Opcje wyszukiwania (Strona 72 z 78)

Ferdynans, wielkie dzięki, trochę mnie podniosłeś na duchu tą informacją o wyjściu na Jawornicę koła PTTK Chałupa. Zapomniałem o rocznicy (wstydź się darkheush, wstydź). Czyli pozostanie nam do przedreptania tylko odcinek Roczyny->Złota Górka->Targanice.

Zawsze się możemy synchronizować będąc już w terenie. Telefon znasz

Cichaj

Szanowny Panie alpinisto. Muszę usprawiedliwić mojego serdecznego przyjaciela Angi'ego. Określenie "dziadek" narodziło się na forum e-beskidy.com TYLKO I WYŁACZNIE w stosunku do mojej skromnej osoby. I nie ma ono jakiegokolwiek znaczenia negatywnego. Jeśli poczuł się Pan urażony takim określeniem, zapewniam Pana, że nie chodzi o nestorów turystyki beskidzkiej, do których czujemy wielki szacunek, choćby z powodu wytyczenia nam szlaków, którymi mamy przyjemność po tylu latach po Panu podążać. Nota bene - szczycę się moimi tradycjami rodzinnymi, gdyż nie jestem pierwszy pokoleniem w rodzinie, która góry umiłowała. Co więcej. Mój de facto - dziadek Jerzy, był jednym z najbardziej aktywnych działaczy koła PTTK przy andrychowskiej AFM. Zaszczepił we mnie górski nowotwór, którego nie pozbędę się już chyba nigdy.

Tak więc proszę Pana, spojrzeć na słowa mojego serdecznego przyjaciela z lekkim przymrużeniem oka, wszak nie do nestorów się one odnoszą.

Pozdrawiam i życzę wytyczenia nam, górskim wędrowcom, kolejnych ścieżek: Darkheush aka Darek

Bądźcie kilka minut przed 10:00 dla pewności. Najlepiej ok 9:30. Trzeba auta poparkować i przejść ok 1km do przystanku. I niech mi nikt nie próbuje teraz napisać, że chorzy i ryby głosu nie mają, bo nie wiem co zrobię

Lowell, oby. A nie dziękuję aby nie zapeszyć W tej chwili wszystko wskazuje na to, że........ nie wyjdę na Potrójną, taki słaby jestem. Jednakowoż, pewnie będzie tak, że niedoleczony ale pójdę, tak że marcus bardzo przoszę nie stawiać na mnie póki co krzyżyka Wszystko okaże się w piątek, gdy pójdę na kontrolną wizytę do pani doktor. Jestem dobrej myśli

Wiesz, chętnie. Ale z moim śpiworkiem typu not-extreme mógłbyś się mnie dobudzić rano Wybieram bramkę nr 2, czyli spanie w ciepełku chatki

Kiedyś, dawno temu, bodajże w połowie lat 90-tych ubiegłego wieku, w okolicy osiedla Zakocierz widziałem niedźwiedzia (niedźwiedzicę - nie wiem nie sprawdzałem ), która przywędrowała w Mały z Żywieckiego. Z dzikami, jeleniem czy sarną miałem wielokrotnie bliskie spotkanie trzeciego stopnia. Zaskoczyła mnie natomiast informacja znaleziona na Picasie neny, że w dolinie Kocierzanki mają swoje żeremie bobry. Tego nie wiedziałem.

Cóż, powiem tak - na chatce są dwie peruki i strój czarnoksiężnika, ja też jakiegoś fanta przyniosę ze sobą

Angi, wybacz, ale nie mogłem się oprzeć

angi, wygląda no to, że chodzi o tą piosenkę, jeśli to ma być po węgiersku zaśpiewane.

No cóż, jak i lowell, ani nie polecę, ani nie zniechęcę (w sumie to raczej poleciłbym ). Również nie mam doświadczeń w tym temacie. Generalnie mogę powiedzieć tak - cały Mały jest w zasadzie spacerowy. Przy dobrej pogodzie możesz się obawiać jedynie tego, że córa Ci w nosidełku zaśnie od nadmiaru świeżego powietrza, jak napisał lowell

Ani mi się waż, bo wiesz... sznur i smrek Niech Djinn pożyje 2 tygodnie w niepewności

No to się najwyżej zestroimy. Masz piórka??? Jeśli tak, to weź dwa

Chwila luzu, więc piszę jak było - ze szczegółami

Pomysł narodził się jakoś tydzień temu. Ufok musiał się trochę namęczyć, aby mnie namówić, jak widać udało mu się. Ruszyliśmy z Andrychowa wraz z Asią, Markiem i Andrzejem o 6 rano. Pogoda nastrajała do.......... popełnienia rytualnego samobójstwa, a nie górskiej wycieczki. Pochmurno, padający śnieg, szaro, ponuro po prostu beznadzieja. Idąc z Krowiarek na Markowe Szczawiny zastanawiam się czy z Brony będzie widać chociaż Małą Babią. No nic. Dochodzimy do schroniska, gdzie czekamy na Olę i Łukasza, którzy dojechali na Krowiarki jakąś godzinę po nas. Samo schronisko, no cóż. Ani mnie ziębi, ani grzeje. Jakoś tam teraz tak... sterylnie. Na jadalni białe ściany, ubikacje o naprawdę wysokim standarcie, a jednak te stare belki miały swój urok. Ceny rozsądne. Siedzimy, coś jemy (nie polecam naleśników z truskawkami ), sączymy browarka. Gdy dochodzą Ola i Łukasz następuje żywiołowe powitanie Jeszcze chwila oddechu i już w siedmioro ruszamy na Bronę. Pogoda jakby się poprawiała. Mniej więcej od wysokości 1200 m zaczyna świecić słońce. Z Brony niesamowity widok na Królową, Cyl i morze mgieł w dolinie

Tradycyjna w takich warunkach sesja foto i ruszamy w stronę Diablaka. Na grani jest prawie upalnie, niemalże brak wiatru, znad morza mgieł wystają tylko Pilsko, Polica, Wielka Racza, Mała Fatra i gdzieś tam na południowym horyzoncie delikatny zarys Tatr. Przed samym szczytem zaczyna wiać. Jednak Królowa musi pokazać kto tu rządzi Krótki popas na szczycie, grupowa fotka naszej wesołej bandy, herbata, czekolada Oli o twardości mieszczącej się pomiędzy stalą, a diamentem i ruszamy na dół. Wieje, grań miejscami wywiana do lodu, ale idzie się dobrze. Po 2 godzinach dochodzimy na Sokolicę. Ostatni rzut oka na gniewną Królową i zaczynamy wracać do auta zaparkowanego na Krowiarkach.

Ogólnie - piękna wycieczka w fantastycznym towarzystwie. Warto było pomarznąć odrobinę

Komplet zdjęć na Picasie - jeśli ktoś ma ochotę