Cztery pory roku na Głównym Szlaku Beskidzkim (Strona 1 z 9)

Trzymam kciuki, żeby się powiodło ...

świetny plan, bardzo mi się podoba będę Cię Jola bacznie obserwował

Fajny plan Jolu.Ja w tym roku też mam plana   na GSB ale w dwóch turach.Ustroń-Krynica w maju/czerwcu,a Krynica-Wołosate we wrześniu ewentualnie w październiku.Plan mam na 2x8 dni,noclegi oczywiście w namiociku.Martwi mnie tylko to o czym Ty Jolu piszesz na końcu tj.weryfikacji przez życie...Jestem jednak dobrej myśli,pozdrawiam i powodzonka życzę.

Dzięki wszystkim za dobre, wspierające słowo – przyda się!

wawri z tym czasem to istna masakra – nie trać jednak nadziei

Trzymam kciuki, aby i Tobie mały pikusiu się powiodło – liczę na relację po zakończeniu przedsięwzięcia

Pierwszy etap czyli Beskid Śląski mam już za sobą – relacyjka się szykuje.
Postaram się zawrzeć w niej te elementy, które mogą się przydać innym wędrującym

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Jolu ale biało jest podczas twojej relacji. Zdjęcia jakby archiwalne bo śniegu w górach prawie że nie ma Życzę powodzenia podczas kolejnych etapów trasy GSB

Faktycznie bylo  bardzo biało , poza tym bardzoooo  kameralnie    . Jolu, gdy Ty juz bylas w trasie , my dopiero co startowaiismy w rejon Beskidu Zywieckiego i strasznie bylo mi żal , ze nie polaczylismy sie razem . W kupie sila  . Ale co sie odwlecze to nie uciecze ...

I to kameralnie to chyba najlepsze co mogło się zdarzyć W ciągu tych czterech dzionków na szlaku spotkałam 3 może 4 osoby - nie liczę oczywiście okolicy wieży widokowej czy schronisk i pobliskich im wyciągów, ale szlaki były puściuteńkie...  całe moje...  to ja robiłam pierwszy bałagan na ścieżkach...  o przepraszam, zwracam honor - pierwsi byli lisek i sarenka 

... bez tasiemca ani rusz

Budynek, w którym spałam. Moloch straszny, i takich podobnych pozostałości po PRL-u jest tam znacznie więcej. Atmosfera była jednak sympatyczna, a gospodarze życzliwi

Rankiem upewniam się, że ICM zapowiada poprawę pogody i szykuję się do dalszej wędrówki.

Odnajduję porzucony wczoraj szlak i ruszam do Ustronia Polany

Na kładce obserwuję taplające się w Wiśle kaczki, a także pluszcza, którego rozpoznaję dzięki fotkom naszych forumowiczów

W samo południe docieram na szczyt Czantorii (995m npm) i od razu kieruję się do wieży widokowej. Opłacam wstęp, zostawiam plecak pod opieką Pani Kasjerki i drapię się na górę.

Trochę jestem rozczarowana bo spodziewałam się lepszej widoczności, szału nie ma ale i tak jest pięknie

Potem kanapeczki, herbatka z termoska i dalej w drogę
Pięknie świeci słonko, jest mróz około 10 stopni, zima bajkowa, jeszcze piękniejsza niż wczoraj.

Stacja turystyczna Światowid – okolice )( Beskidek - dzisiaj zamknięta

Za to ciemny las stroi się zimowo w poziomie

Kawa będzie więc w schronisku na Soszowie

Na szczycie Soszowa (885m npm) czuję, że zbliża się „złota godzina” 

Oczu nie można oderwać i nie wiadomo czy focić czy wędrować  Focić! 

Nie tylko ja miałam takie dylematy. W pewnej chwili usłyszałam cichutki dźwięk harmonijki… rozglądam się i widzę wędrującego z przeciwnej strony mężczyznę. Przystaje co kilka kroków, wodzi oczami po tym co się wkoło nas dzieje i wydobywa z instrumentu skoczne dźwięki – nie miałam wątpliwości, że tak wyraża swój zachwyt odbywającym się słonecznym spektaklem

Widok na Stożek z )( Cieślar

W lesie się pali – pali się słońce 

W końcu kurtyna opadła, a ja do schroniska dotarłam po zmroku znaczy o ćmoku

Inne fotki po kliku w obrazek

Ostatnio edytowany przez jolanta (2014-02-06 22:13:09)

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Drugi dzień przecudny Jolu – zimowe foty na tle błękitu i w słonecznym złocie -  bajkowe Ucieszyłam oko. :* !

Nie sama samiusia  ino w pojedynkę, a to zasadnicza różnica 

Wczorajszy dzień skończył się pięknym zachodem słońca, nowy dzionek zaczął równie pięknie wyzłacać świat 

Jak powszechnie wiadomo – mnie się nigdzie nie spieszy więc po śniadanku idę pofocić w okolicach schroniska Na Stożku –  jest to kolejne, stare schronisko z klimatem i bardzo życzliwą obsługą.

Było widać Taterki, ale moja "małpka" ich niestety nie widziała bo lekko przymglone stały

Jeżeli chcę dojść na Przysłop o godziwej porze, trzeba się zbierać
Między Kyrkawicą a Kiczorami zatrzymuję się przy ciekawej grupie skałek.

Kawałek dalej oglądam się za siebie i z oddalenia spoglądam na miejsce, gdzie nocowałam.

Na Kiczorach rzut oka w kierunku Skrzycznego

Widać, że pogoda będzie się pogarszać, ale póki co cieszę oczy tym co jeszcze da się zobaczyć.

)( Łaczecko

Okolice osiedla Mrozków

Tym razem roślinność na zimowo stroi się w pionie

W południe jest na )( Kubalonka, robię żurkowy reścik w karczmie – do tego wiadomo – dwie kawy z ekspresu
Postanawiam na troszkę odbić ze szlaku, aby obejrzeć zabytkowy kościołek p/w Świętego Krzyża – jest niestety zamknięty, więc… podglądam przez dziurkę

Dalsza droga to kierunek Stecówka.
Najpierw )( Szarcula i kolejna dzisiaj ciekawa wychodnia Dorkowa Skała, o której więcej poczytać można TUTAJ

Szlak na Stecówkę to ogromna ilość powalonych drzew i zamarzniętego błota Marnie się idzie przez ten las, a i chmur przybywa, widać coraz mniej… W końcu jestem w prywatnym schronisku Stecówka.

Na werandzie zjadłam kanapki, popiłam herbatką z termoska, ale jest tam bardzo nie przytulnie, zimno. Właścicielka proponuje ciepłe i zimne napoje, ale na ławach na werandzie nie da się usiąść bo są tak wyziębione. Latem pewnie jest sympatyczniej.

Idę jeszcze obejrzeć to co zostało ze spalonego w grudniu 2013r. zabytkowego kościółka.
Stoi dzwonnica, zabezpieczono fundamenty. W prasie czytałam, że trwają batalie o to czy odbudować należy go w drewnie czy też jako obiekt murowany…

Zaś mam dzień za krótki…

… i do schroniska na Przysłopie pod Baranią Górą docieram w całkowitych ciemnościach.

Droga jest jednak prosta, dojazdowa i sama prowadzi do celu, więc nawet nie wyciągam czołówki… skutek… zamykający budynek gospodarze nie widzą mnie… zamykają schron… a ja? Ja się będę dobijać!   

Więcej fotek po kliku w galerii

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Cud malina dla oczu

No i się dobijałam stuku puku od okienka do okienka, aż mnie panowie usłyszeli

Schronisko straszny moloch, ale obsługa pierwsza klasa, a na dodatek mają wypożyczalnię rakiet śnieżnych 

Następny dzionek wstał baaaardzo zachmurzony i werwy do wędrowania nie było, raczej konieczność dotarcia do Węgierskiej Górki i świadomość powrotu do domu…

Szlak na Baranią Górę był jedną wielką lodową rynną.

Gdzieś około szczytu słoneczko pokazało blade liczko

... ale na szczycie Baraniej Góry 1220 m n.p.m. widać było ino wieżę 

Wszak tego cuś widokami nazwać trudno…

przy czym klimacik zimowy udało się zachować

Schodzenie wąskim trawersem, czerwonym szlakiem było emocjonujące i udało się bezpiecznie głównie dzięki raczkom, które pozwoliły mi się trzymać podłoża – dobrze, że nie duło bo spadanie w tą przepaść byłoby gwarantowane.

Dalsza wędrówka grzbietem Magurki Wiślańskiej i Radziechowskiej byłaby o wiele przyjemniejsza, gdyby można było podziwiać widoczki.

Tym razem musiały mi jednak wystarczyć kolejne ciekawe wychodnie skalne.

Między obiema Magurkami

I ta na najokazalsza na Magurce Radziechowskiej

Droga dłużyła się i wydawało się, że nie miała końca...

Podejście pod Glinne

W końcu docieram do Węgierskiej Górki – tradycyjnie o ćmoku

Kończy się etap wędrówki po Beskidzie Śląskim

Cztery fajne dzionki, na prawie pustych szlakach

Odwiedziny w starych, klimatycznych schroniskach. Radowanie oczu i duszy ciszą, pięknem otaczającego krajobrazu i przyrody

Dawno w tej części Beskidów nie byłam bo… no właśnie… tłumy ludzi, gwar, zgiełk, hałas, którego na co dzień mam dosyć...

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)