Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Strony Poprzednia 1 … 4 5 6 7 8 … 12 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
i na to czekam Darku 
Jestem ciekaw czy obecnie na terenie BM była by szansa na znalezienie Brzozy Ojcowskiej??
Obecnie ma ona tylko jak się szacuje 5 stanowisk w naszym kraju i wszystkie na południu właśnie.
Podobno kiedyś jakieś stanowisko znajdowało się koło Tarnawy Górnej ale obecnie na ten temat jest bardzo mało informacji.
Myślę że szansa na znalezienie brzozy ojcowskiej w Beskidzie Małym jakaś jest, ale zepewne niewielka ze względu na rzadkość jaką jest w skali Polski. Jeśli miałaby się znaleźć to przede wszystkim na stokach Tarnawskiej Góry, gdzie znajdują się potencjalne siedliska. Znalezienie jej na tym terenie byłoby dużym odkryciem
W Polsce dotychczas stwierdzono 10 stanowisk brzozy ojcowskiej, z których obecnie istnieje 5. Z obszaru Karpat Polskich podaje się 2 stanowiska: istniejące na Skiełku w Beskidzie Wyspowym i wymarłe w Tarnawie Dolnej koło Suchej.
Stanowisko z Tarnawy Dolnej zostało stwierdzone przez Turałówną w 1956 roku i liczyło zaledwie 2 osobniki, przy czym jeden z nich niedługo później zginął. Późniejsze szczegółowe poszukiwania nie wykazały już obecności brzozy ojcowskiej na tym stanowisku 
no ja brzóz dużo widziałem na Tarnawskiej Górze Są tam z sosnami m.in. nad kamieniołomem, ale czy to ta
Baca nie można tego wykluczyć 
Brzoza ojcowska jest podobna do pospolitej brzozy brodawkowatej. Przeglądając twoje zdjęcia z Tarnawskiej Góry widzę mniej więcej właściwe dla tego gatunku siedlisko czyli dość nasłonecznione. Jest tam wśród sosny sporo brzozy zapewne brodawkowatej wśród której może znajdować również ojcowska, zwłaszcza że to historyczne stanowisko z Tarnawy Dolnej może pochodzić właśnie z tego miejsca.
Na stronce http://www.brzozanaskielku.republika.pl/ znalazłem informacje i zdjęcia jak można rozróżnić brzozę ojcowską od brodawkowatej
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2011-03-03 19:55:25)
Jakiś czas temu w tym temacie było mówione o 1 z 2 chronionych wątrobowców występujących w Beskidzie Małym, a mianowicie o skosatce zanokcicowatej. Natomiast drugim chronionym wątrobowcem jest biczyca trójwrębna (Bazzania trilobata). Wątrobowiec ten szczególnie przypodobał sobie torfiaste lasy iglaste, których spore powierzchnie znajdują się głównie w południowej części Beskidu Małego. Biczyca trójwrębna jak sama nazwa mówi z wyglądu przypomina wymarłego robaka z przed panowania dinozaurów - trylobita.
no trylobit jak nic Darku 
. Świetne przybliżenia !
Najwcześniej kwitącym chronionym krzewem jest wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum). W Beskidzie Małym nie jest zbyt częsty, ale podczas dzisiejszego spaceru pod Bujakowski Groniem natrafiłem na jego spore ilości. Jest to piękny krzew kwitący przeważnie na różowo w okresie od lutego do kwietnia. Jego kwiaty wydzielają intensywny zapach. Wawrzynek wilczełyko rośnie głównie w lasach grądowych, których nie brak pod Bujakowskim Groniem. Można powiedzieć że wiosenne rośliny na dobre już kwitną w Beskidzie Małym
Gratuluję szczęścia Rzadko się zdarzają takie okazy 
Piękny wawrzynek wilczełyko a z wilkami ma coś wspólnego? 
bo mi ostatnio wilcze tematy spędzaja sen z powiek 
Piękne zdjęcia Darku Super
Nie mogę się napatrzyć Darku na tego Twojego pięknego wawrzynka . Ja nigdy nie spotkałam tej rośliny wiosną , kwitnącej, za to kiedyś jesienią na Akademickiej Perci oglądałam czerwone owoce tego krzewu.
Nazbierało nam się zdjęć wawrzynka wilczegołyka w Waszych relacjach i albumach . Ponieważ występuje w BM ( Darek T. nam udowodnił ) i podlega ścisłej ochronie wypadłoby tu o nim parę słów napisać.
Jak już powyżej Darek T. wspomniał, wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) to najwcześniej zakwitający wiosenny krzew o intensywnym zapachu, przypominającym zapach hiacyntów. Często ze względu na te właściwości sadzony jest w ogrodach jako krzew ozdobny. Rośnie zarówno na niżu, jak i w górach, aż po piętro kosodrzewiny. Jest to roślina silnie trująca i zarazem lecznicza. Surowcem leczniczym jest kora wilczegołyka. W dawnej medycynie wyrabiano z niego różnego rodzaju maści, plastry i nalewki do leczenia reumatyzmu oraz łuszczycy. Dzisiaj wykorzystuje się go w homeopatii oraz leczeniu chorób skóry.
foto: piotr
Silne związki toksyczne, zawarte przede wszystkim w świeżej korze, jagodach i kwiatach wilczegołyka to dafnina i mezereina. Już niewielkie ich dawki mogą okazać się bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia ludzkiego. Świeża kora ma drażniący, piekący (ostro-palący) smak. Traci go dopiero podczas suszenia. Trucizna działa przede wszystkim na układ krążenia, powodując znaczne przyspieszenie tętna i wzrost ciśnienia, podrażnia układ pokarmowy, nerki oraz centralny układ nerwowy. Typowymi objawami po spożyciu wilczego łyka są : podrażnienie układu moczowo-płciowego, wysypka na skórze, rumień na twarzy, wymioty, biegunka, objawy neurologiczne i psychiczne, drgawki. Również zetknięcie trucizny z ludzką skórą powoduje objawy podobne do poparzenia. Pojawiają się pęcherze, obrzęki, trudno gojące się rany. Może nawet dojść do martwicy skóry.
Gdyby przypadkowo zdażyło się zatruć wilczymłykiem, to należy jak najszybciej wywołać wymioty, natychmiast udać się do lekarza i jak najwięcej pić, żeby oczyścić organizm.
Ostatnio edytowany przez nena (2011-05-05 17:12:10)
Jakiś czas temu w temacie flory wspominałem o naszym największym europejskim gatunku skrzypu - skrzyp olbrzymi będący pod ścisłą ochroną, który w dobrych warunkach siedliskowych przerasta nawet wzrostem dorosłego człowieka. Po dzisiejszej wyprawie po wschodniej części Beskidu Małego, liczba stanowisk w Beskidzie Małym zwiększyła się do siedmiu. Oto fotki jego pędów zarodnionośnych z kłosami. Zdjęcia zrobione w Gorzeniu Górnym w Beskidzie Małym.
Pięknie się prezentuje skrzyp olbrzymi, kiedy on nabierze właściwych rozmiarów Darku? Gratuluję kolejnego stanowiska.
Pędy zarodnionośne skrzypu olbrzymiego jak na tych zdjęciach dorastają co najwyżej do 50 cm, natomiast po ich obumarciu wyrastają pędy płonne które osiagają początkiem czerwca ogromne rozmiary. Ja w Beskidzie Małym nie spotkałem się z takimi pędami które by mnie przerosły, ale terenach podgórskich natrafiłem na takie. Wtedy można poczuć się jak wśród karbońskich kalamitów
Darku piękne okazy olbrzyma . Gratuluję odkrytych stanowisk ! . Napisz mi proszę, która cecha morfologiczna tego skrzypu jest dla niego najbardziej typowa, po której na pewno odróżnię go od innych gatunków. Chodzi mi o postać wiosenną, z pędem zarodnionośnym.
Ogólnie skrzyp olbrzymi jest łatwy do rozpoznania ze względu na duże rozmiary, również pędy zarodnionośne łatwo ropoznać. Jedynym skrzypem najbardziej podobnym do niego jest skrzyp polny, a różni się od niego poza rozmiarami, grubą łodygą barwy kości słoniowej oraz kłosami zarodnionośnymi osiągającymi długość ludzkiej dłoni z dużą ilością długich ząbków na pochwie liściowej W Gorzeniu Górnym rośnie dosłownie obok dworu Zegadłowicza, ale największe nagromadzenie tego skrzypu w Beskidzie Małym znajduje się w Mucharzu. Jest też stanowisko u podnóża Złotej Góry na pograniczu Roczyn i Brzezinki Dolnej.
Dokładnie Darku, na pierwszy rzut oka, gdy dopero wychodzą pędy wiosenne te dwa skrzypy są do siebie bardzo podobne . Nad moim domem znalazłam kiedyś (zresztą sam mi go na Bio-Forum oznaczałeś) skrzyp polny z bardzo dużymi kłosami zarodnionośnymi, który wziełam za olbrzymi . Teraz już wiem, że olbrzyma nie tak łatwo spotkać .
Piękny wawrzynek wilczełyko
Co do związków „wilczegołyka” z wilkami znalazłam Jolu takie wytłumaczenie.
Mianowicie w nazewnictwie ludowym słowo „wilczy” oznaczało zazwyczaj coś trującego, toksycznego. Do wielu więc nazw roślin trujących dodawano słowo „wilczy”. Innym przykładem niech będą znane nam takie trujące rośliny jak: pokrzyk wilcza jagoda czy wilczomlecz.
Natomiast skąd „łyko”? Wawrzynek ma szczególnie trujące owoce i korę, a dokładnie tkankę znajdującą się pod korą tzw. łyko. Stąd cała nazwa - wilczełyko
Wawrzynek wilczełyko bywał też nazywany krzewem nędzy a to z tego powodu, że niegdyś biedacy, żebracy nacierali sobie jego toksycznym sokiem ciało, na którym pojawiały się odstraszające pęcherze, wrzody i opuchlizna. Robiono to, aby wzbudzić większą litość w ludziach. 
Dzięki Nena za ciekawe wyjaśnienie Fajnie potropiłaś temat
jolanta napisał/a:Piękny wawrzynek wilczełyko
Co do związków „wilczegołyka” z wilkami znalazłam Jolu takie wytłumaczenie.
Wawrzynek wilczełyko bywał też nazywany krzewem nędzy a to z tego powodu, że niegdyś biedacy, żebracy nacierali sobie jego toksycznym sokiem ciało, na którym pojawiały się odstraszające pęcherze, wrzody i opuchlizna. Robiono to, aby wzbudzić większą litość w ludziach.
To już znamy sposób żeby zając miejsce siedzące w zatłoczonym pociągu i busie
Ostatnio edytowany przez świstak (2011-05-07 19:58:41)
Rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia) jest jedną z nielicznych w naszym kraju roślin owadożernych. Podlega ścisłej ochronie gatunkowej oraz znajduje się na Czerwonej liście roślin zagrożonych w Polsce jako narażony na wyginięcie (kategoria V). W Beskidzie Małym podawana jest z kilku stanowisk. Rośnie ona tutaj na nasłonecznionych torfowiskach i w młakach.
Oto zdjęcia rosiczki okrągłolistnej z podnóża Pietraszowej w Beskidzie Małym
Mam jeszcze jedną roślinę chronioną z Beskidu Małego gnidosz rozesłany (Pedicularis sylvatica). W Beskidzie Małym występuje zaledwie na paru stanowiskach, na siedliskach wilgotnych muraw bliźniczkowowych.
Oto zdjęcia gnidosza rozesłanego z podnóża Pietraszowej i z Krzeszowa w Beskidzie Małym.
super fotki Darku no i kolejne ciekawe roślinki tu nam prezentujesz
Witam.Ja robiac wczoraj slynna "Petelke Kocierska" napotkalem na na roslinke ktora kwitla w ten sposob ze miala malutki kwiat koloru bialego z jednym platkiem koloru pomaranczowego:)
Jesli ktos wie co widzialem prosze o odpowiedz
Strony Poprzednia 1 … 4 5 6 7 8 … 12 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
[ Wygenerowano w 0.029 sekund, wykonano 11 zapytań ]