Opcje wyszukiwania (Strona 2 z 6)

Plany są po ty, by się miało co skomplikować.
Tak też musiało być tym razem.

Relacja opatrzona jak zwyke sporą ilością fotek, większe można znaleźć tutaj: https://www.flickr.com/photos/114198437 … 934218573/

W Piątek po pracy chciałem ruszyć do Żywca. Dalej plan był prosty. Wejście w okolice Mędralowej, nocleg. Babia z samego rana, i tego samego dnia dojście na Pilsko po ponad 30km marszu. Nocleg na szczycie i powrót przez Rysiankę na PKP.

W Żywcu mieliśmy pół godziny do busa, który zresztą był ostatni tego dnia 18:25 do Koszarawy. 10 minut po tym jak bus się nie pojawił, znalazłem info przy rozkładzie innego przewoźnika że z powodu remontu mostu w Żywcu busy stają pod TESCO. Nie na dworcu przy PKP. Więc plan się sypnął z góry na dół, trzeba było na szybko wymyślić gdzie jedziemy. Zaryzykowaliśmy dojście do TESCO gdzie okazało się że jedynym busem jaki jeszcze pojedzie jest ten do Korbielowa. Pasowało nam jak najbardziej, przynajmniej małą część planu uda się zrealizować.

Wysiedliśmy w Korbielowie Kamiennej, do zmroku było kilkanaście minut. W kompletnych ciemnościach wolnym tempem, dotarliśmy do schroniska na Hali Miziowej jest już po 23:00, uzupełnienie wody, szybki posiłek. I w końcu wyciągamy latarki, dalsza część szlaku (Żółty) jest już bardziej wymagająca, można sobie łatwo zrobić kuku i stoczyć się kilkadziesiąt metrów w dół.

Na Górze Pięciu Kopców (1542m) kwadrans drogi od szczytu, piękny widok na Wioski leżące po wschodniej i północnej stronie Pilska, widać zarysy szczytów B. Małego I Śląskiego. I leżące między nimi Bielsko. Co rzuca się w oczy to potężne światła na końcu nowej obwodnicy. Najjaśniejszy punkt na horyzoncie.

Na szczyt docieramy 10 minut później, rozbijamy się gdziekolwiek, byle było równiej i nie było kamieni. Trochę gadania, w końcu dawno się nie widzieliśmy. Piwko i jakaś kolacja. Wybiła 1:00 w nocy, czas chyba iść spać.

Kolega wstał na wschód słońca, podobno szału nie było. a tam wolę sobie pospać ;)
Po otwarciu namiotu jedyne słowo jakie przyszło mi na myśl, to "K... Ale zajebisty widok" Tak wyszło że po otwarciu namiotu moim oczom ukazały się Tatry, na całej szerokości "drzwi" :)

Ciężko było się zebrać mając takie widoki, było wcześnie, Babią Górę oświetlały jeszcze pomarańczowe promienie słońca. Śniadanie bez pośpiechu, co kto lubi. Chleb ze smalcem przegryzany kiełbasą, ja zaś lekką słodziutką owsiankę na mleku (Zresztą polecam tej firmy, są pyszne i chyba najlepsze jakie jadłem).

Decyzja, ruszamy na Krawców Wierch, potem się zobaczy.
Jeszcze chwilka na podziwianie widoków, potem marsz przez Górę 5 Kopców. I kolejne świetne widoczki.

Bielsko-Biała między górami Beskidu Śląskiego i Małego, próbuje odsłonić swoją południową część. :)

Było ciepło, potem gorąco, zrobiło się duszno i momentami nie było czym oddychać. Trochę odpoczęliśmy przy strumyku przy szlaku. Ruszyliśmy dalej. Dosłownie 5 minut po przybyciu na Krawców Wierch, zerwała się burza z potężnym deszczem i chwilami gradem. Jak szybko i niespodziewanie przyszła, tak samo szybko znikła. Polało może z pół godziny.

Ruszamy na Halę Boraczą. Jeszcze kilka kilometrów... Upal wykończył trochę nas, psy. Do tego błędna decyzja by wsadzić wilgotne (maczane wcześniej w strumyku) stopy do butów, spowodowała odparzenia i obtarcia na piętach. Ale jakoś dotarliśmy. Zdążyłem rozbić namiot i walnęło ulewą. Ale podobnie jak wcześniej, przestało po pół godziny. Zarzuciliśmy wuszt nad malutkie ognisko, byle zjeść coś treściwego i było ciepłe. I do spania. Dziś w nogach 26km, ale jestem kompletnie wymęczony, to chyba upał bo nie pamiętam nawet po 33km po górach w zimę i przy potężnym wietrze i śniegu po pas, takiego zmęczenia.

Niedziela to niestety czas powrotu. Idziemy niebieskim szlakiem do Żabnicy, poranna wilgoć i widoczność do kilkuset metrów szybko się rozeszła, i przywitał nas słoneczny i upalny dzień. 3h, i jesteśmy w Węgierskiej. Koniec, weekend jest zbyt krótki :(

Większe zdjęcia: https://www.flickr.com/photos/114198437 … 934218573/

Babia już 5 raz w tym roku nie pozwala mi na wejście na nią, a to bus ucieknie, a to nie przyjedzie. Zerowa wręcz widoczność i trzeba było zawrócić, burze i ulewy też skłoniły do zmiany planów. Może następnym razem się uda, a może to jakiś znak?

Ustrzelony koziołek, dziś

A tu warchlak, z zeszłego roku:

To był jeden z najlepszych wypadów jakie zaliczyłem, głównie za sprawą towarzystwa.
Fakt że odbyło się to jakiś czas temu ale dla widoczków warto, wrzucę więc foto-relację z tego wypadu.

Większe foty w galerii:
Moje: http://imgbox.com/g/CLIyxjOhpA
Kuby: http://imgbox.com/g/SMKOZWwIC0

Wspólnie z Kubushem i Yogerem wybraliśmy się w góry, plan był taki aby spędzić te 6 dni gdzieś w górach i koniecznie wejść na Babią Górę.

Na Babią Górę wejść z psem można od Słowackiej strony, postanowiliśmy wyruszyć więc z Korbielowa, przespać się gdzieś u w okolicach Babiej, i zaatakować górę rano. Z pewnych przyczyn jednak podróż do Korbielowa się nie powiodła, "uciekł" nam Bus ale to dłuższa historia .

1 Dzień:

Ruszyliśmy więc innym busem do Koszarawy, z planem przespania się w bacówce w okolicach Mędralowej.

Czekała nas dość błotnista droga, dzień był dość chłody i strasznie mglisty.

Przeszliśmy dziś tylko 12km. Po dojściu do bacówki wyglądaliśmy jak już mieli byśmy na koncie kilka dni spania w krzakach i chodzenia po błocie.

Ognisko, kolacja która ugotował kubush... Z bacówki niestety skradziono piec (ciekawe komu chciało się go znosić z wysokości 1100 metrów?), cały dzień towarzyszyła nam mgła, zerwał się dość spory wiatr. Poszliśmy spać około 18:00

Dzień 2:

Godzina 3:00 nad ranem, budzimy się z zimna i postanawiamy wyruszyć jeszcze po ciemku na Babią, problem z psem rozwiązaliśmy nieco inaczej dzień wcześniej zaraz przed dojściem do bacówki.

Na szczyt idą 2 szlaki, Polski-Czerwony i Niebieski-Słowacki. Oddalone są od siebie tylko kilka metrów, postanowiliśmy to perfidnie wykorzystać. (Pies)

Wchodząc na Babią, świt zastał nas na wysokości 1500 metrów 2 kilometry od szczytu. Krótka przerwa na kawę i lecimy dalej.

Zatrzymujemy się na chwilę na Małej Babiej Górze, podziwiając piękny widok na Babią Górę.

Do szczytu Babiej docieramy półtora godziny później. Tutaj kilka fotek, kawa, chwila odpoczynku. Znajdujemy się wysoko nad chmurami, wiosek w Polsce i Słowacji nie widać, wystają tylko niektóre szczyty gór. Pięknie widać Tatry i pobliską Małą Fatrę na Słowacji. Na szczycie jesteśmy około 08:00 rano, jest pusto, na sam koniec pojawia się 2 turystów pytających jak dojść do Schroniska w Markowych Szczawinach. Widoki są tak piękne że aż nie chce się iść dalej.

...Schodzimy w stronę Schroniska w Slanej Vodzie na Słowacji.

W okolicach 15:00 docieramy do schroniska Slana Voda, wykończeni sporym podejściem na Babią Górę, a potem długim zejściem robimy szybkie zakupy (zdj.) i z zapasami ruszamy do pobliskiego lasu na nocleg.

Rozbijamy się w ładnym lesie, na szczycie jakiegoś pagórka w Slanej Vodzie. na którą dotarliśmy na przełaj.

Kubush ponownie podjął się ugotowania kolacji wrzucajac do garka od cebuli po fasolkę i kiełbasę, po zjedzeniu pysznej kolacji posiedzieliśmy trochę przy ognisku i poszliśmy spać około 23:00.

Dzień 3:

Na drugi dzień przez Słowację wracamy do Polski, idziemy do Korbielowa z zamiarem zakupienia czegoś na kolację, trasa bardzo męcząca, znaczną część trasy pokonaliśmy na przełaj przez góry.

Po zrobieniu zakupów, ruszamy w stronę Pilska. Tu również planujemy przespać się w bacówce. Ostatnie 1,5km to wspinaczka po ciemku i na przełaj do bacówki, na zboczu Pilska.

Bacówka która pomieściła by sporo osób, miała również piec na którym zamierzaliśmy ugotować kolację, półtora godziny rozpalania w nim, nie przyniosło większych efektów, ogień zamiast się palić, tlił się.

Trzeba było improwizować i ugotować obiad paląc ogień w grillu który znajdował się w chatce. Ciężko powiedzieć jak danie się nazywało, bo było w nim chyba wszystkiego po trochu, ale takie dania są najlepsze i najsmaczniejsze.

Dzień 4:

Obudziliśmy się zmarznięci co w sumie już nas nie dziwiło.

Z samego rana ruszyliśmy na Pilsko. Zahaczając jeszcze o schronisko na Hali Miziowej i szybkie skorzystanie z łazienki i przygotowanie sobie w ciepłym śniadania.

Dochodzimy do granicy RP, już mamy robić sobie fotkę ze szczytu kiedy to kubush wypatruje że to jednak nie szczyt (a tak wyglądał), do szczytu kieruje nas znak z napisem 15min. Nieco zdziwieni idziemy na szczyt znajdujący się 15 minut drogi od nas. Wcześniej jednak wrzucamy plecaki w kosodrzewiny gdyż podejście ze schroniska do granicy nieco nas wykończyło.

Tam kilka fotek, znów podziwiamy chmury które płyną znacznie poniżej szczytu, praktycznie całe niebo po horyzont usłane jest pięknymi chmurami które przykrywają zarówno Polskę jak i Słowację, w końcu wracamy po plecaki.

Gdzie idziemy?

Tym razem planujemy nie zmarznąć w nocy, postanowiliśmy przejść przez Rysiankę, i dobić do schroniska na Hali Boraczej.

Ponad 20km ciężkiej trasy za nami, w schronisku planujemy poimprezować, zjeść pyszne Jagodzianki i wyspać się w ciepłym. Za nocleg płacimy grosze, dostajemy własny pokój, za pieska postanowili nas nie skasować.

Dzień 5:

Rano wstajemy dość wypoczęci, ale nieco połamani przez za bardzo wygodnie łóżka Jest już późno, wychodzimy około 10:30 ze schroniska.

Ruszamy w stronę Baraniej Góry, tu również planujemy luksus w postaci noclegu w bacówce. W pobliskiej wsi, zjadamy 2 pyszne Pizze i ruszamy dalej. Po 20km docieramy już dość późno do Bacówki w okolicach Magurki.

Tu postanawiamy że dalej nie ma co iść, robi się zimno, ciemno i coraz bardziej wieje.

Czas spędzamy przy ognisku jedząc kolację, na rozmowach do późna. Pojawił się pomysł aby spać przy ognisku bez śpiworów i tarpów.

Plan jednak niezbyt się powiódł, niedługo później zerwał się potężny wiatr który wygonił nas do bacówki, ta dobrze uszczelniona dała nam schronienie na noc.

Wiatr wiał w nocy bardzo mocno, często mieliśmy wrażenie że odleci cała chatka, albo przynajmniej jej dach, dzielnie się trzymała i pozostała jednak cała.

Dzień:6

Dziś koniec naszej wycieczki, planujemy zakończyć ją przebijając 100 kilometrów. W Tym mniej więcej 20km na przełaj przez góry, mieliśmy dziś wejść na Baranią Górę, ale ta cała w chmurach jakoś nas zniechęciła. Wracamy do Węgierskiej Górki na pociąg. Tam nieco smutni że to już koniec w oczekiwaniu na pociąg...

Tak oto zaliczyliśmy świetny wypad, z pięknymi widokami, w super towarzystwie Mój zdecydowanie najlepszy, a to głównie za sprawą kompanów wycieczki i pięknych widokowo tras.

Wszystkie fotki z wypadu (wieksze);
Moje: http://imgbox.com/g/CLIyxjOhpA
Kuby: http://imgbox.com/g/SMKOZWwIC0

A, jest też filmik

Cała galeria (i większe zdjęcia)
http://outdoortrip.pl/galeria-28-31-mar … id-slaski/

Mam też sporo materiału wideo, może coś się uda zmontować
---

Z 2 znajomkami wybraliśmy się w Beskid Śląski, moja ulubiona trasa w tym paśmie górskim czyli Bielsko-Biała, Skrzyczne, Barania Góra.

Obaj Panowie jechali aż z Opola, dotarli w okolicach północy.
Czekał nas 12 kilometrowy marsz po górach do zacnej miejscówki w której jest coś w rodzaju szałasu/chatki. Na miejsce dotarliśmy około 3 nad ranem, ale oczywiście trzeba było coś zjeść więc położyliśmy się po 4.

Sen nie trwał długo, w Sobotę czekał nas marsz blisko 30 kilometrowy marsz pod Baranią Górę no i wcale nie małe podejście na Skrzyczne. Wchodziliśmy najgorszą z możliwych tras, czyli pod kolejkami. Gdzie na dystansie 3km trzeba pokonać ponad 720m w górę.

No ale Panowie przyjechali w góry, więc trzeba było ich trochę zniszczyć, nie ma lekko.  icon_twisted

Na szczycie nie siedzieliśmy zbyt długo, wejście na taras widokowy 2 minuty, i uciekliśmy do schroniska po wodę, gdyż w kierunku Baraniej nie ma już żadnego strumyka, a słonko fajnie grzało. Zresztą trzeba było uciekać ze szczytu gdyż wielki pies ratowników próbował zgwałcić moją sukę.

15 minut od szczytu znajduje się coś w rodzaju schronu turystycznego na szczycie "Małe Skrzyczne". Tutaj postanowiliśmy zjeść jakiś obiadek, na szybko ognisko, zimne piwko i chwila odpoczynku. Najcięższy kawałek za nami. Jeszcze 10km 3 szczyty i będziemy na miejscu. Ehh znowu ten pies, przyszedł za nami, i znów molestował Azę  :evil:

Trasa Skrzyczne-Barania serwuje piękne widoki, cały czas idzie się granią i tylko raz na jakiś czas trafia na jakieś drzewa. Rośnie tutaj kosodrzewina pomimo że jest to zaledwie 1200m, ale rejon Baraniej posiada swój mały mikroklimat. Szlak prowadzi przez Malinowską Skałę, jest to skalny szczyt w połowie trasy między Skrzycznem a Baranią.
Gdzieś na grani dopadła nas noc

Nocka w chatce wykorzystywanej w sezonie przez baców wypasających owce.

Na drugi dzień, ruszyliśmy odprowadzić kolegę który musiał być w Poniedziałek rano u siebie.
Przepakowaliśmy wszystkie graty do mojego plecaka i rzuciliśmy go w krzaki, zabierając tylko jeden lekki plecak. Na zakupy, zachciało się nam grzanek z serem i piwa.
Graty zostawiliśmy bo planowaliśmy wracać do chatki.
Na przełaj przebiliśmy się do szlaku czerwonego biegnącego granią w stronę Magurki Radziechowskiej. I dalej do Węgierskiej.

W drodze powrotnej przysiedliśmy przy rzece Soła, jedna z niewielu czystych dużych rzek w tym rejonie Polski. Lodowata woda dała ulgę już trochę obolałym stopom.
Wróciliśmy do chatki nie spiesząc się, dotarliśmy chwilę przed zmrokiem.

Na kolejny dzień plan był prosty, wejść na Baranią Górę, w końcu po 2 dniach siedzenia 200m pod szczytem Chcieliśmy zahaczyć też o pobliskie źródło najdłuższej i najbrudniejszej rzeki w Polsce. Wisły. Tak też się stało, trafiliśmy bez problemu, do źródełka prowadzi wydreptana ścieżka.
Okazuje się że nawet źródło Wisły nie jest czyste. Woda wypływa spod kamienia pod który perfidnie był wepchnięty dość głęboko słoik z dżemem. Jak kiedyś złapię na gorącym uczynku to odrąbię łapy.

No i jeszcze odnaleziony "kesz" zabraliśmy znaczek zdobywców źródeł ale zostawiliśmy coś w zamian

Woda z Wisły jednak miała wspaniały smak, chyba najlepszy spośród wszystkich strumyków w jakich uzupełnialiśmy wodę. Oczywiście nie zasyfiając jej tabletkami chlorowanymi, nawet nie gotując. Przegotowana kompletnie traci smak.

Od źródła trzeba było wrócić się do szlaku, niestety zejście na przełaj było nie możliwe. Praktycznie pionowa ściana 200M w dół.

I tak jakąś leśną drogą dotarliśmy po paru godzinach do przełęczy Salmopol w której złapaliśmy busik.

w 3 dni przeszliśmy 76km, niezły dystans jeśli chodzi o góry i ciężkie plecaki na garbie.
Trasa: http://pl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=6473201
Cała Galeria: http://outdoortrip.pl/galeria-28-31-mar … id-slaski/