Indiana Jones w Sudetach

Przeszedłem praktycznie samego siebie by móc zaliczyć mój ostatni gatunek paprotnika paprotkę przejściową (Polypodium interjectum) i udało się ją znaleźć. Jeeeeest Gatunek ten poszukiwałem już od dobrych kilku lat, lecz bez rezultatu, aż do wczoraj. Wierzcie mi, trudniejsze to może być tylko osiągnięcie sukcesu w naszym kraju Największe problemy były jednak z identyfikacją gatunku, gdyż nie można go w żaden sposób rozpoznać w terenie. Również poszukiwania gatunku w naszym rejonie Polski nie dały żadnego rezultatu, ale dzięki badaniom paprotek na mikroskopie udało mi się rozgryźć tajemniczy sekret identyfikacji poszczególnych taksonów Musiałem wykazać się niesamowitą pomysłowością, inteligencją, orientacją w terenie, podejmując spore ryzyko by osiągnąć swój cel. Czułem się jak jakiś Indiana Jones szukający swego skarbu, bo droga do tego wyglądała niemal podobnie
W ten weekend wybrałem się ostatecznie w Sudety na Pogórze Kaczawskie do Wąwozu Lipa gdzie nie tak dawno odkryto paprotkę przejściową na jedynym stanowisku w Polsce. Pogórze Kaczawskie nazywane jest krainą wygasłych wulkanów. Przeszedłem niemal 10 km w zupełnych ciemnościach z latarką w ręku, polegając na swojej super orientacji by dotrzeć do Wąwozu Lipa. A że wiedziałem mniej więcej w jakiej części ona rośnie, to przeczesywałem kolejno fragmenty wąwozu. I nagle natrafiłem imponującą ścianę skalną z imponującymi paprotkami. Nie ma lipy, ona stówę tu musi być i faktycznie moje badania ją tu potwierdziły Stromizna skalna to była niesamowita Paprotka przejściowa rośnie tutaj z mieszańcem paprotką Mantona i paprotką zwyczajną. Pogoda za to była wyśmienita, choć widoki nie za bardzo. Niestety nie było widać nie tak daleko położone Karkonosze
I teraz mogę oznajmić że na 100 % mam zaliczone wszystkie istniejące gatunki paprotników Polski i to po 12 latach. Rzecz która nikomu poza mną się nie udała Więc sobie gratuluje tego osiągnięcia. Z botaniki to chyba nigdy ostatecznie nie zrezygnuję, bo to zupełnie inny świat niż ta nasza rzeczywistość. Tutaj mogę się wykazać ze swojej najmocniejszej strony, a nic innego mi tego nie umożliwia, a wrażenia, przygody, wspomnienia zostają na długo

Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2013-10-07 20:41:16)