Autostopem przez Jordanię

Jak nie zapomnę - to będę     

Dzięki MK za miłe słowa
Faktycznie gadułą jestem , ale sam nie przypuszczałem ,że mogę nawijać non-stop przez 2,5h. Był to mój pierwszy , publiczny raz i chyba te 80 osób po drugiej stronie mnie dopingowało
Dobrze ,że żona mnie dyskretnie powstrzymywała, bo nie wiadomo o której byśmy zakończyli;)
Jeżeli będzie kiedyś drugi raz , to obiecuję trzymać język na wodzy;)

Witam
zapraszam na spotkanie w MDK w Andrychowie w poniedziałek 10.06.2013. Temat jak w tytule wątku

Tomek, z miłą chęcią bym Cię posłuchał ale niestety w tym czasie będę pociągiem pędził nad morze

Dzięki za przychylne zaopiniowanie mojego "przedstawienia"
Są odgórne wytyczne co do czasu spotkania - 1,5 - 2 godzin, więc będzie mniej ględzenia niż ostatnio

Po takiej rekomendacji 

A we wtorek do roboty...     

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Jeśli mogę coś powiedzieć – to było dokładnie jak MK pisał parę postów wyżej.
Znam Tomka nieco dłużej, i wiem co z Niego za „ptica”   
Kto nie był, niech żałuje (bardzo). Czas spędzony na słuchaniu i oglądaniu zdjęć minął bardzo szybko, a było tego bite 1,5h (o ile nie więcej… ). Guzik prowda że Tomka „sztres” zeżerał…. Opowiadał jak „stary wyga. Bardzo dobrze się słuchało   

I tak - na prelekcji FBM reprezentowali: TNT’omek bo musiał niestety      , Xaga i Grześ, Jola i moja skromna osoba. Poniżej garść fotek (z telefonu niestety, ale gdy Jola upora się z internetem, na pewno coś jeszcze dorzuci, gdyż zabrała aparat      )

to jest wykute w litej skale:

wpis do księgi pamiątkowej DK:   

LOGBOK, Przewodnik w którym własnoręcznie rysowane mapki i ważne zapiski - jak na Backpackera przystało:

Na koniec „sto pytań do…” czyli pytania różnej maści licznej publiczności.
My oczywiście – pełna kultura – poczekaliśmy na koniec i w luźnej rozmowie umknęło nam jakieś ze 20 min.
Jeszcze pamiątkowa fotka pod ekranem, i jako że Dom Kultury już zamykali, przenieśliśmy się z rozmowami pod pobliską latarnię, gdzie przy świetle stu watowej żarówki sodowej, słuchaliśmy dalszych opowieści (bardziej pikantnych - tych których na sali opowiedzieć nie można      ).
Grubo po 22:15 z tej świetnej miejscówki rozeszliśmy się do domów. Przecie jutro do roboty....  I to by było na tyle…  .

Dzięki Xago i Marku za ciepłe słowa
Mogło być lepiej, ale...zawsze jest jakieś ale.
Największym ALE tym razem jest to ,że MDK nie szanuje uczestników spotkań , bo... projektor woła o pomstę do nieba!
Jakość obrazu , kolory, proporcje na zdjęciach dają wiele do życzenia...
Ale cieszę się ,że mimo wszystko się Wam podobało