Opcje wyszukiwania (Strona 202 z 223)

więc ja wybieram grupę z wielką latarą . Darku nie zapomnij jej zabrać !

kruwald bomba! trzeba to nakręcić

baca , czy idąc  na Kamień z Jolantą oglądałyśmy może opisaną przez Ciebie Dolinę Brejna ? Czy jesteś w stanie mi powiedzieć po tych dwóch fotkach ?

krakus powiem tak ...,  z historią u mnie na bakier więc uczę się tutaj od Was na bieżąco śledząc poruszane przez Was tematy. Wiele się tutaj ciekawego już dowiedziałam i dowiaduję. I żeby Cię trochę uspokoić dodam, że jestem już po lekturze „ Śladami kultury góralskiej w Beskidzie Małym” autorstwa zresztą naszego Forumowicza i świetnej pracy Cioci darkheusha o zbójowaniu na żywiecczyźnie i w okolicach. No a kolejnej porcji wiedzy dostarczył mi znowu dzisiejszy artykuł Kazimierza Spisaka wrzucony przez szymskim .
A ponad 500 postów jeszcze o niczym nie świadczy.

„Kalina”

Rosła kalina z liściem szerokiem,
Nad modrym w gaju rosła potokiem,
Drobny deszcz piła, rosę zbierała,
W majowym słońcu liście kąpała.
W lipcu korale miała czerwone,
W cienkie z gałązek włosy wplecione
Tak się stroiła jak dziewczę młode
I jak w lusterko patrzała w wodę.
Wiatr co dnia czesał jej długie włosy,
A oczy myła kroplami rosy.
U tej krynicy, u tej kaliny
Jasio fujarki kręcił z wierzbiny
I grywał sobie długo, żałośnie,
Gdzie nad krynicą kalina rośnie,
I śpiewał sobie: Dana! oj dana!
A głos po rosie leciał co rana.
Kalina liście zielone miała
I jak dziewczyna w gaju czekała.
A gdy jesienią w skrzynkę zieloną
Pod czarny krzyżyk Jasia złożono,
Biedna kalina znać go kochała,
Bo wszystkie swoje liście rozwiała,
Żywe korale wrzuciła w wodę,
Z żalu straciła swoją urodę.

/Teofil Lenartowicz/

Ileż to wierszy, tekstów piosenek, przyśpiewek napisano o tej roślinie . Powstał nawet odcinek znanego polskiego serialu pod tym tytułem . W słowiańskiej tradycji ludowej roślina ta miała szczególne uznanie. Symbolizowała bowiem młodość, niewinność, także smutek. Była natchnieniem dla poetów i kompozytorów. Imię Kalina to jedno z piękniejszych imion żeńskich . A wszystko to za sprawą jej pięknych czerwonych korali .
Do napisania paru słów o kalinie skłoniły mnie piękne zdjęcia tej rośliny naszego Forumowicza markka500, który zamiast się nam nimi pochwalić, schował je w swoim albumie .

foto: marekk500

Krzewy kaliny koralowej (Viburnum opulus L.) spotykane są w Beskidzie Małym dosyć często, przede wszystkim w miejscach wilgotnych, w grądach i na obrzeżach lasów. Kalina występuje niemal w całej Polsce . Nie rośnie jednak wysoko w górach np. nie spotyka się jej w Tatrach. Kwitnienie tej rośliny przypada na maj i trwa aż do lipca. Kwiaty kaliny są białe, pięciopłatowe i niezbyt przyjemnie pachną, za to tworzą dosyć ładne baldachogrona, a gatunki ozdobne, sadzone często w naszych ogrodach, okazałe „śnieżne kule”. Kalina ma dwa rodzaje kwiatów: płonne (nie posiadające pręcików ani słupków) i płodne. Na zewnątrz baldachu są kwiaty płonne, większe , zupełnie płaskie, pełniące rolę wabika. W środku znajdują się te właściwe, odpowiedzialne za przedłużenie gatunku. Przypominają kształtem  małe dzwoneczki. Liście kaliny różnią się całkowicie od często z nią mylonym jarzębem pospolitym (jarzębiną). U kaliny są one klapowane, a u jarzębia nieparzysto-pierzaste. Kalina ma liście trój, rzadziej pięcioklapowe, które rozwijają się równocześnie z kwiatami. Jesienią przebarwiają się na kolor purpurowy. Korale kaliny dojrzewają wczesną jesienią, są żywoczerwone i lśniące. W przeciwieństwie do jarzębiny dłużej pozostają na drzewie. Powodem są zawarte w nich niesmaczne garbniki, które niechętnie zjadają ptaki i inne zwierzęta. Pewnie dlatego Markowi udało się w październiku sfotografować jeszcze dorodne grona . Jedynie drozdy, rudziki i zięby gustują w czerwonych koralach, uzupełniając sobie nimi swój jadłospis.

foto: marekk500

Kalinę zalicza się ze względu na zawartość substancji trujących w owocach i korze do roślin trujących, chociaż trzeba przyznać, że patrząc na zdjęcia jagód, aż ślinka leci, żeby je zerwać i zjeść . Owoce kaliny, podobnie jak owoce jarzębiny, po przetworzeniu nadają się jednak do spożycia. Zawierają sporo cennych mikroelementów i kwas foliowy. Nie powinno się jednak spożywać surowych jagód, ponieważ powodują zatrucia i to nieraz bardzo silne.  Kalina była i jest rośliną wykorzystywaną w ziołolecznictwie. Jako surowca zielarskiego używa się kory, owoców, a nawet korzeni. Leczono i leczy się nadal jej zielem wiele dolegliwości nie tylko u ludzi, ale również u zwierząt. W związku z pozyskiwaniem surowca zielarskiego, a także zmniejszaniem się obszarów jej naturalnego występowania gatunek ten zaczyna powoli z niektórych miejsc znikać. Nastąpiła więc konieczność objęcia go częściową ochroną gatunkową. Mamy wiec kolejną roślinę na naszej liście roślin chronionych w BM. .

Mam nadzieję, że marekk500 nie będzie mi miał za złe, że wyciągnęłam jego kalinę na „światło  Forum” .

nie całkiem wtedy darkheush, bo ta fotka akurat urodziła się podczas drugiej wizyty w tym miejscu tego samego roku z jedną z klas . No musiałam im przecież ja pokazać . Bo jak pamiętasz ... wtedy jeszcze nie było tak zielono, jak odwiedziłam ją po raz pierwszy .

Piotrze, co do położenia skałki, to z samego szlaku jest ona właściwie niewidoczna. Gdyby mi jej wtedy Darek nie pokazał to sama bym na nią na pewno nie trafiła. Skała jest na prawo, idąc od strony Leskowca.  Robi wrażenie, ale porównując ją do tej z Kamienia, to ta ostatnia zdecydowanie ją pobiła . Jak będziemy kiedyś mieli okazję iść tą trasą to Ci ją pokażę .

mój głos za październik :

1)Jolanta
2)Djinn
3)darkheush

ponieważ angi mnie ubiegł , musiałam troszkę poszperać w archiwalnych fotkach

fragment skalnej ściany pod Anulą

no dokładnie Piotrze, masz całkowitą rację . Szwedzi i Duńczycy to by już dawno odjechali widząc taką politykę leśną i takie dbanie o ochronę środowiska ... ech ... szkoda słów

bo wszystko dobrze się skończyło, jak w prawdziwej bajce ... 

Piterus dokładnie tego o czym piszesz, doświadczyłyśmy z Jolantą w sobotę tj. crossowców rozjeżdżających szlaki , nie mówiąc już o turystach ... i pracowników leśnych, którzy tymi ciężkimi maszynami do ściągania i zwożenia drzewa niszczą nie tylko leśne drogi i szlaki, ale również wiele miejsc cennych pod względem przyrodniczym. Często widuję całkowicie zdewastowane polany czy łąki leśne ze zdartą nawierzchnią, a więc zniszczoną roślinnością ... Niestety nie zawsze prace leśne idą w parze z ochroną przyrody .
Wydaje mi się, że za taki stan rzeczy odpowiadają nadleśnictwa.