Opcje wyszukiwania (Strona 16 z 223)

DZIEŃ 3 - Palermo cz. 1 - mniej popularne, ale prawdziwe oblicze miasta.

Na trzeci dzień przewidziano dla nas tylko dopołudniowe szkolenie, dlatego zaraz po jego zakończeniu wyruszyliśmy sami poznawać Palermo. Takie wałęsanie się po mieście i zaglądanie w różne miejsca jest najbardziej fascynujące .

Miasto jest kulturalną, gospodarczą i turystyczną stolicą Sycylii. Jego historia sięga VIII w p.n.e. Założyli je Fenicjanie jako port do wymiany handlowej z Grekami. Przez następne stulecia służyło Rzymianom, aż do najazdu Wandalów i Ostrogotów. W IX w. zostało podbite przez Arabów. Za ich panowania stało się licznie odwiedzanym śródziemnomorskim bazarem. Palermo, zwłaszcza stare miasto, mocno ucierpiało w czasie II wojny światowej podczas bombardowania w 1943 r.  w słynnej operacji „Husky”. Brały w niej również udział jednostki polskiej floty wojennej.

Samo miasto leży nad zatoką, na równinie, która przybrała kształt muszli. Ze względu na bardzo dobre położenie i urodzajną ziemię od zawsze uprawiano tu „złoto” czyli cytrusy – stąd wzięła się poetycka nazwa Palermo - Conca d’Oro Złota Koncha (koncha = muszla). Wokół Palermo rozciągają się Góry Palermitańskie (Monti di Palermo). Wśród nich najbardziej znaną i rozpoznawalną jest Monte Pellegrino (606 m n.p.m.), o której jeszcze wspomnę na końcu tej części relacji.

Palermo tętni życiem, zarówno w dzień, jak i po zmierzchu. Wszyscy się gdzieś spieszą. Na ulicach panuje zgiełk i chaos. Aby uniknąć stania w korkach, większość mieszkańców na co dzień porusza się skuterami, motorynkami albo rowerami. Jest więc tych pojazdów wszędzie pełno.

Już małe dzieci uczy się jazdy na skuterze.

Spacerując po mieście rzuca się w oczy wielokulturowość. Mieszka tu wielu imigrantów z Afryki, Indii, Turcji i krajów arabskich. Orientalną atmosferę czuć i widać tu szczególnie po zmierzchu, w ciasnych uliczkach, na bazarach, przy straganach ze street food’em.

Pod względem zabytków Palermo jest bardzo ciekawe i różnorodne. W architekturze mieszają się różne style i kultury: fenicka, rzymska, bizantyjska, arabska a także normańska, francuska czy hiszpańska.
Miasto bez problemu zwiedza się na piechotę, ponieważ wszystkie najważniejsze i najciekawsze miejsca znajdują się bezpośrednio przy lub w okolicy dwóch krzyżujących się ulic - deptaków: Via Vittorio Emanuele oraz Via Maqueda. Dzielą one Palermo na cztery dzielnice. To przy nich znajduje się najwięcej sklepów z pamiątkami, drogich butików, sklepów z winem, barów, restauracji i hoteli.

Rzemiosło ma we Włoszech długą tradycję i jest postrzegane jako element dziedzictw kulturowego. Na wyspie niemal w każdym mieście można znaleźć sklepiki z tradycyjną ceramiką. Jej charakterystyczną cechą są mocne barwy, najczęściej niebieskie i żółte.

Jeśli jednak zboczymy nieco z głównego turystycznego traktu i zajrzymy w jakieś bardziej oddalone od centrum miejsca, zobaczymy mocno zapuszczone i zaniedbane miasto. Wszędzie walające się śmieci i odpadki, i to w ogromnych ilościach, jakoś na nikim nie robią większego wrażenia i nikt się nimi nie przejmuje. Palermo jest bardzo brudne - to problem, który zauważyliśmy i poruszyliśmy na naszym szkoleniu.

Dlaczego tak jest ? Ponoć jedną z przyczyn są wysokie opłaty za wywóz śmieci, a cały śmieciowy biznes kontroluje mafia. Jak się łatwo domyślić do takiej ogromnej ilości śmieci, zwłaszcza latem, lgną szczury i robactwo, że już nie wspomnę o smrodzie. Nie jest to jednak tylko problem Palermo, ale wielu innych włoskich miast.

Najgorzej jest na osiedlach, zwłaszcza tam, gdzie mieszka biedota i imigranci, miedzy kamienicami, w wąskich uliczkach, na małych osiedlowych bazarach. Oprócz śmieci i brudu rażą oczy mocno zniszczone bloki i kamienice z których sypie się tynk, zamalowane, mającym mało wspólnego z twórczością artystyczną graffiti. Nikt ich nie remontuje, ani nie odnawia. Balkony obwieszone są praniem, które bardziej przypomina jakieś stare szmaty niż ubrania, w których się chodzi. Czasami strach tam było zaglądać, ale ciekawość człowieka zżerała.

Kolejnym problemem są bezpańskie psy. Można je spotkać niemal wszędzie, w centrum miasta, np. na ruchliwej ulicy, przystankach, obrzeżach, osiedlach, przy przystaniach. Nie są agresywne, nie wszystkie też wyglądają na mocno zapuszczone. Zazwyczaj są przyjaźnie nastawione i jak to psy proszą o jedzenie. Mieszkańcy zwykle je dokarmiają i dają im wodę.

Ale nie wszędzie tak jest. Z problemem dużej ilości bezpańskich zwierząt władze Sycylii zmagają się od dawna, niestety bezskutecznie. Brakuje schronisk dla psów, pieniędzy na opiekę i pomysłów na rozwiązanie tego zjawiska. Bywa, że są mordowane, albo trute.

Spotyka się również takie sceny. Widać, że Sycylijczycy bardzo lubią psy. Niewątpliwie psów było tu więcej niż kotów. Kota spotkałam tylko jednego .

Nieodłącznym elementem sycylijskich miast są małe osiedlowe targowiska i bazary. Sprzedaje się tu dosłownie wszystko w budkach, na prowizorycznie zbudowanych straganach lub bezpośrednio na stołach. Na taki bazar najlepiej przyjść wcześnie rano, gdy wszystkiego jest dużo i jest świeże. Najstarszym bazarem z artykułami spożywczymi, warzywami i owocami w Palermo jest Targ Ballaro'. To nie tylko miejsce na zakupy, ale też spotkań i pogawędek Sycylijczyków, ponieważ w jego pobliżu znajduje się dużo knajp budek z fastfood’em oraz kawiarni.

Warzywa i owoce, trzeba przyznać, mają bardzo dorodne, no i ta różnorodność i feeria kolorów .

Stoiska rybne. Można sobie wyobrazić charakterystyczny zapach i wygląd takich targowisk podczas letnich upałów, zwłaszcza mięsnych straganów. Mięso nie zawsze jest tu w chłodniach. Ryby i owoce morza trafiają tu najczęściej prosto z kutrów. Okłada się lodem, który w sycylijskim upale szybko znika.

Moją uwagę przykuły ugotowane w łupinie, jeszcze parujące ziemniaki w garnkach lub wiadrach, które też można kupić na bazarze. Podobnie karczochy. Wracający z pracy Sycylijczycy kupują je sobie na obiad. W ten sposób oszczędzają czas.

Orzechy, ziarna i suszone owoce oraz ogromna różnorodność i bogactwo zapachów orientalnych przypraw.

Produktami, które najczęściej przywozi się z Sycylii są suszone pomidory, sery oliwki, także marcepan, dlatego straganów z nimi jest od groma.

Wielokulturowość widać najbardziej na bazarach i targowiskach. Wśród sycylijskich rolników, plantatorów i rybaków sprzedających swoje produkty są też stoiska imigrantów z turecką i indyjską odzieżą, tkaninami, dywanami, a także chińszczyzną. Swoje kramy stawiają najczęściej w ciasnych uliczkach, na samym końcu targowisk.

O tej porze roku owocują na Sycylii drzewa cytrusowe. Rosną nie tylko na plantacjach, ale także w samym środku miast, przy ulicach. Są to jednak ponoć gatunki niejadalne … .

Bardzo słodkie czerwona sycylijskie pomarańcze. Przechodnie kupują często sok wyciskany bezpośrednio z nich lub z równie popularnych tu granatów.

Pragnąc spotkania z morzem, nieco spokoju, odpoczynku od zgiełku Palermo oraz nieco przyjemniejszych dla oka obrazów , postanowiliśmy na koniec tego dnia pojechać jeszcze autobusem do Mondello. Mondello to nadmorski kurort z piaszczystą plażą, która uważana jest za jedną z piękniejszych na Sycylii. Większość plaż na wyspie jest kamienista. Od Palermo dzieli je ok.10 km. Góry sąsiadują tu z morzem. Mondello było kiedyś wioską rybacką, dziś jest oddaloną od Palermo dzielnicą, w której dominuje willowa zabudowa. Tu swoje domy i mieszkania mają bogaci Sycylijczycy.

Jest i kot.

Typowy widok - rybacy grający w karty w przerwie lub po pracy.

Plażę otaczają dwie monumentalne skały: Monte Pellegrino i Monte Gallo.

Owoce opuncji.

Monte Pellegrino uważana jest za „świętą górę” Co roku odbywają się na nią pielgrzymki, których celem jest odwiedzić „Małą Świętą”. Mała Święta to św. Rozalia, patronka miasta Palermo. Urodziła się w XII w. w bogatej rodzinie szlacheckiej. Kiedy w XVII w. wybuchła w Palermo dżuma wg legendy św. Rozalia  miała pojawić się we śnie jednej z chorych i myśliwemu. Wyjawiła im wtedy gdzie znajdują się jej szczątki i nakazała przenieś je do miasta w procesji. Ówczesny kardynał Doria udał się z wiernymi właśnie na Monte Pellegrino, odnalazł kości świętej i wrócił z nimi do miasta. Niedługo po tym wydarzeniu epidemia ustała. Dziś na pamiątkę w miejscu, gdzie odnaleziono kości znajduje się grota świętej, zaś w dniach 13-15 lipca odbywa się w Palermo głównymi ulicami ogromna procesja. Wielka machina ciągnie przez miasto przystrojoną łódź z figurą św. Rozalii. Mieszkańcy śpiewają podczas pochodu pieśni związane z życiem świętej. Natomiast 3 i 4 września wierni na bosaka, a niektórzy ponoć nawet na kolanach, wchodzą na szczyt Monte Pellegrino, gdzie odprawiana jest uroczysta msza święta.

Św. Rozalia, Antoon van Dyck

Źródło: Wikipedia

O tej porze roku plaża nie była zatłoczona. Spotkaliśmy tu przeważnie spacerujących mieszkańców. A że było tu pięknie zostaliśmy aż do zachodu słońca.

XIX w. secesyjna łaźnia w stylu Liberty zbudowana w morzu na palach.

Podsumowując, Palermo ma swoisty klimat, którym można się prawdziwie zachwycić, ale jednocześnie może nas też życie w tym mieście mocno przerazić. Nie skończyliśmy oczywiście poznawania miasta na tym jednym dniu. Najczęściej odwiedzane miejsca zostawiliśmy sobie na przedostatni dzień naszego pobytu na wyspie. Wrócę do nich w dalszych częściach relacji.

                                                                                                                                                        c.d.n.

Cieszymy się Pawle, że do nas dołączyłeś . Napisałam na priv odnośnie Twojego pytania.

Tobie Darku na pewno kiedyś się uda ! Jesteś przecież paprotnikowym szczęściarzem !

No i od razu widać, że miejsce Jurka od razu zajął Tobi. Nie mógł się doczekać, kiedy to towarzystwo się ogarnie ...

Matyska to niesamowite miejsce, a wiosną po prostu cudowne. Te kozy i krowy na mniszkowej łące - bajka ! odwiedziłam to miejsce dwukrotnie, raz wczesnym latem, kiedy kwitły obficie jastruny ( złocienie ). Było równie pięknie .

Szkoda tego pieska w kagańcu , ale cóż, jeśli nie da się inaczej ...

Wcale się nie dziwię, że końcówkę wycieczki postanowiłeś zrobić tylko z Tobim ... W końcu nikt Wam nie mówił, co dla kogo dobre .

Tobi swoje użył, co widać po minie .

Ale chyba najlepiej się czuje w Twoim i Ukochanej towarzystwie .

Wiesz Darku co może być przyczyną, że jest ich tak mało ?

Dziękuję xago !

Dokładnie sprocket73 tak jak piszesz. Też mam taką nadzieję, że wyrośnie nam młodzież, która będzie świadoma tego, że o przyrodę i otocznie należy dbać.

To tam już całkiem wiosennie ! U mnie jeszcze potrzeba kilka ciepłych i wilgotnych dni

22 kwietnia 2022 r. szkoła w Rzykach przystąpiła do akcji „Posprzątaj z nami Małopolskę”. Młodzież z klas 4-8 sprzątała koryto rzeki Rzyczanki, dopływ Wieprzówki - Rzeki Roku 2013, kamieniec i zagajniki nadrzeczne, tereny wzdłuż drogi głównej w Rzykach od os. Mydlarze do os. Młocki Dolne oraz os. Szczęśniaki, okolice szkoły i za cmentarzem. Zebraliśmy ogromną ilość odpadów. Z przykrością stwierdziliśmy, że problem wyrzucania śmieci do rzeki, rowów, lasu, nadal istnieje . Z naszych obserwacji wynika, że śmieci wyrzucają najczęściej dorośli (butelki i puszki po napojach alkoholowych, odpady po remontach, wiadra po klejach, farbach, opony, styropian, pianka do uszczelniania okien itp.  Włosy się na głowie jeżą, co ludzie wyrzucają, pomimo tego, że za wywóz odpadów spod domu płacą co miesiąc niemałe pieniądze. Większość śmieci trafia niestety do rzeki, albo do lasu, zaśmiecają rowy, kamieniec rzeczny, zagajniki nad rzeką. Niekiedy śmieci znajdowane były tuż przy drodze, zapakowane w reklamówkach. Czyżby zostały wyrzucone z samochodu … ? Tylko przez kogo … ? 

Najmłodsi

Większość w/w miejsc została w sporej części przez nas oczyszczona. Niestety, dzikie wysypiska śmieci pozostały. Może tych, którzy je stworzyli, ruszy sumienie i posprzątają po sobie to, co zostawili przyrodzie. Młodzież naszej szkoły pracowała dziś z ogromnym zapałem i poświęceniem. Oby ich praca nie poszła na marne…

Moja klasa oczyściła dziś 200 m odcinek koryta górnego biegu rzeki Rzyczanki na os. Jagódki wraz z terenem nadrzecznym. Wielu z nich wróciło do domu w przemoczonych butach. Dziękuję im za naprawdę rzetelną pracę. Miło przespacerować się teraz brzegiem czystej rzeki, podziwiać kwitnące zawilce, ziarnopłony i żywce gruczołowate.

#posprzątajznamimałopolskę
#sprzątaMYmałopolskę
@Małopolska
@EkoMalopolska
@Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego