Opcje wyszukiwania (Strona 74 z 222)

Uwielbiam świeży puch śnieżny . W ten weekend można było wyżej w górach nacieszyć się urokami zimy . Tam bowiem wiatr nie strącił świeżej białej pierzynki. Pozostała na gałęziach drzew, tworząc majestatyczne śniegowe koronki . Dla mnie bajka !

Kto lubi mocne wrażenia mógł się nawet zatopić w zaspach … Miałam okazję sprawdzić się na nich (tzn. moje nogi miały tę przyjemność) w czymś takim co się nazywa - rakiety śnieżne – ciekawe doświadczenie … . Ale – utrzymałam równowagę i nie zaryłam ani razu głową w śniegu . Mam świadka, jakby co … .

Ja wiem, że szlak na Groń JP II jest już tak oklepany i może dla niektórych nudny, ale ja za każdym razem znajduję w nim coś innego i ciekawego. Myślę, że to kwestia „patrzenia i przeżywania” tych samych rzeczy na nowo.

W schronisku, siedząc i popijając herbatkę (tego dnia prawie nie było wolnych miejsc), wcale się nie dziwię – wpada nagle na mnie – Gennaro . Miło było spotkać forumowego kolegę, powspominać dawne dzieje i podzielić się nowymi wrażeniami z wędrówek po górach .

Po przyjemnej schroniskowej biesiadzie ruszamy dalej, tzn. w kierunku Gancarza. Tym razem postanawiamy bowiem zejść do Rzyk Jagódek stokiem Gancarza.

Szlak z Gronia JP II na Gancarz do )( Pod Gancarzem był całkiem fajnie przetarty. Od przełęczy nieco się zawęził, ale był do przejścia . Był to dobry moment, żeby wypróbować rakiety .

Szczyt osiągamy prawie po zachodzie słońca.

Teraz pozostaje już tylko zejście. Nam się nie śpieszy. Jest cicho, na niebie prawie pełnia księżyca i gwiazdy . Do pełni szczęścia brakuje tylko – ogniska ! . Zabieramy się więc szybko do jego rozpalenia. Tym razem idzie nam dużo szybciej, niż poprzednio (tj. na Kocierzu), ponieważ w powietrzu nie ma tyle wilgoci. Można znaleźć całkiem suche gałązki. W krótkim czasie zapłonęła piękna watra . Oj … nie chciało się od niej odchodzić, nie chciało . Tak sobie wtedy pomyślałam … a może by tak podczas ferii zorganizować jakiś nocny forumowy biwak … ? Ehm … Co Wy na to ? Czy byliby chętni na takie szaleństwo … ? Piszę całkiem poważnie !

Więcej zdjęć z wycieczki

Magia Beskidu Małego – marzec

W naszym kalendarzu już wiosna  Jakie będzie pierwsze wiosenne zdjęcie ? Na pewno magiczne ! Swoje zdjęcie na marzec (jedno!) prosimy przesyłać na forumowego maila beskidmaly@gmail.com do 15 lutego 2015 roku.

W tym temacie dostępne są ZASADY ZABAWY

Czekam

Wcale nie trzeba wybierać się daleko, żeby znaleźć zimę i uciec na chwilę od cywilizacji , tym bardziej jak niewielka ilość wolnego czasu nie pozwala nam na dłuższe wypady. Krótkie ale częste wycieczki też są fajne . Pozwalają człowiekowi oderwać się od nudnej codzienności, pobyć sam na sam z przyrodą, odetchnąć czystym górskim powietrzem. Można by te plusy mnożyć.

Czerwony szlak (prowadzący z Leskowca przez Łamaną Skałę, Potrójną, Przełęcz Kocierską, Żar, Hrobaczą Łąkę aż do Bielska), a właściwie jego krótki ok. 3 km fragment, to kolejny fajny odcinek na krótki zimowy spacer.

Wycieczkę zaczynamy przy Zajeździe Górskim „Kocierz”. Sypie dosyć mocno, jest trochę mgliście. W środku lasu jest niemal bezwietrznie. Jednym słowem – bajkowo !

Biały, pokryty świeżym śniegiem las z pięknymi wysokimi i dorodnymi bukami, jodłami i świerkami.

Po ok. 750 m marszu osiągamy szczyt Beskid – 759 m n.p.m.

Odcinek ten to właściwie cały czas płaski teren, z nielicznymi małymi podejściami.

)( Szeroka

Zastaje nas zmrok, podziwiamy więc w ciemnym zimowym lesie ogromne czarne postaci starych jodeł i buków Śnieg pada coraz mocniej.

W końcu osiągamy cel  –  szczyt Kocierz – 879 m n.p.m.

Nie sztuką jest zakończyć wycieczkę w zajeździe Tuż przed zajazdem kocierskim, znalazłszy odpowiednie miejsce,  postanawiamy ogrzać się nico i zjeść kolację przy ognisku. Sztuką jest rozpalić ognisko gdy wokół pada gęsty śnieg, drewno jest oblodzone, właściwie nie ma nic suchego, dlatego z wielką uwagą obserwowałam i słuchałam, jak się do tego zabrać … Zapłonęło !