Pan kruk

Wędrując po Tatrach można spotkać kruka (Corvus corax), największego przedstawiciela rodziny krukowatych. Rozpiętość jego skrzydeł może wynosić nawet 1,5 metra. Kruk ma bardzo masywny czarny dziób i klinowaty ogon. W Polsce ptaki objęte są częściową ochroną gatunkową.
fot. Źródło: Lasy Państwowe

Chociaż niektórzy, nie wiadomo z jakich powodów, kruków się obawiają i raczej źle im się kojarzą to są to bardzo pożyteczne i bardzo inteligentne ptaki, a także sympatyczne, o czym mogłam się sama przekonać. Bardzo chętnie podchodziły blisko i pozowały do zdjęć.

Krukowate, pełnią w swoich ekosystemach przeważnie funkcję "sanitarną". Kruki oczyszczają z martwych zwierząt głównie lasy, gdyż tam najchętniej przebywają. Prawie 80% ich menu to martwe organizmy. Potrafią także polować. Ich ofiarami są mniejsze zwierzęta głównie ptaki, gryzonie, dżdżownice, albo owady. Kruki dzielą się z innymi jedzeniem i domem, ich gniazda wykorzystują na przykład sowy. Ptaki te potrafią także współpracować z wilkami podczas szukania jedzenia. Kruki można spotkać blisko ludzi, ponieważ odżywiają się także odpadami spożywczymi.
                                                                                                                                                                                                       

W Tatrach nauczyły się wykorzystywać turystów do zdobywania pożywienia. Są znane z otwierania plecaków i kradzieży z nich jedzenia kanapek, batonów. Mnie nic nie ukradły, ale widząc jak obok turysta otwiera plecak, błyskawicznie się do niego zbliżyły, czekając aż dostaną jakiś smakołyk. Niestety dostały ... pomimo zakazu karmienia zwierząt w parku narodowym.

fot. nena

W Beskidzie małym również można spotkać kruki. Szybują często nad szczytami lub słyszeć ich krakanie w gęstych lasach. Często można je spotkać w okolicach Góry Żar czy Leskowca, w pobliżu szlaków, gdzie szukają pożywienia. Preferują tereny z dostępem do wysokich drzewostanów na swoje gniazda, które w Beskidzie Małym chętnie zakładają.