Siedzimy sobie z Robsem na Żłobistym Szczycie i napawamy się widoczkami. W pewnym momencie moją uwagę przykuł charakterystyczny a zarazem niepozorny, niewysoki szczyt oddzielający od siebie dwie doliny- Litworową oraz Świstową. Ponieważ nie mieliśmy chyba ze sobą mapy a może nie chciało nam się jej wyciągać więc pytam kumpla czy wie co to za góra? Nie potrafił odpowiedzieć a ja o całej sprawie szybko zapomniałem. Jakiś czas potem dzwoni do mnie telefon a ja słyszę:
- słuchaj, nie miałbyś ochoty się wybrać na Hrubą Turnie ?
- pewnie, czemu nie, a gdzie to jest ? Nie jest to przypadkiem w okolicy Hrubego Wierchu ?
- nie, nie , to właśnie ten szczyt który widzieliśmy ze Złobistego.
I w ten dość przypadkowy sposób wyszła nam kolejna ciekawa tura.
Po trzeciej nad ranem wyjeżdżamy z domu i parkujemy na Łysej Polanie niemal półtorej godziny potem tuż u wylotu niebieskiego szlaku. Kompletna pustka i cisza. Ruszamy szlakiem przez Dolinę Białej Wody. Rześkie i chłodne powietrze sprzyja utrzymaniu dobrego tempa marszu. Dość szybko opuszczamy asfaltową znienawidzoną drogę by wejść na polny trakt. Tak już lepiej 
Słońce dopiero co wstaje ale jeszcze długo masywy tatrzańskie będą zasłaniać przed nami jego promienie. Dochodzimy do polany pod Wysoką i zagłębiamy się w las mijając po drodze oświetlony przez słońce szczyt Młynarza. Wreszcie koniec monotonnej drogi i zaczynamy się piąć w górę dochodząc w końcu do Litworowego stawu gdzie robimy odpoczynek.
Hruba Turnia z Rumanowego Szczytu
Młynarz
Hruba Turnia nad Litworowym Stawem
Nasz cel jest tuż obok ale ja zerkam też łapczywie w stronę Dzikiej Turni. Kusi mnie by wejść jeszcze i tam więc nieśmiało namawiam Robsa na ten plan ale ostatecznie postanawiamy zadecydować o tym w zależności od czasu jaki nam pozostanie do dyspozycji. Ruszamy dalej szlakiem w kierunku Polskiego Grzebienia, po czym po kilkuset metrach odbijamy w lewo od szlaku kierując się na skalną grzędę a konkretnie na Litworową Przechybę, która rozdziela Dolinę Litworową od Świstowej.
Wielicki Szczyt z Litworowej Przechyby
Hruba Turnia w promieniach wschodzącego słońca
Ze skalnego grzebienia widok jest urzekający więc nie omieszkam skorzystać z okazji by zrobić kilka fotek. Z tego miejsca Hruba Turnia prezentuje się okazale i wygląda na trudno dostępną. Strome zbocza opadające zarówno do jednej jak i do drugiej doliny nie wyglądają zachęcająco i przyjaźnie ale przeważnie potem okazuje się, że nie taki diabeł straszny. Ponoć szczyt jest trudno dostępny, no cóż, pora się przekonać więc ruszamy dalej. Najpierw grzędą, trawiastymi półeczkami bardzo przyjemnym marszem dochodzimy do podnóża Hrubej Turni. Tu zostawiamy kijki, które dalej nie będą nam potrzebne. Podchodzimy stromym już zboczem pod Komin Kordysa, który stanowi główną trudność techniczną. Nie jest długi, to raptem kilka, może kilkanaście metrów ale jednak pionu, a że u jego podstaw jest strome i długie urwisko więc warto się przyasekurować co też czynimy. Dalej w dość sporej ekspozycji ale łatwiejszym już terenie kierujemy się w stronę wierzchołka, który osiągamy po kilku minutach.
W Kominie Kordysa
Panoramka w kierunku pd. - zach.
Widok jest kapitalny ze szczytu i nie na darmo stanowi doskonały punkt widokowy w Tatrach. Szczególnie pięknie a zarazem dość przyciężko prezentuje się tatrzański mur skalnych ścian wyrastających u podnóża Kaczej Doliny. Od południa dominuje Wielicki Szczyt na tle masywu Gerlacha no i oczywiście Polski Grzebień wraz z Małą Wysoką. Tuż obok Dzika Turnia oraz Świstowy Szczyt i dalej Świstowe Turnie. Piękna pogoda i ciepełko nas rozleniwia więc Dziką Turnię postanawiamy sobie odpuścić tym razem.
Przełęcz Polski Grzebień
Dolina Białej Wody
Litworowa Przechyba
Panoramka w kierunku pd. - zach.
Fragment Drogi Martina
Litworowy Staw
Robimy zjazd kominem i schodzimy na stronę Świstowej Doliny. Jako, że czas nas nie goni więc robimy dłuższy popas przy Świstowym Plesie. Chwile błogo sobie leżymy po czym Robso idzie pofocić na nieodległe zbocze a jak korzystając z okazji wskakuje do stawu by się trochę odświeżyć 
. Tu pozwolę sobie na chwile refleksji. Otóż w Tatrach widziałem wiele pięknych dolin. Zwłaszcza Dolina Złomisk zawsze mnie urzekała, ale to co zobaczyłem w Dolinie Świstowej przeszło moje wszelkie wyobrażenia. Choć zdjęcia tego nie oddają, wszak marny ze mnie fotograf, to jest to wg mnie najpiękniejsza tatrzańska dolina jaką do tej pory widziałem. Raj na ziemi. Totalnie dzika, żadnych oznak ludzkiej bytności czy działalności poza wąską ścieżynką. Urokliwa, urozmaicona różnymi formami terenowymi, surowa a zarazem łagodna. Do tego spokój i sielski krajobraz powalają na kolana. Nie chce się stąd odchodzić ale czas biegnie nieubłaganie dlatego chcąc nie chcąc zmuszeni jesteśmy wracać.
Dolina Świstowa
Rumanowy Szczyt, Ganek, Rysy oraz Niżne Rysy w oddali
Hruba Turnia z Litworowej Przechyby
Pd.- Wsch. ściana Hrubej Turni
Świstowa Dolina
Wschodnia ściana Hrubej T.
Panoramka w kierunku Doliny Świstowej
Idziemy wzdłuż meandrującego, niezwykle odcinającego się od otaczającej go zieleni traw Świstowego Potoku, mijając po drodze wpadający do niego kaskadą wodospad. Wokół pełno traw i kwiatów, które dodają uroku temu miejscu. Dochodzimy do miejsca a właściwie progu doliny gdzie teren dość gwałtownie się obniża a ścieżka zanika skutecznie wśród traw co powoduje, że zmuszeni jesteśmy kluczyć i szukać optymalnej drogi na dół. Miejsce gdzie jesteśmy aż prosi się o „działalność „ niedźwiedzi. Sporo traw, krzaczków wyrośniętych na mijanych polanach a także obfitość borowiny każe zachować ostrożność i sprawia, że zachowujemy się głośniej niż zwykle. Tak na wszelki wypadek. Momentami tracimy się z oczu zwłaszcza jak zanurzamy się w końcu w gęstwinie leśnej. Jakiś czas walczymy jeszcze w tym leśnym galimatiasie pokonując jakieś wykroty i błota dopóty, dopóki znów jakimś cudem nie natrafiamy na ścieżkę prowadzącą do szlaku w Dolinie Białej Wody. Dalej już niebieskim monotonnym szlakiem na parking na Łysej Polanie.
Hruba Turnia
Rumanowy, Ganek, Wysoka, Ciężki Sz.
Rysy, Niżne Rysy
Charakterystyczna Hruba Turnia nad Świstową Doliną
Ganek, w tle Wysoka
Dolina Ciężka w oddali
literową czy cyfrową ?