Opcje wyszukiwania (Strona 80 z 222)

Witaj w naszym gronie Skorpionie - nawet się zrymowało

Przystojniakom
i przemądrzałym,
byczkom z siłowni
i bogatym,
strojnisiom
i pępkom świata,
manipulantom
i królowym balu,
i osiedlowym cwaniaczkom,
i tym, co wiedzą wszystko o wszystkim,
               lecz nigdy nie słuchają,
i temu, co się bezdusznie uśmiecha,
i temu, co chodzi na przełaj,
handlarzowi mrzonek,
zwycięzcy bez pamięci,
i udzielnemu księciu,
i temu, co udaje ważniaka,
i temu co po trupach w górę,
temu co nigdy nie wątpi
albo zawsze komenderuje.

… Trzeba im przypomnieć,
że i oni czasem kochają i płaczą,
że i oni błądzą od czasu do czasu.
Że to nie ulotny blask
robi z nas człowieka,
lecz nasza krucha nagość.
Że tylko dzieląc dzień codzienny,
możemy się spotkać
jak brat z bratem.

                             /José María R. Olaizola/

Spotkanie na Gibasach potwierdzone !. Data i godzina ustalona.

Data: 18 października (sobota)
Msza św. przed kapliczką (dla chętnych) – godz. 16.00. Odprawi ją dla nas ks. Tomasz Sroka.

Po mszy spotykamy się przy ognisku (każdy zabiera swój prowiant ).
W razie niepogody będziemy gościć w chacie Stacha .
Oczywiście nie ustalamy godziny przyjścia na Gibasy. Stach tego dnia i tak będzie obecny w chacie i jak to on zawsze i o każdej porze przyjmie gości .

Zapraszamy tego dnia na Gibasy wszystkie chętne osoby, również spoza Forum ! . Zawsze miło poznać kogoś nowego! Jest to też okazja do poznania Forumowiczów, z którymi nie widzieliśmy się jeszcze w realu no i w końcu okazja, żebyśmy choć przez kilka godzin znowu trochę ze sobą pobyli. Ciepło ogniska i Stachowej chaty z pewnością nam to spotkanie umili  .

Do zobaczenia !

A mnie się bardzo podobają polskie wsie i bociany, zwłaszcza te na wschodzie i północy . Piękne zdjęcia kris_61.  Niektóre przypominają mi moje wycieczki po Podlasiu, za którym już się stęskniłam .

  ... nie wiem, ale wpadam ostatnio rzadziej (nie radzę sobie z czasem ... ) ale jak widzę słowo "kapral" to mi się też nim odbija ...
jasiomateuszek dla zdrowia ogółu tego Forum - zmień proszę płytę , może szczyt Kapral ma jakiegoś "bliźniaka" Mata ?

Ech ... znowu mi się łezka w oku zakręciła ...

wiem co znaczy stracić psa, smutna wiadomość. Był jednym z "kudłatych" członków tego forum

Podobny los spotkał chyba panoramę na szczycie Potrójnej. Nie wiem czy wróciła na swoje miejsce. Końcem lipca jej w ogóle nie było. Czy ktoś może coś wie ?

Uwielbiam takie miejsca  . Piękne zdjęcia i kolejny ciekawy artykuł kris_61.

Kolejny ciekawy odcinek . No to teraz czekam na Waszą wędrówkę po Niskim, do którego mam wielki sentyment.

Prześliczne zielone wiosenne Bieszczady Marku . Aż żal, że wiosna za nami. Muszę po nich w końcu pochodzić !   Zdjęcia w albumie przecudne, nie mogłam się napatrzyć . Niesamowicie malownicze pasmo . Jak się zamawia taką pogodę ! ?

Rzymskie świątynie patriarchalne

Ilość świątyń w Rzymie jest ogromna. Odwiedzając miasto nie sposób nie zwiedzić chociaż kilku. Oprócz Bazyliki Św. Piotra warto zajrzeć do co najmniej jeszcze trzech najsłynniejszych budowli chrześcijańskich tzw. papieskich bazylik.

Bazylika San Paulo fuori le Mura - Bazylika św. Pawła za murami

Bazylika św. Pawła za murami jest największą, po Bazylice Watykańskiej, świątynią w Rzymie. Zbudowano ją w IV w. na miejscu, gdzie zginął św. Paweł.

                                     
                                      fot.: nena

fot.: nena

                                     
                                      fot.: nena

W głównym ołtarzu, pod pięknie rzeźbionym cyborium, znajduje się grób św. Pawła z IV wieku.

cyborium – ażurowa obudowa ołtarza w kościele chrześcijańskim, składająca się zazwyczaj z czterech kolumn podtrzymujących baldachim w formie kopuły, ostrosłupa lub innej bardziej złożonej.

fot.: Kasia

fot.: nena

fot.: nena

fot.: nena

fot.: nena

Świątynię założył cesarz Konstantyn. Następnie rozbudowali ją Teodozjusz, Walentynian i Arkadiusz. Swoje obecne rozmiary przybrała za panowania cesarza Honoriusza. Pomimo zniszczeń z powodu trzęsienia ziemi w 1348 roku, pożaru w 1823 roku, a potem wielu przeróbek, zarówno we wnętrzu jak i na zewnątrz budowli, świątyni, co rzadkie w Rzymie, udało się przetrwać i zachować swój wczesnochrześcijański styl.

Ciekawostką są medaliony z wizerunkami wszystkich panujących do obecnych czasów papieży, zdobiące wewnętrzne mury świątyni.

fot.:Kasia

fot.: nena

fot.: nena

fot.: nena

fot.: nena

Zachowało się w bazylice kilka pięknych i bardzo cennych elementów, jak wewnętrzne drzwi ze srebra i brązu, zdobione obrazkami ze Starego i Nowego Testamentu wykonane w 1070 roku przez Staurachiosa z Chios.

                                   
                                   fot.:Kasia

Warto też zajrzeć do muzeum i na dziedziniec bazyliki.

fot.: nena

fot.: nena

fot.: nena

fot.:Kasia

Basilica di San Giovanni in Laterano - Bazylika św. Jana na Lateranie

Bazylika św. Jana na Lateranie to druga w hierarchii budowla Chrześcijaństwa we Włoszech, plasująca się zaraz za Bazyliką św. Piotra. To katedra biskupa Rzymu czyli papieża. Był to pierwszy kościół chrześcijaństwa zachodniego, dlatego często określany był matką i głową kościołów całego miasta i świata.

fot.: nena

To tutaj nowo wybrany papież odprawia swoją pierwszą mszę. Zespół pałacowo-kościelny powstał na Lateranie w IV wieku, za panowania cesarza Konstantyna Wielkiego, i przez pewien czas służył za główną siedzibę papiestwa.
Nazwa Lateranu pochodzi od nazwiska rodziny zamieszkującej wzgórze w czasach starożytnych. Wznosiła się tu bogato zdobiona willa senatorskiego rodu Lateranich, wraz z przylegającym parkiem. Miejsce to przeszło do rąk papieskich dzięki Fauście, żonie cesarza Konstantyna. Dzięki niej powstała pierwsza chrześcijańska Bazylika w Rzymie, jako jedyna nie związana z żadnym męczeństwem lub pochówkiem Świętego.

fot.: nena

                                       
                                        fot.: nena

fot.: nena

fot.: Kasia

Główne wejście znajduje się od strony Placu (piazza) di San Giovanni in Laterano, z którego można podziwiać imponującą fasadę z 15 figurami Świętych i doktorów kościoła oraz Chrystusem Zmartwychwstałym. W portyku umieszczona została oryginalna rzeźba wizerunkowa cesarza Konstantyna oraz słynne drzwi z brązu, pochodzące z kurii, a wcześniej z senatu rzymskiego. To na nich, według legendy, zawisnąć miały odcięte dłonie Cycerona, przybite tam z nakazu Marka Antoniusza.

fot.: nena

fot.: Kasia

Drzwi znajdujące się po prawej stronie to tak zwana (Porta Santa) - Święta Brama, albo Święte Drzwi: jedne z trzech specjalnych przejść w Rzymie (pozostałe znajdują się w bazylice na Watykanie i w bazylice św. Pawła za murami), związanych z tradycją świętowania lat jubileuszowych. Wtedy pielgrzymi udający się do Rzymu wchodzili do kościołów przez specjalnie otwarte na ten czas bramy, które symbolizowały możliwość otrzymania odpustu zupełnego i Bożego Miłosierdzia. W pozostałych okresach drzwi pozostają zamknięte, aż po dziś dzień.

                             
                              fot.: nena

Bazylika przechowuje wiele cennych relikwii, między innymi głowy apostołów Piotra i Pawła, przeniesione tutaj z woli papieża Urbana V w 1370 r., strzeżone w dwóch srebrnych relikwiarzach pod gotyckim cyborium. Marmurowy ołtarz papieski kryje w sobie ołtarz drewniany, na którym według tradycji mieli sprawować święte obrzędy sami Piotr i Paweł.

Scala Santa i Sancta Sanctorum

fot.: nena

Budowla, w której obecnie znajdują się Święte Schody, wznosi się naprzeciwko Bazyliki Św. Jana na Lateranie. Zgodnie z legendą schody pochodzą z pałacu Poncjusza Piłata. Jezus Chrystus miał po nich być prowadzony na sąd. Schody te przywiezione zostały z Jerozolimy do Rzymu w r. 326 przez św. Helenę, matkę cesarza Konstantyna I.
Znaleziono na nich nieusuwalne plamy, uważane za ślady krwi Chrystusa. Wchodziło się po nich z nabożnością, jakby to były schody do nieba, podobne do drabiny z widzenia Jakuba. Stanowiły ważny element trasy pielgrzymów. Zaliczane są do relikwii chrześcijańskich związanych z Chrystusem. Schody są drewniane. Nie można się po nich wspiąć inaczej, jak tylko na kolanach całując relikwie na każdym z 28 stopni.

fot.: Kasia

Na szczycie Świętych Schodów znajduje się kaplica - Sancta Sanctorum (Święte Świętych), którego nazwa przywołuje  miejsce w Namiocie Spotkania Żydów, gdzie przechowywano Arkę. Centrum kaplicy stanowi obraz Zbawiciela, pokryty srebrną blachą. Przedstawia Chrystusa na tronie z nimbem naznaczonym krzyżykami, trzymającego w ręce Ewangelię i błogosławiącego. Tam niestety wchodzić ani robić zdjęć nie wolno. Zresztą samych Schodów Świętych też nie można fotografować. Ale można znaleźć ich foty w necie.

Scala Santa

fot.: Internet

Sancta Sanctorum

fot.: Internet

Basilica di Santa Maria Maggiore - Bazylika Matki Bożej Większej

Bazylika Matki Bożej Większej ma w swej nazwie przymiotnik "Większa", ponieważ jest ona pierwszym i największym kościołem rzymskim poświęconym Matce Bożej. Nazwa dotyczy zatem wielkości budowli. Jest to oficjalnie pierwszy kościół maryjny chrześcijaństwa. Świątynię nazywa się też bazyliką Matki Bożej Śnieżnej. Tradycja głosi, że opady śniegu na wzgórzu Eskwilińskim między 3 a 4 sierpnia 356 r. wskazały papieżowi Liberiuszowi (352–366) obwód samego kościoła, o który Maryja Panna prosiła go we śnie. I tam go kazał wybudować.

fot.: Kasia
                                               
                                                fot.: nena

fot.: Kasia

fot.: Kasia

Starożytne mozaiki świątyni dotyczą Bożego macierzyństwa Maryi.

fot.: nena

W bazylice znajdują się relikwie żłóbka betlejemskiego. Ponoć w VII w. papież Teodor I (642–649), przybywając do Jerozolimy, przywiózł pięć deseczek z kolebki Jezusa, które były pokazywane wiernym w Boże Narodzenie.

Relikwiarz Świętego Żłóbka

fot.: nena

Deseczki z kolebki Jezusa znajdują się dzisiaj w krypcie pod ołtarzem papieskim w transepcie. Radosne Dziecię Jezus pozdrawia wszystkich przychodzących od Niego, błogosławiąc ich z wysokości relikwiarza.

fot.: Kasia

Wstąpiłyśmy jeszcze do innych mniejszych świątyń rzymskich, ale nie sposób ich tu wszystkich opisać. Niewątpliwie powalają swoim majestatem, niezwykle bogatym wystrojem i historią powstania.
                                                                                                                                                                                                   
                                                                                                                                                        c.d.n.

Pokonawszy sama spory odcinek chyba rozumiem wreszcie długodystansowców

Zgadzam się z Tobą mały pikusiu, widoki z Hali Rysianka są przepiękne .

Po całodziennej wędrówce człowiek ląduje w schronie z okropnym bólem nóg i rzeczywiście wydaje mu się, że następnego dnia choćby się waliło czy paliło nie będzie w stanie iść dalej, ale o dziwo rankiem budzi się, wstaje i stwierdza, że nie jest tak źle i może kontynuować . I to jest niesamowite, do teraz nie mogę zrozumieć jak to się dzieje ... .

Tak wczesne rozpoczynanie wędrówki ma swoje plusy, zwłaszcza podczas upalnych dni. Im wcześniej wstaniesz tym słońce mniej ci dokuczy. Poza tym uczestniczy się w spektakularnych wschodach i budzącym się do życia dniu.

Dokładnie, ponieważ to nie cel jest drogą tylko droga celem .

Wypiłam dwie kawy przy czytaniu Waszych wspomnień z GSB, ale nie żałuję . Gratuluję fajnego pióra ! . Świetnie się czytało !. Czekam na dalsze relacje .