Opcje wyszukiwania (Strona 96 z 123)

Wczoraj znowu oglądałem tego idiotę Kreta. Najpierw pokazał wielką chmurę nad moją okolicą, potem pocieszył, że po południu może wychyli się zza niej kawałek słońca. O północy obejrzałem jeszcze pasojonującą walkę bokserską naszego czempiona Szpilki i zaległem spać z planem, że rano się zobaczy, jaka będzie pogoda. Wstaję, patrzę - niebieskie niebo.

Pora późna, to jedziemy gdzieś blisko... do Czernej. Na początku zwiedzamy dokładnie okolice klasztoru po zachodniej stronie drogi. Wg mapy jest tu Diabelski Most, wg tabliczek na miejscu nazywa się to Pustelniczy Most. Ciekawe ruinki. Byłem tu wiele razy, ale zawsze mijałem je jakoś bokiem.

Potem puszczamy się przez las. Wymyślam Strzępkowi zadania.

Kierujemy się w kierunku Paczółtowic, żeby pochodzić trochę polami.

Są tam pola golfowe, które obchodzimy dookoła.

Bardzo rozległe przestrzenie.

I sporo ludzi - golfiarzy. Mówią w obcych językach, wszyscy się uśmiechają, nikt nie czepia się psów. Pozdrawiają nas. Wstrzymują wybijanie piłek, żebyśmy mogli bezpiecznie przejść... a taka piłka jak leci, to nieźle zasuwa.

Nie wiem co to za kwoiotek. Ktoś pomoże ?

Udało mi się znaleźć trochę chaszczingu

Bazie w pełni rozkwitu.

A to najbujniejsze liście jakie udało się znaleźć. Może i przez ostatni tydzień wiosna nadrabia zaległości, ale wciąż jest jeszcze ze 3 tyg. spóźniona.

Kolorowe skały w kopalni wapienia Czatkowice.

Na koniec, wracając do auta natknęliśmy się na odremontowany fragment dawnych murów wokół klasztoru w Czernej - Bramę Siedlecką.

Prognozy pogody się nie sprawdziły, było pięknie od rana do wieczora. Znowu udało się opalić
Ależ to moje życie jest monotonne... od początku roku ciągle tylko na zmianę jeżdżę w Diolinki i Beskidy. Ale długi weekend się zbliża, może pojedziemy gdzieś dalej

Pogoda przepiękna, nie jestem w stanie wysiedzieć w pracy. Biorę urlop i w góry
Tym razem solo, tzn. z psami, a Ukochana do roboty

Postanowiłem zobaczyć, krokusy w Beskidzie Małym.
Zaczynam wychodzić żółtym szlakiem z Targoszowa na Leskowiec.

I bardzo szybko trafiam na krokusy. Przebijają się przez trawy.

W grupie raźniej.

Nikt mnie nie popędza, więc przyglądam się naprawdę z bliska.

W tym czasie Strzępek próbuje wejść do mysiej dziury i prawie mu sie to udaje

Idę w górę. Sporo tu nowych domków letniskowych, ale nie ma się czemu dziwić, widoki na Babią piękne. Chciałbym mieć kiedys taki domek. No ale to trzeba by do pracy chodzić i karierę robić, a nie w góry. Może wygram w totka...

Postanawiam przejść na przełaj z żółtego szlaku do czerwonego. Ilość śniegu w lesie zaskakuje. Najgorsze, że jestem w krótkich spodenkach i jak sie zapadam w młodnikach po jajka, to nie jest komfortowo.

Do czerwonego się przebijałem, żeby zahaczyć o najbardziej krokusową w B.Małym Polanę Semikową. Niestety jak widać jest jeszcze na niej dużo śniegu.

Ale tam gdzie stopniał, przebijają się wymięte krokusy.

W drodze na Leskowiec pokazała się pierwsza soczysta świeża zieleń.

Na samym Leskowcu patelnia. Leżę bez koszulki w słońcu, nawet mi się zdrzemnęło. Bezwietrznie. Upalnie. Buty się suszą, suche trawy przyjemnie grzeją w stopy. Postanawiam pochodzić boso po śniegu. Odkryłem dzieki temu nieznane wcześniej emocje.

Widoki nienajgorsze - widać Tatry.

Z Leskowca idę na Smrekowicę. Widoki dalekie, ta elektrownia na wrost to moje Jaworzno.

Ze Smrekowicy schodzę do Targoszowa zahaczając o źródełko "Zimna Woda". Jest nad nim ciekawa kapliczka. Wygląda jakby Jezus uprawiał sport ekstremalny - loty na latawcu.

Schodzę na dół, ale czuję niedosyt - za mało krokusów. Postanawiam więc połazić jeszcze po łąkach nad Targoszowem w nadziei na spotkanie krokusów w dużych ilościach. Niestety spotykam tylko luźne skupiska. Moze jeszcze za wcześnie na masowy wysyp. A może nie znam dobrych miejsc. Jedyne co mi się udaje upolować to przepiękne widoki Babiej.

Krokusy odnalezione
Dzień miło spędzony
Opaliło mnie na maksa, będzie skóra schodzić 

W końcu zrobiło się ciepło. Wybraliśmy się na prawdziwe poszukiwania wiosny.
Najszybciej zawsze przychodziła w Dolinkach Podkrakowskich. Najpierw był plan, aby pojechać w sprawdzone miejsce w okolice Czernej, ale ostatecznie stwierdziłem, że trzeba zeksplorować coś nowego. Podjechaliśmy do Kleszczowa i przez Lasy Zabierzowskie udaliśy się w kierunku zachodnim.

W lesie niewiele oznak życia. Żieleni jak na lekarstwo.

Pierwszy dziki kwaitek w tym roku - marny podbiał. Z nieśmiałością wygląda, słońca.

Jedyne zielone drzewa to sosny. Jakoś kojarzyły mi się z południowymi krajami. Tam też jest mało zieleni w runie leśnym.

A to z kolei skojarzyło mi się z wąwozami lessowymi w okolicach Sandomierza.

Co ciekawe im dalej wchodziliśy w wąwóz, tym bardziej upodabniał się do tych sandomierskich.

Pojawiły się zawilce... też nieśmiało patrzą, czy już wiosna przyszła

A tu Strzępek i Junior przepływają rzekę Rudawę. Całkiem bystry nurt, ale dały radę.

Zdobywamy Skałę Kmity. Pod nią wiedzie droga z Zabierzowa do Balic, często tamtędy jeżdżę i zawsze powtarzałem sobie, że trzebaby kiedyś wyjść na tą skałkę - właśnie się spełniło

Na koniec przylaszczki - czyli fiolet charakterystyczny dla Jury.

Ogłaszam, że wiosna nadchodzi. O miesiąc spóźniona, ale pewnie teraz będzie nadrabiać!