Opcje wyszukiwania (Strona 109 z 222)

Święta Woda k. Wasilkowa

Wasilków znajduje się 2 kilometry za Białymstokiem jadąc w stronę przejścia granicznego w Kuźnicy Białostockiej, zaś Święta Woda tuż za Wasilkowem. Do miejsca tego zawitaliśmy, ponieważ było po drodze do Sokółki, kolejnego naszego celu i nie da się ukryć, że wzniesienie z dużą ilością krzyży, które widać na zdjęciu poniżej, zwróciło naszą uwagę. 

W Świętej Wodzie znajduje się Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej.

Pierwsze wzmianki i  podania o tym miejscu sięgają czasów średniowiecza, zaś udokumentowane fakty pojawiają się dopiero w 1791 r. Wówczas to ponoć człowiek imieniem Bazyli - po dwóch latach od utraty wzroku, po przybyciu na uroczysko i obmywszy oczy w znajdującym się tu źródełku, cudownie ozdrowiał. Pracował  w zakładzie wytwarzającym papier na rzecz drukarni OO. Bazylianów w Supraślu, stąd też do historii przeszedł jako "Bazyli papiernik". Człowieka tego utożsamiano z ówczesnym dzierżawcą supraskiej papierni - szlachcicem Bazylim Samotyją Lenczewskim, pochodzącym ze starej rzymskokatolickiej rodziny osiadłej w sąsiedniej parafii. W akcie wdzięczności uzdrowiony szlachcic w ciągu tygodnia ufundował nad źródłem drewnianą kaplicę i tak się zaczęła historia tego miejsca.

Różne były losy kaplicy w Świętej Wodzie w czasie zaborów, a potem prześladowań unitów. W XIX w. staje się ona nawet świątynią prawosławną. Znajdujący się w niej cudowny obraz Matki Bożej Bolesnej zostaje przed okupacją niemiecką w roku 1915 wywieziony na zawsze do Rosji przez duchownego prawosławnego. Obecnie w kościele jest jego wierna kopia. Katolicy odzyskali świątynię dopiero w 1921 r. W czasie II wojny światowej kaplica została niemal zupełnie zbezczeszczona, zrujnowana a w części nawet spalona. Po wojnie proboszcz ks. Wacław Rabczyński, zaczął jej odbudowę i nadał temu miejscu nowe oblicze. Z jego inicjatywy wybudowano m.in. grotę z cudownym źródełkiem i Kalwarię Świętowodzką.

Inwestycje ks. proboszcza spotkały się z niezadowoleniem ówczesnych władz komunistycznych, które m.in. doprowadziły do zniszczenia stacji Męki Pańskiej. Po nawiedzeniu w 1996 r.  Świętej Wody przez Figurę Matki Bożej Fatimskiej, nastąpił dynamiczny rozkwit tego miejsca. W 1997 roku przy Sanktuarium powstała Góra Krzyży i Pomnik III Tysiąclecia.

Obecnie Święta Woda, nazywana też często „katolicką Grabarką” stała się ważnym miejscem na religijnej mapie polskich sanktuariów maryjnych i jest dosyć licznie odwiedzana.

Samo miejsce wywarło na mnie dosyć mieszane uczucia, niestety z przewagą tych negatywnych …
Góra krzyży (jak dla mnie) nieudana kopia Grabarki. Tutaj krzyżyk najlepiej kupić sobie na miejscu i zanieść na wzgórze.
Grabarka ma w sobie coś niezwykłego, mistycznego, przepełniony szczerą pobożnością klimat, który tworzyli i tworzą
pątnicy przybywający na to wzgórze od wieków i to się czuje chodząc pomiędzy lasem krzyży i wstępując do cerkwi. Nie ma
takiej drugiej Grabarki. Przy źródełku, z racji sezonu wakacyjnego, mnóstwo pielgrzymów – ruch i nabieranie wody (niektórzy przywieźli ze sobą duże plastikowe 5 l butle ) kierowane przez jakiegoś wrzeszczącego do mikrofonu duchownego. Przy świątyni co kawałek stoisko z dewocjonaliami, do kupna których też nawołuje się przez mikrofon . Harmider jak na odpuście Istne szaleństwo ...

Oszołomieni tą sytuacją weszliśmy tylko na moment do świątyni, pospacerowaliśmy po wzgórzu i zniesmaczeni opuściliśmy to miejsce. Nawet sobie „świętej wody” nie przywiozłam … Być może kiedyś miejsce to miało swój religijny, owiany tajemnicą owego cudu klimat, dziś komercja i parcie na kasę skutecznie go pozbawiły. Takie jest moje zdanie. A żeby nie być gołosłowną to dodam jeszcze, że na miejscu można zaopatrzyć się w ulotki, które reklamują nieźle wypasione Centrum Pielgrzymkowo-Turystyczne. … .

Z nadzieją, że w Sokółce będzie inaczej, ruszyliśmy w jej kierunku.

Sokółka

Od poprzedniego miejsca wyróżniała je przede wszystkim cisza i spokój. Być może za sprawą pory dnia. Było późne popołudnie. Miasto to stało się znane w Polsce za sprawą „Cudu w Sokółce", który miał miejsce w 2008 r. gdzie doszło do cudownej przemiany hostii w cząstkę Ciała Pańskiego. Wydarzenie to obiegło echem cały kraj i stało się głośnym tematem w mediach i nie tylko – (dla zaintresowanych) Historia eucharystycznego wydarzenia w Sokółce

Wydarzenie eucharystyczne w Sokółce jest jedynym tego rodzaju w dziejach kościoła w Polsce. Na przestrzeni wieków pojawiały się w różnych miejscach naszego kraju pewne eucharystyczne znaki, jednak ich prawdziwość nie została nigdy do końca udokumentowana. Cud w Sokółce jest za to pierwszym zbadanym i potwierdzonym oficjalnie przez Komisję Kościelną oraz uznany przez kościół.

Cząstka Ciała Pańskiego wystawiona jest obecnie w monstrancji w kościele św. Antoniego Padewskiego.

Za jej sprawą wierni doznają szczególnych łask, cudownych uzdrowień i ocalenia z śmiertelnych wypadków. Można tu było w spokoju uklęknąć  przed relikwiarzem z Ciałem Pańskim i się pomodlić. Nikt nie wrzeszczał do mikrofonu, że mam sobie kupić krzyżyk czy obrazek, nikt nie wyciągał ręki po kasę. Dlaczego nie może być tak wszędzie ?

Pierwotnie Sokółka była wsią koronną, której mieszkańcy zobowiązani byli do hodowli sokołów stąd wywodzi się nazwa tej miejscowości. Na początku XVI wieku istniał tu dwór myśliwski Sucholda znajdujący się we władaniu królowej Bony, który został nadany jej przez Zygmunta Starego wraz z rozległym obszarem od Kowna do Narwi i Świsłoczy. Miastem stała się dopiero na początku XVII w.

W Sokółce warto zobaczyć jeszcze zabytkową prawosławną Cerkiew św. Aleksandra Newskiego. Cześć cerkwi była w remoncie, nie wchodziliśmy do środka.

                                                                                                                                         
                                                                                                                                                       c.d.n.

Witaj aro1569 w naszym gronie !  . Dobrze, że odświeżasz i uzupełniasz nam tu niektóre tematy. . Fajnie się dowiedzieć znowu czegoś nowego.

Fotopigułka bardzo ładna – czekamy więc na relację kris_61.
A ten dworek, który pokazałeś na zdjęciach to ten w Stryszawie Górnej, bo jakiś inny.

A ja tam zamiast bezowocnej dyskusji , wrzucę mały bonusik dla naszej czwórki , a jeśli ktoś jeszcze ma ochotę obejrzeć i posłuchać na dobranoc, to również zapraszam .

No wybacz piotrze ale jakoś nie przypominam sobie, żeby mnie uczono inaczej, czyżby Ciebie ? Możesz huczeć i buczeć w szkole, ale kulturę osobistą i dobre wychowanie wypija się z mlekiem matki i wynosi z domu rodzinnego. Szkoła może jedynie dobre wzorce kształtowane w domu rodzinnym w dziecku utrwalać czy rozwijać. To rodzic jest pierwszym i najważniejszym nauczycielem dziecka, a dom rodzinny jego pierwszą szkołą życia.! Jeśli małemu dziecku nie będziesz cały czas przekazywać pozytywnych, dobrych wzorców to nie nauczy się ich również w szkole, ponieważ wracając do domu nadal będzie żyło wśród osób, które postępują niewłaściwie, a przecież to z nimi spędza najwięcej czasu i oni są dla niego największym autorytetem. Dziecko, które otrzymało prawidłowe wzorce w domu poznasz od razu. Nie potrzebuje, żeby mu przypominać o tym gdzie ma wyrzucić śmieci, czy jak się zachować w określonej sytuacji.

A poza tym, dlaczego przyczepiłeś się głownie młodzieży. Niejednokrotnie to właśnie dorośli śmiecą bardziej niż ona, albo nie grzeszą kulturą osobistą, dając jej jednocześnie wspaniały przykład.

Tu miej pretensje do systemu edukacji w naszym kraju i do ministerstwa, nie do nauczycieli. Jest to temat na zupełnie inną dyskusję i nie róbmy off-topa.

Gdybyś był bliżej to tym razem sklepałabym Ci z chęcią makówkę.

kisiel dzięki Ci, że zmieniłeś temat

Oj, bo Ty zawsze taki poukładany jesteś.

... dokładnie, zostawmy już to. Biznes to biznes !

No to już wszystko wiemy … 

Dziwny ? – raczej chory !

I tu jest pies pogrzebany.

I właśnie o te naganne zachowania cały czas chodzi. Takie wakacyjne „rozdeptywanie” wręcz brzegów jeziora, na które się pozwala, robi przecież więcej szkód temu zbiornikowi niż odwiedzanie go w przez resztę roku w „przyzwoitej” ilości turystów. Ale tak jak napisałeś – wtedy spływa najwięcej kasy i kto by tam myślał o jeziorze.

Nie sądzę, w krajach zachodnich byłoby to nie do pomyślenia. Są przecież sposoby na tego typu zachowania, no chyba, że robiliby to Ci sami, co postawili te szlabany … Myślę jednak, że dla chcącego nic trudnego . To tylko kwestia dobrej woli.

Racja, tu by mogło być ciężko , ale odcięcie tej części, która nie prowadzi do szlaku, a jest tylko "deptakiem" już by coś dało. Najwięcej chyba jednak szkody robi ta plaża pod schroniskiem, bo widać, że tam się zbierają największe tłumy.

Piękne te Wasze tygrzyki !   marekk500 zaskakujesz mnie !

Najgorsze jest to, że przy takich tłumach brzegi Moka zostaną w ekspresowym tempie zdewastowane. Flora i fauna jeziora też jest zagrożona, gdyż ludzie, o zgrozo , dokarmiają ptaki i ryby wrzucając do wody jedzenie. Nie rozumiem dlaczego zarząd TPN-u pozwala na zejście do samego jeziora, pozwala na plażowanie jak nad morzem i nie wiem, czy w ogóle ktoś tego pilnuje.? Umieszczenie na brzegu samych znaków zakazu, na niektórych zupełnie nie działa. Przecież można podziwiać je z tarasu przy schronisku. Poprowadzenie czerwonego szlaku wokół jeziora też nie jest wg mnie mądrym pomysłem. Już samo dojście do schroniska i ten taras widokowy wystarczyłyby, oczywiście gdyby zapanowano jeszcze nad tymi dzikimi tłumami tzn. w żadnym wypadku nie dopuszczano do obecności tak dużej ilości osób naraz w tym miejscu. Zadeptają Moko to znajdą sobie coś innego. Wiem, tu rządzi pieniądz, przyroda jest na drugim miejscu … , smutne. .