Opcje wyszukiwania (Strona 12 z 98)

Kilka moich nieudanych i ciemnych fotek: https://picasaweb.google.com/1055423125 … k_ukgpzLHQ

Swoją drogą nasuwa się refleksja - jak w ciągu kilku dni dramatycznie potrafią się zmienić warunki w górach. Jeszcze kilka dni temu szliśmy po BM w deszczu i nie było ani grama śniegu 

Anusia - zmieniaj pracę. Na emeryturze może być różnie (jeśli w ogóle ją kiedyś dostaniemy  ).

A ja donoszę, że właśnie zupełnie niespodziewanie poznałem osobiście bcFana, który był nieco zawiedziony naszą konspiracją, ale dla osłody mam dla niego mały deal, o którym może już niedługo co nieco napiszę

Jak zwykle zostałem uprzedzony z pisaniem relacji. Może to i dobrze, bo potrwałoby to w związku z moim zawaleniem różnymi pracami jeden Bóg wie ile. Ze swej strony dodam, że zostałem uznany przez Staszka za najsłabszego psychicznie survivalowca w tej grupie, podczas wykładu w Karczmie na Kocierskiej uświadomiłem sobie jak niewielka jest moja (i chyba nie tylko moja) wiedza na temat nawigowania w terenie (na szczęście Staszek okazał się cierpliwym nauczycielem i zamiast walnąć mapą o stół i zostawić tłumoków z ich niewiedzą, cierpliwie wszystko nam tłumaczył), a najcięższy był wcale nie nocleg w Grocie - ten, poza drobnymi niedogodnościami, jak zjeżdżanie posłania w kierunku spadu stoku lub brak porządnej poduszki  okazał się całkiem przyjemny. Natomiast najbardziej nieprzyjemny był jak dla mnie powrót z Potrójnej przez Jawornicę do Targanic - zapadający zmrok, gęstniejąca mgła i nasilający się z każdą minutą deszcz odbierały nam siły i ochotę do dalszego marszu. Ja szedłem pierwszy i co chwilę stawałem czekając, kiedy wyłonią się z tej mgły i ćmoku jakieś zmoknięte zjawy, po czym znowu ruszałem w dół z utęsknieniem wypatrując jakichś siedzib ludzkich. A potem jeszcze czekał mnie koszmarny podjazd autem na Przełęcz Kocierską - wycieraczki usiłujące zebrać wodę ze szyb, kręta i dziurawa droga, no i gęsta jak mleko mgła z dwoma snopami świateł, które bezskutecznie usiłowały ją rozrzedzić... ciemność widzę, ciemność! Nie lubię jeździć autem, zwłaszcza w takich warunkach, moim żywiołem są nogi i rower, więc jechałem tam jak to mówią "z duszą na ramieniu". Na zakończenie dodam, że mam niedosyt nawigacyjnych ćwiczeń terenowych i proszę Staszka, żeby jak najszybciej zaaplikował nam kolejne chaszczowanie z busolą w ręku, może tym razem już w warunkach zimowych.
P.S. Zdjęcia będą niebawem

Tak tak. Pod wieloma względami był to wyjątkowy wypad.
P.S. Dziewczyny i chłopaki mam nadzieję, że nadal lubicie moje marudzenie. A zdjęcia i moja relacja jeszcze w tym tygodniu

To nie relacja. To prawdziwa powieść. Jak czytam o podejściu tym stromym stokiem to przypominam mi się moje własne podejście na Mitterkarjoch (3470 m) na trasie na austriackie Wildspitze (3774 m):
http://www.wierchy.org/Galerie/Alpy/200 … 0m%29.html
Z tym, że nasz lodowy stok pokonywaliśmy bez lin i śrub, a asekurując się jedynie z raków i czekana, a na dole nie czekała na nas lodowa czeluść. Mimo wszystko końcówkę szliśmy na przednich zębach raków i nachylenie stoku było bardzo zbliżone do opisywanego w twojej relacji. Ot takie może nieco lekkomyślne polskie kozactwo!

Nie znałem tej metody aklimatyzacji

Nie przejmuj się. Ja jeszcze nie byłem w muzeum w Sukiennicach po jego przebudowie

- czy zagranica też wchodzi w grę?

Kije trekkingowe, zwłaszcza zimą, to jak mówi pewien polityk "oczywista oczywistość"

Dzięki Staszku. Mnie akurat do rakiet nie musisz przekonywać - nie sprawdziły mi się jedynie na zejściach po zbetonowanym śniegu i lodzie (tutaj nic nie zastąpi pary raki + czekan) i właśnie planuję ich zakup.

Bardzo ciekawa dyskusja.

Czasem szybki odwrót z gór jest akurat atutem (np. przy pogarszającej się pogodzie - wichurze, burzy śnieżnej). Pamiętam jak wspominał nam o tym pewien doświadczony TOPR-owiec, który zachęcał do zakupu ski turów.

A co powiecie na rakiety? One też mają swoje wady i zalety.