Witaj Maj ... !

Tegoroczna majówka była wyjątkowo piękna. Z racji tego, że przestawiliśmy termin forumowego spotkania, 3 maja postanowiliśmy wybrać się gdzieś blisko. Padło więc na Leskowiec, ponieważ ostatni raz byliśmy na nim chyba w styczniu zeszłego roku. W tym dniu, w południe, odprawiano mszę w kaplicy. Podczas wychodzenia trafiliśmy na ogromne tłumy schodzące ze szczytu. Mimo tego, na górze wcale się nie przerzedziło i tak było do samych godzin wieczornych, zarówno na Groniu JP II, jak i na Leskowcu. Zresztą już po ilości samochodów zaparkowanych w Rzykach Mydlarzach wiedzieliśmy, że pustek niestety nie będzie.

Od samego początku starałam się więc skupić na wiosennej zieleni.

Knieć błotna czyli popularny kaczeniec– roślina z rodziny jaskrowatych. Zawiera toksyczną protoanemoninę, mimo tego ma właściwości lecznicze. Wymaga jednak odpowiedniego przygotowania i ostrożności w stosowaniu. Świeży sok z tej rośliny może powodować pęcherze na skórze. W medycynie ludowej wykorzystywano ją głównie w leczeniu schorzeń wątroby, dróg żółciowych oraz zewnętrznie przy trudno gojących się ranach.

Piękny samiec jaszczurki zwinki w szacie godowej.

Jedyna kałuża na trasie, a w niej resztki wody i życie – larwy (kijanki) kumaka górskiego.

Widoczność tego dnia była bardzo dobra.

W wyższych partiach gór kwitną jeszcze zawilce gajowe.

A w runie szczawik zajęczy i ciemiężyca zielona. Zdziwiłam się jak dużo jest jej na szczytowej Polanie Jaskula. Tworzy „ciemiężycowe pola”. Jest to roślina lecznicza pod częściową ochroną, ale silnie trująca. Zawiera bardzo trujące alkaloidy (m.in. weratrynę, protoweratrynę A i B, ). Jej spożycie może prowadzić do poważnych zatruć, u zwierząt hodowlanych wywołuje instynktowne unikanie tej rośliny na pastwiskach. Tak więc samemu lepiej z nią nie eksperymentować.

Podeszliśmy pod kaplicę, w nadziei, że może skoro msza się skończyła, to będzie przy niej mniej ludzi.

Nic bardziej mylnego. Za bramą kaplicy, na szczycie Gronia JP II, odbywały się spotkania rodzinne, biesiady przy grillu, leżakowanie …

Skierowaliśmy więc swoje kroki pośpiesznie w kierunku Leskowca.

Będą borówki. Nie wszędzie mróz uszkodził kwiaty.

Czy ktoś wie, co/kto mogło/mógł tak pozrywać warstwę wierzchnią gleby z trawą ? Czy to zwierzęta ?
A może quady, crossy … ? Duża część polany szczytowej tak wygląda… . Jakby ją ktoś przeorał … .

Chwilę pozachwycaliśmy się ośnieżoną jeszcze Królową Beskidów i Tatrami.

Powrót zaplanowaliśmy przez Gancarz, ale w ostatniej chwili zamieniliśmy go na bezszlakową Klimaskę. I to był bardzo dobry pomysł, żeby choć odrobinę pobyć sam na sam z przyrodą.

Pniarek obrzeżony – to pasożyt drzew, powodujący brunatną zgniliznę drewna. Dawniej wykorzystywano go do tamowania krwawień, ponieważ posiada doskonałe właściwości higroskopijne i antybiotyczne w stosunku do bakterii zakażających otwarte rany. W medycynie wschodniej wykorzystywany był do walki z nowotworami oraz do tamowania krwotoków. Ma również działanie uspokajające.

I tak chłonąc ciepłe promienie słoneczne, upojeni wiosenną zielenią, dotarliśmy do kolejnej kaplicy z pięknym widokiem na Gancarz.

Tłumy potrafiły nas wymęczyć, ale zrekompensowała nam to na sam koniec dnia soczysta zieleń buczyn skąpana w promieniach zachodzącego słońca.

fot. nena