Opcje wyszukiwania (Strona 22 z 41)

...i dzisiaj pada

Na stokach Hrobaczej Łąki wiosny jeszcze nie widać ...

Obu nas w to samo miejsce przyciągnęły krokusy Pewnie nie przetrwają zmiany pogody
Ale jest szansa, że będzie je można zobaczyć w miejscach, gdzie leży jeszcze śnieg 

5
6
2

To Czarny Szczyt, na który nie biegnie żaden szlak. Dostępny jedynie dla taterników.

Ten optymizm jest zaraźliwy   I dobrze

Kiczora?

W drodze powrotnej nie zatrzymuję się w schronisku. Sporo ludzi wokół, o wiele więcej niż rano. Idę w dół. Co chwilę mijają mnie narciarze, rzadziej saneczkarze i tylko jeden rowerzysta Co chwilę gdzieś w oddali słychać - pozor! To oznacza konieczność zejścia na bok. Po dwóch godzinach docieram na parking. Jest jeszcze sporo samochodów a niewiele czasu zostało do zmroku.
I Głodówka. Po raz drugi. Tym razem o zachodzie słońca!

Czuję niedosyt, nie wszystko poszło z planem. Zapewne wrócę w to miejsce i przedłużę wycieczkę na Jagnięcy Szczyt.

Trasa:
Kieżmarska Biała Woda – [Zbójnicka Polana, 920 m] - Rozdroże nad Matlarami (1020 m) – [Rzeżuchowa Polana] – Rozdroże Zimna Studnia (Rázcestie Salviový prameň, 1200 m) – Rozdroże Kowalczykowa Polana (Rázcestie Kovalčikova polana, 1226 m) - Schronisko nad Zielonym Stawem Kieżmarskim (1550 m) – Wielki Biały Staw (1613 m)

Cierpliwie i bez przeszkód w górę, przed siebie. Wkrótce drzew jest coraz mniej odsłaniając stopniowo przepiękny widok najpierw na Tatry Bielskie później na szczyty otaczające Zielony Staw. I teraz nie spieszono mi do schroniska … To jest niesamowite, gdy nagle pojawia się ogromny mur ciemnych skał (dodatkowo w zimowym cieniu) wznoszący się blisko tysiąc metrów nad doliną.

Foto nie tylko dla Piotra

Zielony Staw skuty lodem, to raczej Biały Staw W schronisku jest jeszcze niewiele osób. Zamawiam „dużą” herbatę (podana w piwnym kuflu) i jabłecznik  - pysznie i niedrogo. Siedząc sobie spokojne obserwuję taterników wchodzących na trasę wspinaczkową … Schronisko bywa bazą wypadową nie tylko dla „zwykłych” turystów.

Znad Zielonego Stawu wyruszam czerwonym szlakiem do Białego Stawu. Ścieżka słabo przetarta i co to oznacza nie muszę mówić. Co kilka kroków zapadam się w głęboki śnieg, zaczynam marzyć o rakietach śnieżnych. Tym razem marzenia się nie spełnią. Droga zajmuje mi dwa razy więcej czasu niż podana na tabliczkach. Gdy wreszcie docieram do celu, chyba trochę zadziwiam odpoczywających tam turystów brakiem nart czy rakiet śnieżnych … Zmęczonego i utrudzonego wędrowca, czyli mnie, próbują postawić na nogi czymś mocniejszym. Muszę odmówić i zadowolić się swoją wodą mineralną
Rozpoczynam poszukiwanie szlaku zejściowego. Brak. Gdy pytam przypadkowego turystę gdzie się zaczyna dowiaduję się, że tamtędy nikt nie chodzi! Jest nieprzetarty! Jedyny wariant to powrót tą samą drogą, którą wyszedłem! Nie!

Przepraszam, ale dziś tego nie skończę Cdn.

PS.
Smutno czyta się wiadomości o kolejnych ofiarach w Tatrach ...

Prognoza ICM rzadko się myli

W środę można spodziewać się śniegu. Znów nam zasypie szlaki