Opcje wyszukiwania (Strona 156 z 222)

nie wiem czy dobrze napiszę, ta kapliczka znajdowała się, bo teraz już jej chyba nie ma, na szlaku przy zejściu do Groty Komonieckiego, właściwie to ona sugerowała gdzie skręcić do Groty

nie jest to też Kamień

oki

moja zagadka jest taka

Fragment jakiej skały (podaj jak najbardziej przybliżoną lokalizację) przedstawia poniższe zdjęcie ?

Ostatnio przeczytałam fajną książkę Jerzego Janickiego – „Opowieści bieszczadzkie”. Jest to siedem opowiadań o powojennym życiu w Bieszczadach, o specyficznym klimacie życia prostych, zwykłych ludzi, którzy w trudnych warunkach pracowali przy wyrębie lasów w tym rejonie czyli tzw. wozaków. Kilka z tych opowiadań zostało sfilmowanych. Opowiadania powalają dialogami, wzruszającą fabułą, są pełne humoru i życiowej mądrości.

Jerzy Janicki to znany polski pisarz, dziennikarz i scenarzysta, autor słynnej wieloodcinkowej powieści  radiowej „Matysiakowie". Zwany jest twórcą  polskiej szkoły serialu telewizyjnego. Jest autorem m.in. serialu „Polskie drogi” i „Dom” . Jako pisarz szczególnie lubił pisać opowiadania. Napisał ich kilkadziesiąt, a wiele z nich zostało sfilmowane. Bieszczady to miejsce, gdzie Janicki spędził dużo swojego czasu i z którym czuł się bardzo związany.

„Było to bardzo dawno temu. Tak zwykle zaczynają się bajki, ale tak również bywa jak widać i w życiu…. Jakie tam „dawno” ? Ledwie dwadzieścia lat minęło, kiedym podpatrywał życie bohaterów tych opowiadań. A teraz jakbym po czarno – białym filmie nagle ten sam świat na barwnych kadrach w eastmankolorze oglądał. Kto to już dziś pamięta zębate piły „Hawajki”, zwane swojsko „moja-twoja", kiedy w każdej chałupie elektryczne szwedzkie? A po co dziś komu objazdowe kino, kiedy co drugi dach najeżony satelitarna anteną? Nawet dym z wypalanego węgla drzewnego nie snuje się już z mozolnie układanych kloc przy klocu bukowych stosów, a z solennie żeliwnych pieców. ? Gdzieś pewnie wraz z dymem i romantyzm tej dziwnej krainy uleciał.
     Jakby w przewidywaniu tego zgonu krainy bez Boga i milicji napisałem przed laty te opowiadania. Bohaterowie skryli się w nich, jak za parawanem pod innymi imionami i przezwiskami, nazw osiedli też daremnie szukać na mapie, bo takim kierowałem się danym pisarzowi prawem, że nie to prawdziwe, co prawdziwe, ale co prawdopodobne. […]
A Gustaw Lutkiewicz, potrącając struny gitary zaśpiewał, jakby na pożegnanie tych czasów, które już nie wrócą, taką sporządzoną przeze mnie balladkę:

Ej, od dolin mgła się wspina
Bies ją wiatrem w słupy wiąże
Pięści z nosem nie rozróżnisz
Ani księdza od prosięcia.
Taka mgła
Taka mgła
Gdzie jest jeszcze w  świecie
Taka mgła…
Powiadają ludzie starzy
Im rozumu nie brakuje
Że to niedźwiedź strawę warzy
A to tylko mgła się snuje
Taka mgła…..
Sroga przyszła w góry zima
Przymarzł aż wilkowi ogon
I kto mnie dzisiaj ogrzeje
Czy dziewczyna, czy samogon ?
W taki mróz
W taki mróz
Gdzie na świecie bywa jeszcze
Taki mróz…
Biało, biało na przełęczach
W śniegu całe połoniny
Jeszcze bielsze i cieplejsze
Naszych dziewcząt są pierzyny.
W taki mróz…..
Gdzieś na świecie ponoć piece
I widelcem schab się jada
Likier piją z czarna kawą
Radio gada o Bieszczadach
Baju – baj
Baju – baj
Może jest na świecie
Taki kraj…

Jak to może ? On był. I wciąż jest. Bo tej mgły, co ją niby niedźwiedź warzy, ani tych potoków srebrem malowanych, ani tych szczytów kłujących niebo, ani tych wąwozów i chaszcz, i nawet tych nazw od wilków się wiodących, żaden czas i żadna technika sobie nie przywłaszczy. Ta kraina wciąż jest , najprawdziwsza, jedyna, unikalna.  ...

Kto lubi takie klimaty - POLECAM, czyta się świetnie ! 

Dokładnie Darku też to zauważyłam i bardzo mi się to spodobało . MORF z której strony właziłeś na Leskowiec ? . Ujęcia bardzo ciekawe .

marcusie zazdroszczę Ci tych fajnych wypadów i tych dopracowanych do każdej kałuży na szlaku relacji. Panoramki ciekawe.

prawdziwa, prawdziwa i nawet pogodę potrafi przepowiedzieć ...

Witaj Robercie, lista cały czas otwarta i cieszy nas, że mamy nowego  w gronie Beskido(czubów)lubów .  Do zobaczenia na szlaku.

1. (nr 4) - Grota Komonieckiego 
2. (nr 17) - Podejźrzon marunowy
3. (nr 14) - Skały Kamienia i Żaru

na pierwszy rzut oka łepek ma ciemniejszy i dziób nieco inny niż grubodziób

Dzięki ferdynansie . Wbrew temu co się zapowiadało rano, pięknie Ci ta wiosenna - zima na Potrójnej wyszła . Ale trzeba przyznać, że kto nie wie, że u nas dzisiaj tak w górach było to powie od razu , że to Prima Aprilis

PS. Chyba przesiądę się na inny pojazd. Dzisiaj to nawet mógłby być skuter