Opcje wyszukiwania (Strona 165 z 210)

Żeby nie mieszać w topicku Lowellowi masz PV 

Pięknie Ci Kris słonko zachodziło 

Czwartek – 23 czerwca 
Plecaczek stoi zrychtowany, a ja co rusz spoglądałam w okno – przestanie padać? Nie przestanie?
Cyfrowa prognoza uspokaja – więc wśród przelotów dotarłam do Straconki 

Niestety przy kościele musiałam wysiąść. Lada moment miała rozpocząć się procesja i autobus do zakrętu nie jechał 

W takim razie nie pozostało nic innego jak wyruszyć na Gaiki początkowym odcinkiem MSB - czerwonym.

Pamiętam ten odcinek z ubiegłorocznej wyprawy, ale niemile zaskoczyły mnie trzy rzeczy 

Szlaban na szlaku, ogromny pies za niezbyt wysokim ogrodzeniem, który chciał mnie pożreć żywcem i długo odprowadzał  nerwowym szczekaniem. Najgorsza jednak była szeroka droga w lesie – wyglądała jak autostrada. Na szczęście szybko ją opuściłam.
     
Na szczycie Gaików staję w samo południe – gorąco, parno...
Zaczyna się właściwa wędrówka zielonym szlakiem 

W kierunku zapory w Porąbce schodzi się bardzo przyjemnie.
W pewnej chwili na rozstaju dróg napotykam kapliczkę z takim oto napisem – Jeszcze w zielone gramy, jeszcze nie umieramy – Kochanej Sylwii z Sopotu – Przyjaciel

Oj wzruszyłam się bardzo, bardzo....
Na Nowym Świecie robię sobie drugie śniadanko, a potem tuż przed dojściem do drogi nad jeziorem podziwiam wyjątkowo piękny widok na zaporę w Porąbce   

To co nastąpiło potem to dłuuuugi, przykry, upalny asfalting.... 

W związku z zamkniętym mostem na Sole w Kętach na drodze masa samochodów, brak chodnika, pobocza też niewiele.... istna masakra.

I tak do samej Porąbki.
Asfaltem docieram dalej – do miejsca gdzie szlak opuszcza główna drogę do osiedla Pod Snozą
Życie uratowała mi mocna kawa i lody bo żar z nieba lał się niemożliwy, a po ostatnich deszczach wilgotność powietrza też mocno dawała się we znaki.

Wspinam się pod szczyt Palenicy, momentami dość ostro, ale ponieważ idę lasem upał aż tak nie doskwiera.

Miła chwilka z pierwszymi w tym roku borówkami 

A potem już krzyż na Palenicy

Na umówiony nocleg pod Trzonką docieram około 18   
Będę spała w chałupie z pierwszej połowy XIX wieku. Nie ma w niej bieżącej wody, trzeba ją przynieść ze studni takimi oto nosidłami...

... jest za to ....  Internet       i dzięki temu mogłam Was pozdrowić, a Gospodarzowi pokazać naszą stronkę     

Dochodzi 20, za wcześnie, aby kłaść się spać 
Gospodarz proponuje wyjście na punkt widokowy. Idziemy...   

Punkt ...hmmmm... myślałam, że w górę, a tu tym czasem  schodzimy dość sporo w dół i nagle moim oczom ukazuje się wspaniały widok na północ.
Widać oświetlone miejscowości... Kęty, Andrychów, Wadowice – niesamowite wrażenie w tym zapadającym zmroku   

Szkoda, że mój aparat nie widzi tak jak moje oko 

Wracamy do chałupy, zbieramy po drodze suche gałęzie na dokładkę do pieca 

Słyszę dość blisko szczekanie psa... dziwię się bo w pobliżu nie ma gospodarstw – to nie pies, to mąż sarny ostrzega stado, że idziemy – słyszę wyjaśnienie.

Ech... lubię być tak blisko natury...     

Na progu domu witają nas dwaj pozostali domownicy.

Po powrocie rozmawiamy jeszcze przez CB Radio ze Stachem z Gibasów, a potem to już się oczka kleją i zasypiam   

Więcej fotek po kliku w kotki 

Pomysł jest - spróbować zawsze można 

Bardzo ciekawa – w jesiennym klimacie  - fotorelacja Bajki na temat Lipnika spowodowała, że w tym topiku pojawiła się także sprawa leśniczówki, która w Lipniku stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego. 

Pamiętam ją jeszcze z lat dziecinnych (moja rodzina pochodzi z Lipnika) – kiedy to chodziliśmy drogą obok do amfiteatru czy na Hrobaczą Łąkę.

Zaciekawiona tym co też obecnie tam się za sprawą harcerzydzieje – uruchomiłam harcerskie kontakty      poprzez druhnę Kazię trafiłam do druhny Reni a potem to już prosto do leśniczówki 

Jest więc jest wtorek 28 czerwca, a ja po pracy smyr… do Lipnika 

Ze strony prowadzonej przez Papika znałam historię obiektu, ale dopiero na miejscu dowiedziałam się, że przez ponad 20 lat budynek służył dzieciom jako filia szkoły i że uwolnienie go następnie od „dzikich lokatorów” na parterze nie było łatwa sprawą. 

Obecnie na pięterku mieszka jeszcze lokatorka - starsza Pani, ale parterem opiekują się harcerze. 

Za nim wejdziemy do środka obchodzimy leśniczówkę w koło:

Uruchamiam wyobraźnię i widzę piękny taras, skąd można było podziwiać panoramę gór, fontannę dla ochłody w upalne dni,  mały ogród zoologiczny.... dobiega mnie kurant z zegarowej wieży na dachu leśniczówki 

Chyba tak to było...

A teraz do środka:

Harcówka - współczesnie pomieszczenia służą harcerzom 

Obecni opiekunowie leśniczówki to Stowarzyszenie „Lipnik”  i oczywiście
harcerze I Szczepu Harcerskiego „Na Szlaku”
Jestem pod wrażeniem tego co udało się zrobić by obiekt nie popadł w kompletną ruinę. 

Leśniczówka nie jest zabytkiem – po doświadczeniach z kaplisią wiemy, że to ma dobre i złe strony.
Duże remonty jak np. naprawę dachu finansowało Stowarzyszenie „Lipnik zaciągając na ten cel kredyt.

Ogromną ilość prac remontowych w czynie społecznym wykonują rodzice harcerzy a i sami harcerze nie stronią od pracy. W czasie ostatniego biwaku remontowego pracowali między innymi przy remoncie tarasu.
Zabytkowe elementy werandy, wieży zegarowej zostały zabezpieczone i schowane do czasu, aż środki finansowe pozwolą je umieścić w tym miejscach, w których były poprzednio.

Zachęcam do przeglądania galerii projektu Rewitalizacja leśniczówki w Lipniku na stronie Projektu – można tam obejrzeć fotki z tego jak było, a jak jest obecnie w pomieszczeniach obiektu.   
Są też fotki leśniczówki z czasów jej świetności.

Pomieszczenia leśniczówki za niewygórowaną cenę można wynająć na biwak, wycieczkę, imprezę integracyjną, zlot czy inne spotkanie (spora sala na noclegi, dobrze wyposażona kuchnia, łazienka z ubikacją i natryskiem). 
Pozyskane środki przeznaczane są na dalsze prace remontowe.

Mój albumik z wizyty w leśniczówce

Nie mylić z Ich Troje 

hmmm... to może sie bez cywili obejdzie    albo zasilą następnie szeregi forum 

Gartulacje dla wszystkich   

Udany debiut Kisiel 

Damy radę MK 

Już zaczęłam zwoływać cywili znaczy ludzi z poza forum  bo szkoda takiej fajnej wycieczki 

czekamy, czekamy...   

Super pomysł Nena    

Logistyka to podstawa 

To jest również moje forum w związku z tym od północka zbieram się i zbieram, żeby zabrać głos....

Bardzo pasuje mi to, że moje forum forum wyróżnia się  z pośród wielu, wielu innych tym, iż nie tylko chodzimy po górach, ale udaje się dla tych gór jeszcze coś zrobić
no i strasznie lubię te nasz tytuły 

Wycieczki, miejsca, które opisujecie są dla mnie inspiracją do poznania „nowego” a także przekraczania własnych możliwości i barier 

Czy z wszystkiego jestem zadowolona? Czy coś mi przeszkadza?
A widział kto ideał?   

Generalnie większość rzeczy mi pasuje i dlatego tu jestem, te które są dla mnie nie do przyjęcia dotyczyły konkretnych osób -  załatwiłam je osobiście i jest spokój.

AAAAA.... pisałam to już kiedyś: szukam w ludziach tego co mnie z nimi łączy a nie tego co dzieli 

Moje filozoficzne wywody zakończę cytatem, który nam dziewczynkom na forum bardzo przypadł do gustu –

”Każdy z nas nosi w sercu wiele wilków, miłość, gniew, odwagę, strach… Przeżyją tylko te, które nakarmisz”

A Pan, proszę Pana, i Pani w tamtym rzędzie, które karmi? 

Powitanko gennaro 

Ja nie gram w piłkę nożną  czasami gram na nerwach  ale za to zawsze mam w plecaku jakieś przeszkadzajki