Kermesz w Olchowcu -Beskid Niski

Oj bardzo udana wyprawa Jolanto. Kermesz w Olchowcu to nie tylko święto religijne, ale również okazja do spotkania Ludzi związanych z Towarzystwem Karpackim, Przewodnikami, oraz pasjonatami Beskidu Niskiego, tudzież wszelkiej maści dziwakami.
Zabawa trwała do białego rana!

W takim razie Neno za rok spotykamy się na Kermeszu w Olchowcu. Atrakcji w tym rejonie nie brakuje. Jest muzeum założone przez Tadeusza Kiełbasińskiego-przewodnika zauroczonego Olchowcem. Jest też wieża widokowa na Baraniem  i najważniejsze-wspaniała nieprzebyta dzicz

Dam znać Jolanto. Cerkiew jest pod wezwaniem św Mikołaja, więc Kermesz odbywa się zazwyczaj w przedostatni wekend maja. Tak jakoś mi się zrymowało. Wobec tego  trzeba będzie zrobić duuże zapasy Tarninówki

Byłoby fajnie !

Jestem za !!!

W razie czego pomożemy przy zbieraniu owoców i nie tylko …

Posłałam Ci maila.

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Dopiero dzisiaj przeczytałem Twój Post Jolu i przypomniałem sobie  Kermesz! W tym roku był bardzo udany, głównie ze względu na śliczną pogodę, co przełożyło się na dużą liczbę gości i przeróżnej maści straganiarzy. Był nawet Stanisław Kryciński, który też tu pomieszkuje, więc kupiłem sobie dwie jego książki z Autografem. Byli  też artyści z Ukrainy i Słowacji -tłum mienił się od kolorowych strojów. Poznałem ładną Panią ze stowarzyszenia Łemków i znowu zaklepałem sobie rolę dyżurnego fotoreportra w gazetce kermeszowej. Pospacerowaliśmy  sobie tradycyjnie po Olchowcu okrążają Horbek- na szczęście tutaj  nic się nie zmienia, Olchowiec jest piękny i niech tak będzie do końca świata.
Szukałem też  chaty, gdzie mieszkała Babka, z opowiadania Stasiuka, ale nie mogłem jej znalezć. Kilka lat temu spotkaliśmy ją pod Baranim i opowiadała o swoim życiu. Potem czytałem opowiadanie Babka  Stasiuka i jej życiorys był dziwnie podobny do tego z opowiadania. Czy spotkała kiedyś Stasiuka tego sie nie dowiemy bo zmarła 3 lata temu. Nazywała się Anastazja Pyrz, jej córka mieszka nadal w starej szkole obok Kermeszu.
Zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć:

https://photos.google.com/album/AF1QipN … gLsMRRCEmA

Mnie się niestety przy tym linku jakiś Error wyświetla ... https://photos.google.com/album/AF1QipNgLsMRRCEmA

Jednak z tego co widzę na zdjęciach i tu nam opisujecie, to jest to coś wspaniałego pielęgnować własną kulturę, zwyczaje, tradycje. Jestem pełna podziwu dla takich ludzi. To właśnie dzięki nim młode pokolenia mogą czerpać wiedzę, a najważniejsze, że przy okazji takich imprez mogą tego wszystkiego doświadczyć, zobaczyć na własne oczy, posmakować. Taki przekaz jest o wiele bardziej ciekawszy i przemawiający od np. słowa pisanego.

Mam podobne spostrzeżenia, zwłaszcza od kiedy bardziej nosi mnie po naszym i nie naszym wschodzie... zwykli ludzie chcą spokojnie żyć, są dalecy od postrzegania innych przez pryzmat stereotypów, odmienność traktuję jako zaletę, a nie powód do wszczynania awantur.

Nie planowałam... ale może właśnie z powodu na powyższe cosik jednak skrobnę... ino o cierpliwość proszę 

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)