Nie ważne gdzie... ważne z kim :) (Strona 21 z 41)

Po tatrzańskim szaleństwie pora wrócić do normalności.
Beskid Śląski, Ostre, idziemy najpierw bezszlakowo pod górami w kierunku Matyski. Piękny letni dzień.

Pierwszy raz na Matysce byliśmy w 2011. Od tamtego czasu niewiele się zmieniła, krzewy trochę podrosły.

Wciąż robi mocne wrażenie.

Napięcie narasta i punkt kulminacyjny osiąga przy XI stacji.

A na koniec, w okienku - Grojec.

Dalej idziemy niebieskim szlakiem na Halę Radziechowską. Szlak ten na długim odcinku stał się wąską ścieżką. Nikt tu nie zapuszcza się traktorem, ani motorem. Rzadkość w naszych górach.

Jest trochę widoków.

Dochodzimy na halę.

Leżymy, odpoczywamy, podziwiamy widoki.

Ruszamy dalej. Letnia kolorystyka pasuje do tego miejsca.

Szczytujemy na Magurce Radziechowskiej.
Ależ te młode drzewa szybko rosną.

Wracamy przez Murońkę.

Klasyczny kadr z Tobim.

Na koniec odwiedziliśmy jeszcze Ostre. Coraz więcej tu tych domków "myśliwskich".

I to by było na tyle. Mała zwyczajna wycieczka

Żeby nie było, że samymi górami człowiek żyje. Ostatnio często wybieramy się nad wodę. W zeszłą niedzielę znowu byliśmy nad Pogorią, ale tym razem obeszliśmy dookoła zbiorniki o numerkach: III, II i I.

A dzisiaj znacznie bardziej spokojne Jezioro Przeczyckie.

Obchodzenie takich zbiorników to w zasadzie normalne kilkunastokilometrowe wycieczki, z przygodami (chaszczowanie, komary, trudne miejsca). Ale są też przerwy na kąpiele, opalanie, piwko, lody. Można też poobserwować ludzi.

Wybraliśmy się na grzyby w Beskid Mały.

Zanim jeszcze udało się dojść w "nasze miejsce". Z drogi wypatrzyłem w oddali podejrzane grzybowe miejsce. To nie mogły być prawdziwki, gdyż były za duże i zbyt wiele obok siebie. Postanowiłem jednak sprawdzić. Kurcze, prawdziwki. Ogromne, ale zdrowe. Wszystkie ze zdjęcia zostały zabrane, żadnego robaczka nie było. W promieniu kilku metrów dookoła nazbieraliśmy pół reklamówki, aż ciężko się szło.

Potem jeszcze trochę wpadło i ucho się urwało. A to wszystko zanim przyszliśmy na to właściwe miejsce grzybobrania.

Opróżniłem plecak, uszkodzoną reklamówkę włożyłem do środka, rzeczy przytroczyłem dookoła (na szczęście prawie nic nie miałem). I można było rozpocząć właściwe grzybobranie.

Trochę ponadgryzane przez ślimaki. Ale to mały problem.

Niektóre piękne jak z obrazka.

Niestety grzybobranie szybko się skończyło, bo osiągnęliśmy maksymalną pojemność.

Na koniec chwila oddechu nad jeziorem. Zmachałem się solidnie niosąc urobek.

A w domu kolejnych kilka godzin pracy, żeby osiągnąć taki efekt końcowy.

Kwadratowa patelnia ma 40 cm średnicy, ale i tak więcej wchodzi do okrągłej, która ma 10 cm wysokości. Te ciemne to ceglastopore, a to białe to kurczak z borowikami w sosie śmietanowym.
Pierwsze grzybobranie w tym roku i ostatnie. Nie wiem jeszcze jak to do zamrażarki zmieszczę

Leniwa niedziela po grzybobraniu. Leżenie pod Słonecznymi Skałami na Jurze.

To był jakiś dzień psa biegającego luzem. Psów było w sumie 5 sztuk, zupełnie sobie obcych. Wszystkie cały czas na luzaka. Z reguły kręciły się przy swoich właścicielach, ale odwiedzały się wzajemnie, bawiły. Jakoś nikomu nie przeszkadzało.

No ale cel wizyty tutaj był w sumie inny - wspinanie!

Horyzont idealnie prosty. Tobi idealnie w pionie.

Skoki nad przepaścią.

Samotne szczytowanie.

Tobi mimo sporych umiejętności, wciąż mocno cykorzy, może nawet bardziej niż kiedyś. To dobrze, że jest taki ostrożny.

Spacer w okolicach Dolinek Podkrakowskich na Jurze.

Taka antena pewnie odbiera coś więcej niż TvPiS

Tobi zadowolony - "kazałeś mi wyjść, to mnie teraz będziesz znosił"

Fajnie zagospodarowany kamieniołom w Zabierzowie. Jest nawet mini-plaża.

Można popływać...

... z kaczkami.

W kolejce do toalety.

Jesień idzie.

Widok ze Skały Kmity.

Fotorelacja równie piękna jak odpicowana ta bryka

Wybrałem się dzisiaj w góry w Beskid Sądecki.
Podjechałem do miejscowości Zabrzeż. Auto zostawiłem na parkingu przy kościele.
Pogoda dopisała, miałem spory apetyt na jesienne barwy. Owszem, były, ale spodziewałem się więcej. Widok na Koziarz.

To co mi psuło jesienny nastrój, to podejrzane wiosenne kolory.

Miałem też widoki na Tatry. Takie mocno zamglone, ale ciekawe.

Podobają mi się drewniane domy.

W tym roku może już nie być całych złotych, żółtych lub czerwonych drzew. Halny mocno zmasakrował liście. Pourywał zanim zdążyły nabrać kolorów.

Idę sobie żółtym szlakiem grzbietem, w kierunku Koziarza. Grzbiet jest widokowy, jest trochę zabudowań, łąki, pola, las.

Szlak omija kilka szczytów, ale zaliczam je wszystkie. Widok z Okrąglicy Północnej.

Znowu zbyt zielono

Wieża na Koziarzu. Wzruszam się na myśl, że był tu Naczelnik Państwa we własnej osobie.

Widoki z góry bardzo ładne, choć tablice z opisem panoram dziwnie wykonane. Jest na nich mniej niż faktycznie widać, dodatkowo jedna jest pomylona. Może to wprowadzić w błąd osoby, które potrzebują tablic, żeby móc ponazywać szczyty.

Z góry jesień widać lepiej

Idę dalej - na Błyszcz. Tu jest jesień.

A jak się wyjdzie z lasu na łąkę - wiosna.

Przechyba i Dzwonkówka.

Na Błyszczu wiosennie.
Papież podobny do Urbana

A to też na Błyszczu - jesiennie.

Schodzę zielonym szlakiem do Tylmanowej.
Widok na Koziarz.

Widok na Błyszcz.

Bardzo mały domek w bardzo ładnym miejscu.

Żeby z Tylmanowej dostać się do Zabrzeża muszę jeszcze przejść bezszlakowo mały grzbiet Koziarni. A tu ciekawostka, okopy, broń.

Zachód zastał mnie w takim miejscu.

Na szczęście było już blisko do auta.
Fajnie było się wyrwać po kilkunastu brzydkich dniach bez słońca

Niedziela miała być równie piękna co czwartek. Ale im bliżej, tym gorsze prognozy. Ostatecznie postanowiliśmy zobaczyć rano, jaki dzień się wyklaruje. Początkowo gęsta mgła i chmury, przed południem zaczęło się przecierać, to wyszedłem przed blok. Mamy tu takie duże drzewa. Kiedyś sąsiad rozkręcał akcję ich wycięcia, ale Ukochana uświadomiła mu, że nie ma racji. Wyprowadził się.

A potem poszliśmy do lasu.

Nad Żabnik.

Wymyśliłem, żeby iść na Diablą Górę przez nieczynną piaskownię.

Chaszczowanie nad kanałem odwadniającym.

Bardzo mi się ten kanał podobał.

Zaatakowały nas maślaki. Długo się opierałem, ale w końcu uległem.

Nie doszliśmy do Diablej Góry... ale też było zajebiście.

Stary dom, w Biskupim Borze.

Pora zachodu, na powrocie.
Kolega ma pentaxa, więc musi kucać do zdjęć.

Komu maślaczka?

Ten wątek zaczął się 6 lat temu, jak ten czas leci. Tobi już jest niemłodym psem.
Pierwsze relacje są najfajniejsze, wracam sobie do nich od czasu do czasu.

Jednym słowem to była szybka akcja

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Gratulacje ! Niestety nie mogę wyświetlić materiału, mam jakąś blokadę włączoną i nie umiem tego wyłączyć  .

nena, pewnie masz AdBlocka
Niestety trzeba najpierw zobaczyć reklamę