Niedzielne Żarowe spacerowanie

W niedzielę, coby ruszyć zastane kości, postanowiliśmy zjawić się na górze Żar. Dreptając niespiesznie od zapory w Porąbce, przez Łozki, czerwonym szlakiem, nabieramy wysokości.

Nie ma co.... piękną wiosnę mamy tej zimy ....

Nad granicą lasu,  piękne bazie w słupie linii 110kV (to ten czerwono-biały)

i piękne widoczki

Po około godzince z hakiem, docieramy na Żar. Zjeżdżamy, podziwiamy widoczki, lotniarzy (czy tam paraglajtowców – ja się nie znam ) i opalamy paszcze w wiosennym słoneczku.


Jako że wypad bardzo niskobudżetowy był, wystarczyło tylko na jeden zjazd   

Schodzimy tą samą drogą. O dziwo, szlak jest uczęszczany dość  mocno. Co chwilę kogoś my, albo ktoś nas – mija. Podziwiamy widoczki – wszak światło teraz „inaczej” pada  Zbliżamy się do osuwiska, co kawałek  punkty do pomiaru, czy ono osuwisko jeszcze „żyje” . 

Roślinki wychodzą z ziemi, spotykamy pierwszego w tym roku motyla „cytrynka” oraz pierwsze krokusy     

A to wszystko działo się 23 lutego. Kto by pomyślał….. 

Reszta fotek TUTAJ