Opcje wyszukiwania (Strona 2 z 18)

W zeszłą niedzielę postanowiliśmy nawiedzić Tatry. Pogoda zapowiadał się super, więc ciężko było odpuścić taką okazję

Wyjazd ok 5 rano z KRK - cel: dolna stacja wyciągu na Kasprowy. Mimo, że byliśmy prawie 30min przed jego otwarciem, staliśmy już w niezłej kolejce Na szczycie zameldowaliśmy się ok 1h później, podziwiając piękne widoki Aha, było +8 stopni i wiało jak w kieleckim

Ruszyliśmy żwawo przed siebie w nieznane nam dotąd tereny. Giewont kusił jak diabli ....

Skracając przydługie wywody odnośnie pięknych widoków, tłumów na Giewoncie, nudnego zejścia do Kościeliska itp ... napiszę krótko: było zajebi*cie !! ponad 9h samej drogi (12h auto stało na parkingu ), ponad 18km w nogach, ponad 200 zdjęć (90 na Picasie), pęcherz na stopie, spieczone czoło i kark od słońca (jeszcze wyglądam jak Indianin), generalnie rewelacja ... wracamy tam jak najszybciej !!

Galeria zdjęć:

https://picasaweb.google.com/mmichalkow … neWierchy#

ps. tak w tydzień uporałem się ze zdjęciami, normalnie rekord:D

05.06.2011r - Sobotnie popołudnie minęło szybko, za szybko. Jak niektórzy mogli już gdzieniegdzie doczytać, dołączyliśmy do Piotra i Iziel na Grande Finale rajdu po Trzech Kopcach w Krakowie - czyt. typowy krakowski "baring"
Tak czy siak, plan na niedzielę musiał być, a że pogoda ma się popsuć wieczorem - jest pół dnia do wykorzystania!!
Wstępnie obraliśmy dwa kierunki - Ćwilin albo Jura. Plan pierwszy przewidywał późniejszy wyjazd z domu i rozkoszowanie się widokami do późnego popołudnia. Plan drugi - połączenie sił z Piotrem i zwiedzanie Jury. Plany weryfikowało życie, i musieliśmy przesunąć nasz wyjazd o kilka godzin, przez co wyruszyliśmy sami.

Z racji tego, że Jury nie znamy za bardzo (grzech!!), postanowiliśmy od zobaczenia tzw. "must to see", czyli Doliny Będkowskiej. Słynie ona ze swoich wspaniałych, pionowych skałek, idealnych dla amatorów wspinaczki.

Zaczęliśmy od parkingu u jakiegoś obrotnego gospodarza (7,- PLN) w wiosce Kobylany - lepsze to niż zagracanie autem okolicznych krzaków i poboczy. Z racji słonecznej pogody i braku "terenowych" utrudnień na szlaku, postanowiliśmy poudawać klapkowiczów Założyliśmy sandały, wzięliśmy conieco wody i słodyczy i ruszyliśmy w drogę. Niestety nasz zapał zgasił ów gospodarz, który na odchodne powiedział nam, że przed nami jedynie kawałek bez asfaltu .... CO ?!?!?! Nie spodziewaliśmy się asfaltingu, a jeśli już, to kawałek ...... No cóż, i tak w życiu bywa

Trasa jest fantastyczna, ale na rower lub z wózkiem. Dla nas, przyzwyczajonych do "górołażenia", ciężko było łazić po płaskim i twardym Niemniej jednak, widoki są arcyciekawe. Mnóstwo zieleni i spokoju, po bokach białe skały, typowe dla Jury, sporo spacerowiczów i jeszcze więcej "wspinaczkowiczów". Całe mnóstwo, normalnie jak mrówków

Tak sobie szliśmy przed siebie, zerkając od czasu do czasu na mapę, i całkiem spontanicznie postanowiliśmy dotrzeć do Ojcowa. No cóż, wg mapy oszacowaliśmy lekko ponad 10 km w jedną stronę, ale nie takie trasy się robiło. Niestety, jakieś 1h przed Ojcowem postanowiliśmy zawrócić, gdyż za plecami zaczęły zbierać się złowrogie chmury deszczowo - burzowe. Mając nauczkę z burzy w terenie, ruszyliśmy w drogę powrotną nieco skracając ją sobie przy przejściu przez drogę DK94.

Jak się okazało, burza tylko postraszyła, nawet kropla deszczu nie spadła. Mimo to w ekspresowym tempie wróciliśmy na początek szlaku, a dokładnie do gospodarstwa z hodowlą pstrągów. Takiej okazji nie mogliśmy odpuścić i przystopowaliśmy nieco (na dobrą godzinę) zajadając pyszne rybki z frytkami

Podsumowując, trasa fajna na spacer, może na jakiś piknik. Dla "krakusów" miejsce idealne na oderwanie się od betonowego świata ...

ps. Zdjęcia kiedyś się pojawią, jak zawsze

EDIT:

Albumik po kliku w link

https://picasaweb.google.com/mmichalkow/110605Jura

Przyszła sobota, w miarę pogodna - trzeba gdzieś wyskoczyć Niestety, plany się posypały i przełożyliśmy wyjazd na niedzielę. W założeniu było ponowne przejście z Praciaków żółtym szlakiem na Anulę, potem do Staszka na Gibasy (odwiedziny ekipy remontującej), stamtąd skrótami do Lucjana Pod Potrójną i następnie wzdłuż wyciągu na parking w Praciakach,

Już rano wszystko się "sypło", bo zapowiadamy Damian nie miał jak dojechać ze Śląska. Postanowiliśmy wspomóc kolegę i podjechać po niego. Stety albo niestety (o tym pod koniec) wyprawa przesunęła się o kilka dłuższych chwil. Na Praciaki dotarliśmy mocno poza planem, ale nie przeszkadzało nam to w jego realizacji Nawet drobne problemy "zdrowotne" i niemiłosierny upał nie przeszkadzał tak bardzo w kontemplowaniu piękna przyrody

Na Anulę dotarliśmy po niecałej godzinie, Chwila oddechu, kilka fotek (widoczność lipna, ale to w końcu szczyt lata i upał, czego się spodziewać ...) i ruszamy na Gibasy. Szlak cichy i spokojny, w sumie przez cały dzień spotkaliśmy jedynie dwóch rowerzystów na Anuli.
Do Staszka docieramy z ponad 2-godzinnym opóźnieniem do pierwotnego planu. Na całe szczęście trafiliśmy jeszcze na zbierających się do domu Czarownicę i Piotra. Chcieliśmy posiedzieć conieco z ekipą "remontową", ale wszyscy się gdzieś "rozleźli", Ufok przepadł gdzieś przy kapliczce (przybyli goście od drzwi i krat, z tego co się wieczorem dowiedziałem). Aha, kapliczka wygląda całkiem fajnie bez tego tynku na zewnątrz Czekamy teraz na dach, wtedy zacznie prezentować się o niebo lepiej !! Poza tym widać postęp prac, chłopaki nie próżnują i robią co mogą, do czasu aż im materiałów wystarcza

Zregenerowawszy siły (ale słowo !!) ruszyliśmy dalej, tym razem do Lucjana. Tradycyjnie obraliśmy najkrótszą możliwą trasę: do szlabanu w Basiach, trochę asfaltingu w las a potem skrótem "szlakiem kibelkowy" do samej chatki. Końcówkę trasy z Lisicą zrobiliśmy tradycyjnie, po drodze dojazdowej, natomiast Damian z Magdą ruszyli na skróty pod wspomniany kibelek (dotarli kilka chwil przed nami).

U Lucjana cisza i spokój, choć poprzedniej nocy balowało tam ok. 40 osób!! Uzupełniliśmy conieco płyny i udaliśmy się do pustej chatki podsmażyć zabraną kiełbaskę i boczek (z braku laku to i z patelni będzie smakować ).
Nic nie zapowiadało dramatu, jaki z Damianem przeżyliśmy. Nie będę wdawał się w szczegóły, ale byliśmy świadkami ataku padaczki jednego z "chatkowych gości", który wszedł na chwilę do kuchni. Nie wiem co by było, gdybyśmy się tam nie znaleźli w tym momencie. Minutę później siedzielibyśmy na zewnątrz wcinając pyszny boczek !! Na całe szczęście (jeśli to można tak nazwać) poza skutkami samego ataku skończyło się na sporym oparzeniu łokcia. Pomogliśmy na tyle, na ile mogliśmy, ale i tak byliśmy w niezłym szoku....

Poza tym usłyszeliśmy mocno "tragiczną" wiadomość .... za dwa miesiące nie będzie się chodzić "Do Lucjana" tylko "Do Chatki Pod Potrójną" ..... Lucjan z Ewą opuszczają chatkowe progi i lądują na swoim, na szczęście niedaleko, bo gdzieś w Basiach. Kto przejmie po nich chatkę ? Nie wiadomo .... Jaki będzie klimat? Tego tym bardziej nie wiadomo ...... Generalnie lipa

Zasmuceni tą wiadomością ruszyliśmy w drogę powrotną, a dzięki towarzystwu Pewnego Starszego Pana (z wyglądu niezły "Górołaz") doszliśmy do parkingu w Praciakach całkiem niezłym skrótem wzdłuż wyciągu. Na życzenie, mogę podesłać plik KML ze śladem dla lepszego rozeznania dla zainteresowanych

Jakby nie patrzeć, dzień był pełen wrażeń, jak zawsze Tym razem z lekkim dreszczykiem (który nas ostatnio prześladuje). Pozdrawiamy serdecznie ekipę "Kapliczkową" oraz wspomnianego przewodnika, który zaoszczędził nam z 30 min drogi.

Zdjęć szybko nie będzie, w sumie to zrobiłem ich może ze 20 szt, ale z racji awarii komputera nieprędko do nich usiądę.

Poniżej zrzut trasy z Google Earth.
Pozdrawiam i do następnego zobacznia na szlaku