Opcje wyszukiwania (Strona 29 z 98)

Staszku, większość podanych przez Ciebie linków nie działa. Jeden jest już dostępny powyżej. A oświadczenie szkoły, która nie ma sobie nic do zarzucenia jakoś mnie nie przekonuje
Jest dostępne tutaj, jeśli ktoś chce się zapoznać:
http://sas.org.pl/web/aktualnosci
Nawiasem szkoła uważa, nie wiem na jakiej podstawie, że nie musiała zgłaszać imprezy do Kuratorium:

(wytłuszczenie moje)

Przyznaje też, że opiekunowie nie byli obecni na biwaku:

Ciekawe co znaczy w praktyce "nieopodal"?

Na marginesie, czy już nie jest błędem rozbijanie się:

Ja bym wybrał raczej jakieś zaciszne zagłębienie terenu, a nie grań jednego z wyższych szczytów Bieszczad, gdzie są wręcz idealne warunki do powstawania huraganowych wiatrów.

Chyba tak. Aczkolwiek nie wiem, czy na innych forach jednak nie znalazłbyś śladów po prawdziwych odkrywcach
Wrzuć jaką relację, żeby było wiadomo, czy warto się tam wybrać. Pozdrawiam

Wiesz neno teraz ludzie szukają mocnych wrażeń, doznań granicznych i stąd pewnie popularność różnych "szkół przetrwania". Z drugiej strony zgadzam się, że takie zabawy powinny być dla osób pełnoletnich (grupa była w wieku od 16 do 20 lat, więc część osób na pewno nie powinna się znaleźć na tej wyprawie), gdzie organizator wymaga podpisania przez nich stosownych papierów, że są świadomi zagrożeń jakie mogą na nich czekać i ryzyka jakie podejmują (ja w każdym razie takie coś podpisywałem przed kursem skałkowym). Nie zmienia to faktu, że swój pierwszy biwak zimowy wspominam źle. Było bardzo zimno, a ja miałem kiepski śpiwór i w zasadzie nie zmrużyłem nawet oka. Żeby pokonać zimno robiłem różne "eskimoski" i przysiady, jednak nie przyszło mi do głowy, żeby z tego powodu wzywać GOPR. W najgorszym razie zakładałem, że przejdę do Schroniska na Hali Miziowej, które było dość blisko. Przeżyłem i było to dla mnie pouczające doświadczenie.

Ludziom się chyba wydaje, że zimą góry są takie same jak latem. Jak sami wiecie, nic bardziej mylnego. Poza tym do zimowego biwakowania trzeba być naprawdę dobrze przygotowanym, przede wszystkim sprzętowo (odradzam takie zabawy bez puchowego śpiwora o komforcie co najmniej -10 st C), ale też w kwestii zachowania. Z drugiej strony każda porażka, która nie kończy się śmiercią lub kalectwem jest też sporą nauczką. A co sobie posiedzą w hotelu to ich zysk

P.S. Skomasowałem temat Hanusi i Darkheusha, bo nie warto pisać o tym samym w dwóch różnych tematach. Nawiasem dziennikarze jak zwykle się nie popisali: w jednej relacji organizatorem wyprawy był Bogdan Tomaszyk, w drugiej Bogdan Tymoszyk. Według jednej "Nikt nie jest odmrożony", według drugiej "U jednej z osób stwierdzono odmrożenie". I jak tu wierzyć mediom, skądinąd podobno poważnym (Polskie Radio i WP.Pl)?

Przeglądając i sprzątając forum natrafiłem na ten temat. Film widziałem w całości na KFG chyba rok temu. Jest znakomity. Jeśli macie okazję go gdzieś zobaczyć gorąco polecam. Zarówno muzyka jak i widoki zapierają dech w piersiach.

Fajny pałac i w dobrym stanie, co nie jest już regułą. Szkoda, że może go zwiedzać tylko właściciel.

Jasne. U mnie sytuacja też zmienia się dynamicznie - przed południem bez śniegu, po południu nieco przypudrowało. Pisząc o jesieni miałem na myśli głownie podłoże, bo większość śniegu ostatnio stopniała i nie licząc małego fragmentu przy ujściu Prądnika oraz zalodzonych alejek w Parku Lotników trasa była całkiem czarna. Po biegu byłem mocno wyczerpany, co zauważyli nawet moi domownicy, ale już mam ochotę na więcej - może mi odbiło? Następnym razem wypróbuję GPS w komórce, bo oczywiście jestem taki lajkonik, że zapomniałem o jego istnieniu hehe

No i stało się. Wyszło całkiem spontanicznie. Biegłem dzisiaj z grupą jak zwykle wałami i bulwarami nad Wisłą, czyli trasą, która przebiegł bym już chyba z zamkniętymi oczami i w pewnym momencie powiedziałem sobie, czemu nie dziś zrobić jedno z tych MEGA-wybiegań? Jak powiedziałem tak zrobiłem, minąłem Wawel, za Mostem Dębnickim, który zna chyba każdy, kto przejeżdżał przez Kraków, wpadłem na Ulicę Tadeusza Kościuszki (Bulwar Rodła jest zamknięty i rozkopany), potem minąłem Salwator i nad Rudawą dobiegłem do Błoń, gdzie działa teraz całkiem spore lodowisko, obiegłem całe Błonia dookoła (ok. 3,5 km) i ruszyłem tą samą trasą do domu. W okolicach Tamy na Wiśle dopadł mnie zgon, taki wstrętny dusiołek, co to robi z nóg dwie ciężkie obolałe kłody, a w głowie przytępia, że już działasz tylko jak automat. Tak dobiegłem do parku, gdzie musiałem się jeszcze pomęczyć na alejkowej ślizgawicy. Kiedy przebiegłem Ulicę Jana Pawła II dusiołek odpuścił. Może to skutek zbliżania się do domu? Kto wie? W każdym razie nastąpił przypływ energii i mobilizacji, dzięki czemu jakoś dotarłem do domu. Czas 2:32 h. Dystans ok. 24 km (z samego Parku do Błoń+kółeczko jest podobno 21 km). Jak widzicie, żadna rewelacja. Bliżej tzw. świńskiego truchtu niż biegu. Ale dałem radę i nie przebiegłem dotąd nic dłuższego. Tyle, że do maratonu to jest ho ho jak jeszcze daleko...

Podczas biegania? 

Dobra to teraz moja zagadka. Z jakiej góry zrobione zostało to zdjęcie i jaką miejscowość widać w dole:

Yeaaahhh! Zadam ale po południu lub wieczorem jak będę miał dostęp do moich zdjęć. No chyba że ktoś ma dobry pomysł już teraz to nie będę się upierał, bo w końcu chodzi tu o zabawę.