Opcje wyszukiwania (Strona 53 z 210)

Urzekł mnie ten las

A my/ja razem z Tobą

Wszystko jest ok, nie mogłam sobie przypomnieć właśnie nazwy posesji, pamiętałam tylko, że była taka romantyczna
fajnie więc, że wizjoner wszystko dojaśnił.

wizjonerze - chwilowo nie mam dostępu do fotek, więc jeśli możesz zadaj proszę zagadkę cobyśmy/ -ście do wtorku nie musieli czekać

Pachnie Łysiną

Bo wiesz to jest tak wszystko zatacza koło

Za małego człek chodzi po górach z rodzicami, potem jako nastolatek absolutnie nie chodzi a potem zaś chodzi się razem  

Moje też już piszczą w składziku, tym bardziej, że zeszłą zimę przeleżały w składziku

Nocleg w Barze u Romana przyniósł dobry wypoczynek W pomieszczeniach było dosyć chłodno (koniec sezonu), ale gorący natrysk spowodował, że migiem byłam w śpiworku i zasnęłam jak suseł. Jeszcze przed spankiem wypucowałam buty co było daremne  jak czas pokazał 

Szykując poranna kawę obudziłam skrzypiącymi drzwiami Asię i Bartosza. Sympatyczna parka nie obraziła się – była natomiast okazja do pogawędki. Dowiedziałam się, że od dwu tygodni wędrują z Ustronia do Wołosatego i w czasie całej drogi mieli tylko dwa dni bez deszczu. Masakra! 
To się nazywa determinację i wytrwałość!

Trasa z poprzedniego dnia nie była zbyt wymagająca kondycyjnie, ale dzisiaj do pokonania będę miała trzy górki: Kozie Żebro, Rotundę, Popowe Wierchy co oznacza, że trzy razy trzeba będzie się wydrapać w górę i trzy razy zleźć w dół 

Odwiedzam miejscowy sklep kupując przede wszystkim dwa komplety baterii i słodkie co nieco
Przekraczam po mostku (!) rzekę Ropę i mam pierwsze błotko

Zakładam stuptuty i stają się one od tego momentu moimi wiernymi towarzyszami W kolejnych miejscach noclegowych nawet ich specjalnie nie czyszczę bo i po co – za chwilkę wyglądają tak samo 

Szlak od Hańczowej prowadzi na zmianę potokiem Markowieci jego brzegiem. Widać, że pędzi się tędy bydło na pastwiska. Zapach błotnej mazi utwierdza mnie w przekonaniu, że jej istotną część stanowi krowie łajno

W końcu niespodziewanie wychodzę na „porządną” drogę i potem z mapy wyczytuję, że szła ona równolegle do potoku.

Podejście pod Kozie Żebro umila mi znakarz – szutnik – uśmiecham się w duchu i  myślę sobie, że znakarze to fajne chłopaki   

Rest na Kozim Żebrze   

a potem kawałek baaardzo stromego zejścia i wędrówka polami do Regietowa

Przy wiacie SKPB Warszawa Asia z Bartoszem palą już ognisko. Dosiadam się, ciepły, kiełbaskowy posiłek, kawusia, tak to LUBIĘ

Tylko pogoda się coś zaczyna kisić

Znajomi wyruszają a ja jeszcze chwilkę odpoczywam i korzystam z bazowego, wygodnego kibelka Nawet kiedy baza nie działa jest to fajne miejsce na biwak, w pobliżu jest źródełko z pyszną wodą 

Potem „atakuję” następną górę Rotundę

Na jej szczycie znajduje się jeden z najpiękniejszych cmentarzy wojennych I wojny światowej zaprojektowany przez Duszana Jurkowicza. Spoczywają tu austriaccy i rosyjscy żołnierze. Cmentarz stanowią kilkunastometrowe drewniane wieże, kryte gontem, wsparte na kamienistej podstawie, a zwieńczone krzyżami. Wieże nawiązują do staro-słowiańskich gontyn, przedchrześcijańskich budowli sakralnych, miejsc spotkań i modlitw. Wokół nich stoją krzyże. (za wiki)

Ponieważ trwały tam prace renowacyjne zrobiłam tylko kilka fotek i stromo (a jakże!) zaczęłam schodzić do Zdyni-Ługu.

Kiedy znalazłam się już w polach nogi same niosły mnie do celu. Wiedziałam gdzie idę!

W Zdyni-Ługu tuż przy sklepie jest ośrodek, w którym gospodarzy Zośka Sporo się tutaj od mojego ostatniego pobytu zmieniło. Przeprowadzono gruntowny remont, a kolekcja buteleczek zmieniła swoje miejsce. Wszystkie buteleczki są pełne – kolekcjonować puste – żadna sztuka 

U Zośki na piecu zawsze jest gorąca zupa. W tym dniu była to pyszna kartoflanka z wkładką
Gospodyni postawiła przede mną pełniutką wazę – zjedz tyle ile Ci się zmieści! I jak się potem ruszyć dalej? Znowu mi na odpoczynku zeszło o wiele za długo... a tu trzeba ruszać na Popowe Wierchy. Uzupełniam zapasy w sklepie bo przez najbliższe 30km sklepu nie będzie...

Mimo problemów ze szlakiem i elektrycznych pastuchów sprawnie dotarłam do Krzywej, tyle, że w przelotnym deszczu.

Pofociłam przy drodze kamiennych świadków człowieczej duchowości

Noclegu tutaj nie planowałam, więc wyciągnęłam z kurtki wydrukowany mail od małego pikusia, odszukałam właściwy fragment ze wskazówkami.

„Dosyć spore zamotanie jest od Krzywej do Wołowca. Raz że dużo błota to po wtóre znaki szaleją.
Rada taka: w Krzywej nie idź do rzeki i pokrzyw tylko wzdłuż skoszonej łąki,po lewej zostawiając starą pasiekę. W tym rejonie uważaj też na żmijki,ja ich kilka naliczyłem w tym jedną czarną.”

No tak, ale robi się ciemno... problem ze żmijkami odpada – jest dobrze! 
Niestety nie widać ani skoszonej łąki, a tym bardziej starej pasieki... a szlaku to nie ma wcale - nie jest dobrze!

Potrzebne koło ratunkowe lub telefon do przyjaciela. No, ale to nie teleturniej!

Szacuję, że do PTTK w Bartnem nie dojdę, ale spróbuję dojść do Wołowca – tam jest agro. Czołówka na głowę, odpalam gps-a i szukam drogi...

Najgorszy był pierwszy odcinek, błota było tyle, że kijami trzeba było dokładnie sprawdzać gdzie się stawiać nogi. Potem błota się skończyło, ale szlak wielokrotnie przekraczał potok Zawoja (bez mostków ) i wcale nie było widać oznaczeń, które sugerowałyby, że należy na drugą stronę przechodzić lub nie. Po jakimś czasie szlak połączył się z gruntową drogą i bez problemów dotarłam do Wołowca. A że w deszczu? Asia z Bartoszem mieli gorzej

W tym początkowym odcinku drogi gps ewidentnie uratował mi tyłek. Tym bardziej, że już od godziny mżyło i mapa szybko nabrała wilgoci leciutko rozchodząc mi się w rękach

W Wołowcu w Chacie u Kasi na pytanie o wolne miejsce słyszę: - Coś tam się znajdzie, nie puścimy Cię po nocy w drogę. Wchodź! 

Góra z górą... a człowiek z człowiekiem... zawsze!

No jak stanęłaś jak siedzisz  

Powstaje piękna małobeskidzka kolekcja zachodów słonka... no i masz Czupla 

Polecam jeszcze "za dnia" widoczki w kierunku jezior. Jest na czym oko zawiesić!

Czekamy Darku

Szkoda, że takie to mocno odrapane, ale nie zmienia to faktu, że to kawał historii myśli technicznej

Tak, robiło niesamowite wrażenie i ... zeszło mi na popasie ponad godzinę

Dawaj jakie masz! Każdy patrzy inaczej 

Ja piesków raczej się nie bojam, ale na mostku była tabliczka "Teren prywatny", więc wolałam nie ryzykować

A mnie bez intuicji legutko zniosło na lewo no i potem było brodzenie

Dobrze, dobrze uszanuję Twoja wolę i postaram się nie nadużywać albo cosik wymyślę    

Pokulałam się....

Mało komu udaje się wygospodarować aż 10 dni na wycieczki po Tatrach

Pooglądałam i poczytałam na blogu i ... jestem również pod wrażeniem ilości wycieczek jakie udało Ci się Gdańszczaninie już odbyć. Coby Cię ino te nase górki nie pochłonęły

Czekamy na dalsze relacje

OGLĄDAŁO się!