Odp: Zimowe spotkanie przy grocie
Piękną wtopę zaliczyłam, ale kto na forum nie wchodzi ten sam sobie szkodzi... Tak to ja, czarna owca co poszła do groty dzień po forumowej ekipie!!! 
Piękna fotorelacja, a nowych znajomości zazdroszczę! 
- Owieczka
- Member
- Nieaktywny
- nena
- Dzikuska :D
- Nieaktywny
Odp: Zimowe spotkanie przy grocie
Owieczka napisał/a:
Tak to ja, czarna owca co poszła do groty dzień po forumowej ekipie!!!
Ech, Owieczka, Owieczka ... 
!
"Tak jak zawsze, kiedy zdarza mi się widzieć coś niebywałego, żałowałem, że nie ma ze mną miłych sercu ludzi, żeby mogli oni też swoje zatroskane oczy widokiem czystym uradować i przemyć, zasługują przecież na to nie mniej niż ja, albo bardziej" /E. Stachura/
- kisiel
- Member
- Nieaktywny
Odp: Zimowe spotkanie przy grocie
nena napisał/a:
Owieczka napisał/a:Tak to ja, czarna owca co poszła do groty dzień po forumowej ekipie!!!
Ech, Owieczka, Owieczka ...
pobłądziła ta nasza Owieczka
"...nigdy nie mówię nigdy..."
https://www.facebook.com/andrzejkisiel1974
https://www.facebook.com/andrzejkisiel1974
- jolanta
- Detektyw :)
- Nieaktywny
Odp: Zimowe spotkanie przy grocie
Owieczka napisał/a:
(...) Piękna fotorelacja, a nowych znajomości zazdroszczę!
Co się odwlecze...
Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)
- baca
- chaszczing non stop
- Nieaktywny
Odp: Zimowe spotkanie przy grocie
super wyprawa
Jak się teraz okazuję ja rano byłem na rozruchu na Potrójnej
Może następnym razem się uda
----------------------------------------
Największą ozdobą naszego Beskidu [...] są jego urocze doliny. Wprawdzie dawno już straciły one charakter pierwotności i dzikości, [...] ale mimo wszystko nie są pozbawione swoistego wdzięku, chociaż wszędzie już widoczne są ślady rąk ludzkich.
- Jan Galicz
Największą ozdobą naszego Beskidu [...] są jego urocze doliny. Wprawdzie dawno już straciły one charakter pierwotności i dzikości, [...] ale mimo wszystko nie są pozbawione swoistego wdzięku, chociaż wszędzie już widoczne są ślady rąk ludzkich.
- Jan Galicz