Nie bądź w tym względzie zbyt pewny siebie

Wędrując w ramach MSB miałam okazję nocować w chatce Sympatyczna atmosfera, życzliwi gospodarze, otwarci na różnorodnego klienta

Można kupić herbatę, kawę, wodę mineralną

Mglista pogoda nie pozwoliła mi obejrzeć legendarne widoki ze szczytu Potrójnej. No cóż, to tylko powód by tam wybrać się znowu

Zamierzam też odwiedzić chatkę ponownie zimą z nartami biegowymi. Gospodarze opowiadali o narciarzach wędrujących w ten sposób z Przełęczy Kocierskiej.

Czegoś się trzeba bać Ja się boję burzy

Fajnie, że się Wam spotkanie udało

Pewnie była okazja obgadać z Kaperkiem co też to się będzie działo już niebawem

Będę mocno kciuki za Was trzymała coby Wam pogoda w szykach nie mieszała. Zawszeć to lepiej widzieć więcej niż mniej. 

I proszę mi tu znaki życia dawać

Jednym słowem warto było wybrać się mimo wszystko w tamten rejon.

A poryblin kolczasty pewnie gdzieś tam na Ciebie  Darku czeka

Chyba tu sie to wszystko decydowało

http://www.beskidmaly.pl/pun/topic270.html

Ani przez chwilkę nie wątpiłam, że ciemiężyce zielone zostaną przez Ciebie odnalezione , ale takich przygód to się nie spodziewałam

Pod każdym względem szczęściarz z Ciebie Darku

Fajnie się czytało Twoja relację

Moi drodzy , kończmy te peany, bo coraz bardziej zażenowana jestem
Za chwilę zrobimy z tego epokowe wydarzenie

Na sam koniec jeszcze kilka „złotych myśli”

- szlak jest dość dobrze oznakowany, nie błądziłam, w tych kilku miejscach, o których pisałam trzeba po prostu
   szczególnie   uważać,
- spotykałam niewielu ludzi, nikogo kto szedłby na długim dystansie, czy ten sposób wędrowania zmarł śmiercią tragiczną?
- strasznie dużo czasu traciłam na szukanie noclegów (Zembrzyce, Mszana) – wniosek następnym razem zabrać tragarza
  do namiotu albo iść w grupie
- nie skracałabym czasu wędrówki, wręcz bym go o dwa – trzy dni wydłużyła, żeby lepiej niektóre rzeczy zobaczyć,
   przespać się na Luboniu
- czego nie zabrałam, a przydałoby się: może mały palniczek? 
- co zabrałam, a nie przydało się: przewodnik, swoje ważył, a nie było kiedy czytać i pełny zestaw damskich kosmetyków
   wykorzystany tylko w podstawowym zakresie

Jutro rano wyruszam na Jurę K-Cz i tym samym temat uważam za zamknięty

Chciałabym, żeby był to niebieski szlak z Tarnowa na Wielki Rogacz. Na GSB nie jestem jeszcze gotowa

Dzień siódmy, piątek,

Wstyd wstydem, trudno ma być szczerze Otóż szukanie kwatery od 21 z minutami do prawie 22 zakończyło się fiaskiem

Jakaś litościwa kobieta pytam czy mam pieniądze (może wyglądałam na kogoś bez grosz przy duszy ) i wskazuje na pobliski hotel.
Trudno, idę sprawdzić. Jest. Centrum odnowy biologicznej SPA „Wyspa Mszanka”

Ze środka dobiegają dźwięki karaoke. Ponieważ o tej porze recepcja jest w barze, tarabanię się w buciorach, z plecakiem, kijkami, wzbudzam ogólne zainteresowanie

Za jedyne 60 zł. dostaję pokój, drinka i możliwość skorzystania z basenu
Nie mam stroju kąpielowego, ani ochoty nas pływanie
Zasypiam zanim zdążę pomyśleć o następnym dniu.

Budzę się wyspana i po śniadanku lecę pooglądać miasteczko

Neogotycki kościół św. Michała w Mszanie Dolnej

Niegdyś spichlerz należący do zabudowań dworu z XVIII w. Obecnie winiarnia.

Około 12 ruszam na Luboń Wielki

Dzień jest wyjątkowo upalny, droga przez miasteczko i w kierunku Glisnego to po prostu asfalting. W samej Mszanie oznaczenie fatalne. A i potem nie jest lepiej.Pamiętając o informacji od Darka jestem czujna i nie daję wyprowadzić się w pole.
A właściwie daję, bo szlak po nowemu biegnie właśnie w dużej części polami ( stara wersja to był czysty asfalt, teraz asfalt tylko w końcowej części do Glisnego ).

Z Gilsnego powoli , systematycznie, ostro w górę, zbocza porośnięte lasem, więc widoki dopiero na górze. I w końcu po około 2 godzinach tam docieram

Jest Luboń Wielki

Oglądam widoki nieziemskie na świat.
Pozdrawiam Pietrusia , zjadam pyszny bigosik, no oczywiście kawusia, wysyłam sms-y, odpoczywam

Bardzo mnie kusiło, żeby zejść Percią Borkowskiego , ale ostatecznie tę przyjemność zostawiam sobie na planowaną wycieczkę z Neną .

Decyduję się zejść niebieskim szlakiem do Naprawy .

Widok z Polany Surówki

Miejsce katastrofy śmigłowca - Polana Surówki (Krzysie) .

Panorama z Lubonia Małego

Podchodzę jeszcze do Skomielnej Białej a tam już na mnie czeka moje autko. Myk, myk, jestem w Makowie Podhalańskim .

Się zaczęło, się skończyło Po kilku latach wróciłam do wielodniowych wycieczek. I teraz już nie odpuszczę, będą kontynuacje. Pomysł na przyszły rok już jest...

Więcej zdjęć z siódmego dnia po kliknięciu w obrazek

Dzień szósty, czwartek,

Słoneczko na Kudłaczach wstaje wcześniej niż ja , ale udaje mi się jeszcze zrobić fają fotkę.

Kawusia, śniadanko i lasem ruszam zdobywać Beski Wyspowy . Najpierw Łysinę , a potem Lubomir . Idę szczytami więc droga nie jest męcząca.

Budynek nowego obserwatorium na Lubomirze po prostu śliczny

Z informacji wynika, że astronomowie jeszcze śpią. Szkoda
Chętnie bym zwiedziła ten ciekawy obiekt, ale czekać do 14 ? Szkoda mi czasu. Bardzo zainteresowała mnie informacja o możliwości nocnej obserwacji nieba

Już w wyobraźni widzę naszą forumową wyprawę na Lubomir i nocne fotki z niej. Pomysł rzucony, zobaczymy co się podzieje   Więcej informacji na
http://obserwatorium.lubomir.weglowka.pl/

Dalej szlak prowadzi drogą dojazdową do obserwatorium. Mam okazję zobaczyć, jak osunęła się w czasie długich deszczy skarpa, znosząc w kilku miejscach drogę.

Tym razem to nie krzywa fotka, ale rzeczywistość. W tym rejonie szlaki są wyjątkowo zniszczone przez majowo-czerwcowe opady (błotniste kałuże, obsunięcia ziemi, potoki zamieniły cześć szlaków w głębokie kamieniste jary)

Odpoczywam na polanie Parylówka i napawam się piękną panoramą okolicy.

W drodze do Kasiny jeszcze nie raz mam okazję cieszyć się pięknymi widokami na Beskid Wyspowy . 

Z Przełęczy Wierzbanowskiej

Z Przełęczy Wielkie Drogi

Z Dzielca na Kasinę Wielką

W rejonie Kasiny bardzo złe oznakowanie szlaku na Lubogoszcz . Właściwie chyba tylko dzięki intuicji i mapie odnajduję dojście do Polany Kocuby i po odpoczynku (kawusia i lodziki ) ruszam o 17 na Lubogoszcz .

Dość długie, męczące podejście lasem daje mi sie dobrze we znaki. Cała góra zalesiona, zero widoków. Dopiero schodząc przez Zapadliska mogę się napatrzyć. Jest na co.

Wieczorna panoramka z zejścia z Lubogoszczy

Mój cel wędrówki

Do Mszany Dolnej schodzę już dobrze po 21, trzeba szukać noclegu. Aż mi wstyd pisać gdzie spałam

Więcej zdjęć z szóstego dnia po kliknięciu w obrazek

I u mnie podobnie Przy czym zjazd z Przegibka do Jeziora zdecydowanie wolę

Markus w tym upale zrobiłeś naprawdę piękna trasę

Ja tak wysoko nigdy nie stałam i nie jeżdżę po górach, lubię przełajowo , ale jak mi się udaje w sezonie wyjechać na Przegibek to znaczy, że już rozjeżdżona jestem W tym roku pogoda szalona i na Przegibku jeszczcze nie byłam

Dzień piąty, środa,

Tak jak było zaplanowane dopołudnie spędzam na zwiedzaniu Myślenic . Pogoda poprawiła się, jestem wyspana (wstałam dopiero o 9 ), po kawusi i śniadanku (tylko taka kolejność jest możliwa ) ruszam w miasto. Bardzo cenię sobie tę możliwość wytchnienia bo dopadł mnie wczoraj jakiś fizyczny kryzysik

Drapię się bez obciążenia na Plebańską Górę , gdzie wczoraj z powodu deszczu zeszłam ze szlaku. Łapie czerwony.

Panorama na Myślenice i Dolinę Raby zapiera dech w piersiach

Wracając do miasta trzymam się cały czas szlaku, a on prowadzi mnie po kolejnych zabytkach.

To było dobre posunięcie skorzystać wczoraj ze skrótu. Zaoszczędziłam 1,5 godziny drogi w deszczu. Za to dzisiaj z przyjemnością oglądnęłam to, co warte było oględzin

Miasto kusi domowym obiadkiem, lodzikami – nie opieram się wcale

Około 14 spakowana ruszam w dalszą drogę.

Przekraczam Rabę i oglądam stare zabudowania tej letniskowej dzielnicy jaką jest Zarabie

Mozolnie wspinam się na stoki Ukleiny . Stała tu niegdyś strażnica obronna. Szczątki jej baszty czas porozrzucał po zboczu góry.

Wędrówka dzisiaj nie jest długa, ani męcząca. Widoki warte zapamiętania

Widok ze Śliwnika

Kapliczka w lesie Trupuły

Około 18.30 jestem w schronisku.
Jedyny gość
Będę spała w baraczku na polanie (teraz tam są pokoje). Nocleg 19 zł. sławojka wiadomo gdzie ciepła woda do mycia w schronisku, wrzątek bez ograniczeń
Z rozrzewnieniem wspominam czasy kiedy lata temu sypiało się w schronisku

Rozpalam ogień pod zadaszonym rusztem i przygotowuję sobie małe co nie co

Potem już tylko oczekiwanie na zachód słońca. Cudownie 

Więcej fotek z piątego dnia po kliknięciu  Jeżeli na fotkach rozpoznajecie góry i górki to zapraszam do komentowania :
Co gdzie widać?