no to dodam małą garść informacji do zdjęcia darkheusha
i wstawię jeszcze piękne zdjęcie ferdynansa ![]()
Dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis) to moim zdaniem jedna z ciekawszych roślin Beskidu Małego. Podlega ścisłej ochronie. Należy do rodziny astrowatych . Spotyka się ją tu dosyć często, szczególnie na słonecznych polanach czy na obrzeżach lasu. To typowo górska roślina. Bezłodygowy nie posiada łodygi. Jest heliofitem. Kwiaty otwiera tylko w pełnym słońcu, a w momencie zwiększonej wilgotności powietrza zaraz się zamykają. Dziewięćsiły mogą być więc dobrymi zwiastunami nadchodzącego deszczu. W nazwie łacińskiej widnieje słowo „carlina”. Pochodzi ono od związku chemicznego – tlenku carlina , zawartym w korzeniu tej rośliny. Tlenek ten ma właściwości silnie bakteriobójcze, potrafi podobno zahamować rozwój bakterii gronkowca złocistego. Stąd roślinie od dawien dawna przypisywano właściwości uzdrawiające. Ze względu właśnie na właściwości lecznicze roślinę tą sieje się i uprawia w tym właśnie celu . Wchodzi w skład znanych ziół szwedzkich. Kwiatostan tworzy koszyczek , a biało-srebrzyste „płatki” które widzimy wokół niego to nie są płatki korony tylko łuski albo listki okrywy koszyczka. Coś takiego występuje często u astrowatych , np. u ostów . Tak więc u dziewięćsiła kwiat to to kółeczko w środku , na którym są zebrane liczne drobne pojedyncze kwiaty rurkowate (podobne jak u słonecznika). Ładnie to zresztą widać na zdjęciu
. W dnie kwiatowym zawarty jest sok mleczny i z tego względu zbierano i jadano go dawniej jako jarzynę. Smakiem po ugotowaniu przypomina karczochy . Roślina jest często natchnieniem dla twórców sztuki podhalańskiej i często możemy ją oglądać na malowidłach , ścianach chat góralskich czy strojach ludowych.
W Polsce jest kilka gatunków dziewięćsiłów. Dziewięćsił pospolity (Carlina vulgaris L.) , czasem zwany również łodygowym, występuje bardziej na łąkach na niżu i ma więcej kwiatów zebranych na rozgałęzionej łodydze, która może dochodzić nawet do wysokości 80 cm.
