Opcje wyszukiwania (Strona 25 z 89)

Tym razem wybrałem się w okolice Kłodzka, a dokładnie do Wojciechowic - takiej malutkiej wioseczki na wschód od Kłodzka.

Sama miejscowość nie jest bogata, ale wydaje mi się, że można bardzo fajną trasę przejść w ciszy i w spokoju
Ja rozpocząłem trasę  w okolicy kościoła, gdzie udałem się ścieżka na południowy wschód. Tuż za kościołem ukazał mi się widok na trasę, którą chciałbym przejść. Po kilku minutach, jak tylko wszedłem w las wybrałem już ścieżką tylko na południe aby jak najszybciej się dostać na ścieżkę rowerową pod Obszerną. Po drodze natknąłem się na ładny dolnokarboński szarogłaz. Zresztą ich kilka widziałem na całej trasie. Po przejściu przez chaszcze wdarłem się na planowaną ścieżkę. A tu już można było się natknąć na efekty pracy leśników. Zaraz po tym wszedłem na szlak zółty i kierowałem się na Jedlaka. Wydawało mi się, że na tym szczycie będzie szansa na zobaczenia jakiegoś widoku, jednak bezskutecznie. Cały szczyt był zarośnięty a tylko gdzie nie gdzie można było zobaczyć coś dalej. Zresztą po drodze więcej grzybów widziałem niż widoków. Nawet się nie zorientowałem kiedy dotarłem na najwyższy szczyt Gór Bardzkich - Kłodzką Górą. Sam szczyt jest zarośnięty i bez widoków. Ten szczyt jest podany w Kornie Gór Polskich jako najwyższy. Nieopodal jest też sporny szczyt o nazwie Szeroka Góra.
Podane wysokości przez KIIP (Krajowej Infrastruktury Informacji Przestrzennych) są rozbieżne od podawanych na mapach Compasu czy w innych literaturach. I tak poszczególne szczyty mają podawane wysokości:
Kłodzka Góra - 762,7 m / 765 m / 765 m
Szeroka Góra - 765,0 m / 740 m / 747 m
więc ciężko zdecydować, który wyższy choć jak się jest w rzeczywistości to wysokości są bardzo zbliżone ale przez las gęsty las tego nie widać, ale tak dla swojego zaspokojenia też zaliczyłem
Dalej już ruszyłem szlakiem niebieskim w stronę Przeł Łaszczowej. Dla ciekawości jeszcze trzy wieki temu tędy prowadziła granica pomiędzy Śląskiem a Czechami. Pomiędzy przełęczami Łaszową i Kłodzką można znaleźć jeszcze stare słupki graniczne Mi się jakieś udało znaleźć ale czy to te Hmm Nie mam już takiej wiedzy. Po drodze jeszcze zaliczam Ostrą Górę, która przed wojną uważana była za najwyższy szczyt w okolicy. Na szczycie można doszukać się pozostałości po stojącej tu wieży widokowej wybudowanej pod koniec XIX w. przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie. Przetrwała do połowy lat 20 XX w. W okolicy szczyty było też schronisko ale tych ruin mi się już nie udało odszukać. Po godzinnej wędrówce docieram na Przeł. i dowiaduję się z tablic że była to bardzo ważna przełęcz. Przez przełęcz prowadził stary trakt handlowy zwany Drogą Graniczną, uważany za odnogę szlaku bursztynowego. Jedna z ważniejszych dróg handlowych, łączących Śląsk z Czechami. Miała strategiczne znaczenie, prawie w każdej wojnie toczyły się o nią walki. Nosiła też nazwę na krótko Przeł Czarnokrzyskiej od stojącego w pobliżu drewnianego krzyża.
Następnie udałem się drogą asfaltową w dół do Wojciechowic i choć droga nudna to po drodze kilka ciekawych dla mnie punktów spotkałem. To jakiś pomnik kamienny o którym nic nie znalazłem w sieci informacji, ciekawie malowane przystanki czy też pstrąga rzecznego w krystalicznie czystej rzece, ale też ciekawe formacje skalne na końcu wycieczki.

Zapraszam do obejrzenia fotek

Ostatni czasu pogoda nie jest do przewidzenia Jak mówią, że ma padać to nie pada Jak ma słońce świecić to nie świeci Czyli pogoda pod psem. Wybrałem się z siostrzeńcem na Babią Górą i choć miał być deszcz a potem się wypogadzać to ta druga wersja nas jakoś nie zastała.

Wyruszaliśmy z Zawoja Policzne i przy wyciągu było 15 st, czyli nie najgorzej Chmury w miarę wysoko i raczej już nic nie zapowiadało, że będzie jeszcze padało. Szło się bardzo przyjemnie aż do schroniska pomimo dużej wilgotności. W schronislu sprawdzam pogodę i komunikaty GOPR Ma być dobrze, ale w rzeczywistości było inaczej. Od schroniska po odpoczynku przywitała nas chmura, w której widoczność była na maks 20 m i tak już nam towarzyszyła aż do góry Może od Brony będzie lepiej pomyślałem, ale nic z tego Widoczność malała ale dało się iść. po 1,5 godz marszu w mżawce dochodzimy na szczyt chowając się za kamień, gdyż na szczycie wycieczkowce z Wrocławia. Na szczęści oni się zbierali do zejścia na Bronę a my w samotności degustowaliśmy się panującą "ciszą". Długo się nie dało wysiedzieć bo wiatr powodował, że temp odczuwalna była na poziomie 5 st, a tak to mogło być ok 8-10 st, czyli jak na lipiec i środek lata - niezła temperatura. Po kilku minutach i ciepłej herbatce idziemy dalej przez Sokolicę na Lipnicką Widoków nadal brak więc się szybko szło. Od Sokolicy na przełęcz robią  pracę remontową ścieżki więc jest jedno wielkie błoto. Chyba lepiej iść trawersem a  potem wspinać się na Sokolicę. Po drodze widzimy jeszcze kilku śmiałków co próbują iść z nadzieją na szczyt, że coś zobaczą, Hmm no ciekawe czy im się udało. A my już tylko w dół do auta na Policzne aby ubrać się w suche ciuchy i wio do domu.

Reasumując wycieczka udana Młody zadowolony, że zdobył 1725 m, szkoda może że nie było widoków, ale przynajmniej będzie miał pretekst aby tu wrócić jeszcze, a mi, hmm , taka pogoda nie przeszkadzała. W końcu ile razy można wychodzić na szczyt i mieć pogodę ;p. No i kolejny szczyt - tym razem 2 - do KGP

Foty poniżej