Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Forum Beskidu Małego » Posty przez jolanta
A potem było poszukiwanie krokusów na targoszowskich łączkach 
Sponiewieraliśmy się dokumentnie schodząc do parteru 
Z biedą zdążyliśmy na zachód słońca na Leskowcu, a krokusy w tym rejonie były albo już pozamykane albo jeszcze nie kwitły...
Trochę nas przewiał wiaterek, więc szybko wyrwaliśmy do schroniska, a tam był bardzo dłuuuuugi i symaptyczny wieczór, pieśń się niosła, że hej!
... ja to zaraz dokończę
U mnie jak zawsze wszystko "po tyle" 
Wycieczka po Beskidzie Małym z PTTS Beskid Śląski w RC odbyła się i dostarczyła nam jak zawsze sporo wrażeń i emocji 
Zgodnie z sugestią małego pikusia ruszyliśmy od zamku w Suchej Beskidzkiej - ścieżką dydaktyczną na Jasień, bezszlakowo do czerwonego szlaku, zejście do Krzeszowa - krokusowe łączki w Targoszowie, zachód słonka na Leskowcu, nocleg w schronisku Leskowiec, a następnego dnia przez Magurkę Ponikiewską, Żar do Gorzenia i zakończenie wycieczki w Wadowicach
Oto kilka fotopstryków z naszej wędrówki
Spotkanie na dworcu PKS w Bielsku
Karczma w Suchej Beskidzkiej niestety jeszcze zamknięta
Przez dworski park idziemy podziwiać Mały Wawel
Żaby w cieplutkiej wodzie złożyły już skrzek
Mały Wawel - prezentuje się pięknie! 
Ścieżką dydaktyczną na górę Jasień, gdzie stoi ciekawa kapliczka Konfederatów Barskich
Widok z przysiółka Kocury - wędrujemy bez szlaku
Stara zabudowa - stodoła.
Odpoczynek na trasie
Przysiołek Żmije - znany nam z MSB
Przełęcz Carchel
Zejście do Krzeszowa
Z widoczkiem na pasmo Leskowca
W Krzeszowie w barze -pizzerii Jowisz: czarnulka z fusami 2,5 zeta, nikomu nie przeszkadza, że wyciągamy własne wiktuały oprócz zamówionych napoi
zaraz będzie c.d
Czyżby Łękawica?
Ależ Wam siadła pogoda!
Chciałam niebieskie, dostałam różowe , a że podobno bywają jeszcze białe to już dzisiaj składam zamówienie!
Wiewiórka z pewnością pomoże
Kusisz Jolu,oj kusisz.Mój namiocik aż podskakuje na samą myśl o tym szlaku
... i z namiocikiem będziesz miał miodzik
Dzięki za dobry pomysł!
Chciałam nocować w Domu Pielgrzyma a tu takie rozczarowanie...
Dom działa tylko w sezonie pielgrzymkowym. A kiedy jest sezon na pielgrzymki? Bardzo mi się to nie spodobało 
Na szczęście w pobliskim sklepie udało się coś zaradzić i szybciutko nocleg się znalazł na sklepowym pięterku.
Kalwaria Pacławska podobna do tej „naszej” Zebrzydowskiej, ale jak mawia nasz forumowy kolega „ujmuje skromnością” - koniecznie muszę tu wrócić!
Z rana szybki „oblot” po sanktuarium i miasteczku. Jest cicho spokojnie, w czasie „sezonu” wygląda to wszystko pewnie zupełnie inaczej
Za Kalwarią Pacławską jest Pacław – kilka fotek z wioski. 
Taka stodoła to rzadki widok.
Potem gramolę się polami na wzgórze Żuków – jest pięknie!
Połoninki Kalwaryjskierobią wrażenie dostarczając niesamowicie rozległych widoków. Gdzieś w lesie przebiega niewidoczna dla moich oczu granica. Granica, która podzieliła wioskę na pół...
Widoczki w kierunku Kalwarii, wprawne oko wypatrzy klasztor.
Wiata z akcesoriami do ciepłych posiłków jest to ciut poza szlakiem, ale widoczne z daleka, przygotowane chyba przez miejscowych.
Ze wzgórza szlak wyprowadza na drogę do powsi Paprotno. Widać ślady zdziczałych sadów, ale nie widzę już podmurówki cerkwi – ponoć wszystko zostało zrównane w czasach gdy funkcjował w okolicy rządowy ośrodek Arłamów.
Został tylko cmentarz. Cmentarz w Paportnie jest ogrodzony, ale po stanie nagrobków można się domyślić, że był mocno zdewastowany. Znicze i lampki upewniają, że ktoś to miejsce jednak regularnie odwiedza.
No i znowu zrobiło się „miśkowato”
Co paręset metrów tablice z ostrzeżeniami czyli jest tu ostoja tych zwierzat. Wiem, że one unikają ludzi, ale napotkany leśniczy zalecał ostrożność bo „one lubią spacerować leśnymi drogami, a podkarpackie niedźwiedzie coraz częściej można spotkać w miejscach wykładania karmy w paśnikach ”. Zaraz jednak też dodał, że wśród podkarpackich niedźwiedzi nie występuje na szczęście zjawisko synantropizacji – uff ulga
Pożegnaliśmy się, a ja na przestrzeni 10km zaliczyłam trzy kontrole straży granicznej – cóż jestem wszak przy granicy
Kolejnym charakterystycznym (i miśkowatym ) punktem na trasie był Armałów - PRL-owski ośrodek dla dygnitarzy partyjnych i miejsce internowania działaczy "Solidarności”.
Połoninki Arłamowskie
A tędy do ośrodka – za wysokie progi na moje nogi
Znowu drogą ( nudną, asfaltową) do samej Jureczkowej
Z Jureczkowej do miejsca noclegu podchodzę 5-6km.
Subiektywnie:
I tutaj właśnie umownie kończy się etap Pogórza Przemyskiego – teren tak bardzo przypominający mi Beskid Niski, równie dziki, słabo zagospodarowany, może tylko cerkwie są w zdecydowanie gorszym stanie...
Już wiem, ze do Kalwarii Pacławskiej i w rejon Arłamowa, Suchego Obycza z pewnością wrócę
Darku - dziękuję!
A po powrocie złóż nam tu jakieś zeznania
Jak co roku o tej porze.... będę prowadzić znajomych turystów z Zaolzia po naszym Małym a Pięknym
W sobotę około 9 ruszamy z Suchej Beskidzkiej zielonym do Krzeszowa, tam mała kawusia i szlakiem widoków przez krokusowe polanki na Leskowiec, gdzie mamy nocleg. W niedzielę przez Magurkę Ponikiewską, Gorzeń Górny do Wadowic.
Jakby ktoś nas chciał "spotkać" to zapraszam!
Fajnie nie tylko pooglądać, ale jeszcze się uśmiać!
Ciekaw czy jeszcze coś zostawiliście nam na weekend
Bierz co chcesz, poszedł link
Jolu trasa którą szłaś to przez teren projektowanego Turnickiego Parku Narodowego (rejon Suchego Obycza). Czy dużo zostało jeszcze z tutejszych pierwotnych lasów karpackich ?
Darku, rzeczywiście część trasy przebiegała przez teren projektowanego parku, będę jeszcze o tym pisać w kolejnym dniu wędrówki.
Lasów zachowało się naprawdę dużo i oprócz wspaniałych drzew znajdują się tam ostoje dzikiej zwierzyny – jest tam obecna Wielka Trójka czyli wilk, ryś i niedźwiedź, a to najlepiej świadczy o kondycji tych terenów. I paradoksem jest, że przyczyniła się do tego niełatwa historia. Powojenne wysiedlenia ludności ukraińskiej spowodowały, że opuszczone wsie, pola uprawne, sady – zdziczały. Przyroda odzyskała to co jej zabrał człowiek i mogła rządzić się swoimi prawami.
Niestety widziałam też potężne zwózki drewna na Pogórzu Przemyskim, mam nadzieję, że nie ucierpią te najcenniejsze gatunki.
W rejonie Suchego Obycza co 200-300metrów rozmieszczone były tablice ostrzegające o możliwym spotkaniu z niedźwiedziem, kiedyś szlak niebieski szedł przez zalesiony szczyt Suchego Obycza – teraz zmieniono jego przebieg – być może z powodu projektowanego parku.
Turyści raczej rzadko tu zaglądają bo baza noclegowa skupia się przy większych siedzibach ludzkich, trzeba mieć zapas jedzenia i radzić sobie z nawigacją kiedy szlak się gubi, a widać, że na tych leśnych obszarach nie jest konserwowany. Może to i dobrze?
(...)
PS. Jolu nie wyrzucaj zdjęć, bo kto wie, może będę żył 150 lat i mój program obejmie tamte tereny.
Piękny mamy kraj, polecam Ci i te tereny i niekoniecznie za 150 lat
pbsk – robię zdjęcia w dużej rozdzielczości i dlatego zajmują mi sporo miejsca na urządzeniu. Na szczęście wszystkie są zarchiwizowane na kontach google
Krasiczyn – spałam w cywilizacji!
Korzystam więc z tego i uzupełniam zapasy jedzenia. W dotychczasowej wędrówce na tym etapie sklepów w pobliżu szlaku nie było. Maleńkie wioski, zamieszkałe przez nieduże społeczności – najwidoczniej nie opłaca się tam prowadzić sklepów, a i do większych miast nie jest zbyt daleko.
Po zmrożonym błocie ruszam dalej. Tuż za miastem zatrzymuję się przy kirkucie. W czasie II wojny światowej Niemcy zniszczyli cmentarz. Do dziś ocalało kilka macew w całości i kilka uszkodzonych. W ostatnich latach, dzięki inicjatywie proboszcza miejscowej parafii teren cmentarza uporządkowano i ogrodzono drewnianym płotem.
Kolejny dzień węrówki będzie miał w sobie akcenty militarne
Najpierw obserwuję pozostałości po okopach i fragmenty Linii Mołotowa
Bunkier z widokiem na San na prywatnej posesji.
Polami, zagajnikami ku fortom.
Przemyśl i jego okolice słyną między innymi z potężnego zespołu obiektów obronnych związanych z I wojną światową. Kilka lat temu razem ze znajomymi objeździliśmy rowerami teren, więc samo miasto, twierdza i forty zostały już kiedyś przeze mnie spenetrowane. Po fortach prowadzi szlak rowerowy z wieloma przyjemnymi MOR czyli Miejscami odpoczynku Rowerzystów, które przydadzą się zapewne nie tylko rowerzystom
Z niebieskiego szlaku najbliżej jest do fortu Prałkowce – zaglądam więc tam na chwilkę
Kiedy wydrapałam się na wzgórze Wapielnica przyjemnie było spoglądać w stronę Przemyśla
Następny odcinek szlaku był długi, nudny i pełen błota rozjeżdżonego samochodami, które zwoziły z lasu drewno. Smród spalin, hałas maszyn przy załadunku – trwało to kilka kilometrów i uprzykrzało wędrówkę
Niby to nie sezon na grzyby, a jednak... 
Dopiero na Szybenicy było się czym zachwycić spoglądając w kierunkuGór Sanocko-Turczańskich
Zrobiło się późne popołudnie, więc bez zbędnych przystanków w polach i na miedzach pognałam ku Kalwarii Pacławskiej po drodze na moment odpoczywając przy starej cerkwi w Konuszy - zdjęcie z Wikipedii bo moje kajsi sie straciło
Greckokatolicka cerkiew pw. Założenia Szat Matki Bożej została zbudowana w początkach wieku, po wojnie jej wyposażenie przeniesiono do muzeum w Łańcucie. Po remoncie służy obecnie jako kościół rzymskokatolicki (patronem został św. Izydor). 
i kontemplując kapliczkę w Gruszowej - tyż fotki ni ma...
W Huwnikach staję nad Wiarem spodziewając się pieszej przeprawy przez rzekę, a tu nowiuteńki most! Dalej równiutki asfalt aż do samej Kalwarii przy samym końcu zawiany jednak śniegiem z pól. 
Kilka szybkich fotek bo słonko kładzie się spać i szukam noclegu w Domu Pielgrzyma.
Nocleg w Starej Birczy udany i godny polecenia. U Jadzi dostałam nie tylko łóżeczko w pokoju, ale też ciepłą kolację, z której sporo zostało mi na śniadanie. Następnego dnia uczynni gospodarze podrzucili mnie do miejsca, gdzie zeszłam ze szlaku. Nie tylko zaoszczędziłam sporo czasu, ale jeszcze moje kostki nie były ponownie narażone na obgryzienie
Podreptałam do Sufczyny z lekkim niepokojem przyjmując do wiadomości (tablica), że należy uważać na niedźwiedzie.
Potem znowu polami, łakami... kierunek Huta Brzuska. 
Całkiem nieubłocona w tych polach łuska naboju i odgłosy wystrzałów.
We wsi kilka nowych i kilka starych domów - pozostałość po osadzie robotników pracujących w hucie szkła w tejże miejscowości. Kościół o masakrycznej bryle, przy niedzieli okazał się jednak bardzo przydatny. 
Kierunek Krzeczkowa i ładne widoczki na wschód, gdzieś tam już Ukraina.
W tym rejonie chcę obejrzeć Mur Krzeczkowski, gubię jednak źle oznaczony szlak i wracam się trochę by nie kusić losu.
A tu kto rządzi?
Ja naprawdę tylko w gości I żeby gospodarza nie zaskoczyć tłukę kijami o podłoże, aż dudni
Jest i Mur Krzeczkowski czyli osuwisko z ciekawie odsłoniętymi warstwami geologicznymi. Słońce nie jest po dobrej stronie, więc kombinuję jak by tu fajną fotkę zrobić... 
… i odechciało mi się szukać lepszego miejsca kiedy w śniegu wypatrzyłam „te” ślady, lekko już podtopione, prawdopodobnie z wczorajszego popołudnia. Pierwszy raz w życiu "na żywo" - to robi wrażenie
Sama Krzeczkowa założona w XV wieku to obecnie kilkanaście nowych domów i mniej niż 100 mieszkańców, niegdyś spora wieś zamieszkana przez Ukraińców, w całości zniszczona przez UPA.
Cały ten dzisiejszy odcinek był szlakowo „pokrętny”, a to wycinka drzew, a to zmiana przebiegu szlaku i nieprecyzyjne oznakowanie. Na szczęście mapy.cz czuwały
Nie inaczej było w okolicy Krasic – szlak nagle ląduje na boisku piłkarskim – dobrze, że nie było meczu bo bym musiała czekać na przerwę lub zakończenie Po chwili jestem znowu na jakiejś prywatnej posesji...
Między Krasicami a Krasiczynem na drzewach już wierzbowa wiosna
… i San . Płynie sobie szeroko rozlany, leniwy. Pięknie tu! 
Posiedziałam, podumałam, zarezerwowałam na bookingu last minutowy nocleg
Teraz mogę sobie powolutku do Krasiczyna dreptać. Widać już nawet zamek w zachodzącym słonku, blisko, coraz bliżej...
Kościół Rzymskokatolicki pw. św. Marcina w Krasiczynie.
Na dzisiaj wystarczy!
Robi się w galerii bogato... przedreptałam trasę, ale... moje zdjęcia są w albumach googla, a te z dysku "dla porządku" usuwam
Spróbuję zmienić przyzwyczajenia.
No to ruszamy
Pogórze Przemyskie tak jak i poprzednie Dynowskie nie zaskoczy mnie wysokimi wzniesieniami, chociaż pod taką Szybenicę czy Suchy Obycz (616 m n.p.m. ) – najwyższe wzniesienie - można się spocić
Czego się więc spodziewać? Opisałabym to takimi słowami. I dokładnie w takiej właśnie kolejności.
Wilgoci - bo całe Pogórze przecinają liczne rzeczki i strumienie, jest sporo terenów bagiennych - z wodą nie ma więc problemów do menażki i w butach
Dzikich zwierząt - wędrować będę przez liczne ostoje zwierzęce, obecna jest tam Wielka Trójka: wilk, ryś i niedźwiedź
Zamków, fortów , starych i nowych zabytków sakralnych. Niezaprzeczalnym walorem szlaku niebieskiego na tym etapie jest fakt, iż łączy on trzy znane miejscowości: Krasiczyn z imponującym zamkiem z epoki późnego renesansu, Kalwarię Pacławską z sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej i dawny ośrodek rządowy w Arłamowie
Póki co wkraczam jednak w Pasmo Kruszelnicy i już z pierwszego wzgórza nad Dynowem mam ładne widoczki na Dolinę Sanu oraz dylemat - jest połowa lutego - czy to przedwiośnie czy też późna jesień? 
Dla tych co lubią spać i czuć świeże powietrze
Tam, gdzie resztki śniegu zmrożone jako tako się idzie, ale tam, gdzie ziemia już rozmokła buty ważą zdecydowanie za dużo 
Polami, polami, po miedzach, po miedzach...
Kościół p/w św. Jana Kantego w Pracówce
W Masywie Piaskowej teren jest bardziej zalesiony, a leśne drogi zrujnowane zwózką drewna. Szlak się gubi, błoto ciąży na butach... ciężko się wędruje
I kto tu rządzi?
Ja tu tylko w gości
Lutowy dzień jeszcze krótki, jest późne popołudnie, a na nocleg tym razem muszę odbić, aż 7km od szlaku. Schodzę do wsi Kotów – kilka domów i dogorywający PGR, a następnie do Starej Birczy.
Nie żałuję jednak bo trafiła mi się taka perełka Cerkiew św. Anny w Kotowie i na dodatek można było wejść do środka!
Już po porocie do domu wyczytałam, że „W wieku XIX (…) funkcjonowała w Kotowie na terenie osady huta szkła wyrabiająca zielone szkło butelkowe. Do dzisiejszych czasów przetrwała cerkiew, a w zasadzie jej ruina z roku 1923 i kapliczka z 1918 roku. Cerkiew jest zbudowana na planie krzyża greckiego z centralną kopułą w tak zwanym narodowym stylu ukraińskim Po wojnie po wysiedleniu ludności ukraińskiej opuszczona. W latach 50 XX w. używana jako magazyn PGRu, potem owczarnia.”
Ja widziałam jednak zaawansowane prace stolarskie. Okazało się w rozmowie z miejscowymi, że od kilku lat prowadzony jest remont obiektu, a po zakończeniu ma być tam izba regionalana czy coś w tym stylu.
Czemu nie cerkiew? Bo nie ma we wsi już osób wyznania prawosławnego, a miejscowi nie życzą sobie napływu ludności ze wschodu... Ot zawiła nasza historia.
Tuż przed Starą Birczą dopadła mnie jeszcze sfora psów, nie oszczędzając moich kostek...
Wyprawa druga - Pogórze Przemyskie kolejny etap na niebieskim Szlaku Granicznym
Trasa: Dynów – Piątkowa – Sufczyna – Huta Brzuska – Krasiczyn – Dybawka Dolna – fort VII „Prałkowce” – Wapielnica – Szybenica (497 m n.p.m.) – Koniusza – Gruszowa – Huwniki – Kalwaria Pacławska – Paportno – Suchy Obycz (618 m n.p.m.) – Arłamów – Jureczkowa – około 93km.
Wróciłam do Dynowa, tam, gdzie zakończyłam wędrówkę
Miasteczko już znam, więc przemykam pośpiesznie uliczkami w kierunku mostu na Sanie
Zatrzymuję się jeszcze tylko przy starym żydowskim cmentarzu, który położony jest na wzgórzu stromo opadającym ku rzece. Widok na rzekę przepiękny, nurt dość głęboki pewnie tak jak w czasie masakry z 1939r.
Ohel na żydowskim cmentarzu.
Przy pięknej pogodzie, mostem przekraczam San i jestem na Pogórzu Przemyskim - no to w drogę!
Poczytane, pooglądane, pozazdraszczane
Fajnie, że się spotkanie udało i fajnie, że to nie ja miałam czkawkę
Fajnie, fajnie... wiosny już nic nie zatrzyma Czekam jeszcze na te niebieskie piękności z Jury
Pogalopowaliście z zagadkami do przodu ... przy okazji poprawcie punkty nenie wg posta nr 6,638
Fajnie było sobie ten dokument przypomnieć
Gorąco, gorąco. Parzy!
Czekamy na zagadkę
211 - sprocket73
165,5 - kisiel
78,5 - Cyberniok
76,5 - nena, jolanta
69 - Gustek
65 - Eugeniusz Kępiński
52 - MF
43,5 - baca
28,5 - Darek Tlałka
22 - darkheush
19,5 - MK, łysy z łysiny
19 - Tomrod, tomkos
17,5 - rufi, Bisqp
18 – Karo
12,5 - harnaś wołoski, mały pikuś
11,5 - 740715
10 - bcFan
8,5 - Staszek
7 - teksanski
6,5 - Miluś, lowell79, Klimek
5,5 - Skorpion
5 - Macieks
4,5 - marekk500
4 - kruwad
3,5 - jardo
3 - cwiartka11
2,5 - wizjoner, kris_61
2 - pbsk
Wygląda mi to na kościół w Krzeszowie. Zdjęcie zrobione od jego południowej strony, a to oznacza że z niebieskiego szlaku wiodącego do Zawoi.
... zimno, zimno... mróz, mróz...
Forum Beskidu Małego » Posty przez jolanta
[ Wygenerowano w 0.252 sekund, wykonano 6 zapytań ]
