Opcje wyszukiwania (Strona 214 z 222)

dokładnie , poza tym to dosyć płochliwy motyl.  Widać , że kris_61 ma wprawę w fotografowaniu  motyli . Pokazał mu się w całej okazałości

nazwa myślę od charakterystycznej barwy skrzydełek.  Wiem , że darkheush zna legendę o żałobniku , jak wróci z Potrójnej zmusimy go ,żeby nam ją tutaj streścił

no nie rozwinął , masz rację MF. W sumie każda rzeka, jak wspomniał autor wymienionej przez Ciebie publikacji, z czym się również zgodzimy, powinna zaczynać się od źródła/eł.
Ja osobiście nigdy nie słyszałam aby w Rzykach płynęła Wieprzówka , tylko zawsze potok Rzyczanka i to on bierze właśnie początek na zboczach Leskowca. W okolicach skrzyżowania Rzyki Jagódki - Rzyki Praciaki (przyjmijmy, że jest to most na skrzyżowaniu), łączy się potok Rzyczanka z płynącym ze stoków Potrójnej i Czarnego Gronia potokiem Pracica . Oba te potoki (wśród oczywiście innych, które spływają jeszcze z pobliskich wsi np. Zagórnika, Sułkowic - Bolęciny, Sułkowic czy Sułkowic - Łęgu) myślę są źródłami górskiej rzeki zwanej Wieprzówką , którą jednak zaczyna się tak nazywać dopiero w Andrychowie na moście, gdzie spotykają się te dwa potoki ( które zebrały po drodze wody ze wszystkich wcześniejszych źródeł ) z jeszcze jednym potokiem - Targaniczanką , płynącym z Targanic .
Myślę że Rzyczankę czy Pracicę nie należy nazywać rzeką tylko potokiem górskim. 

Stoki wzniesień Beskidu Andrychowskiego usiane sa potokami górskimi. Myślę , że i nazwa jednej ze wsi - Rzyki - też ma z nimi wiele wspólnego.

Takie jest moje zdanie , jednak wiem , że nie wszyscy muszą się z nim zgadzać . Chętnie posłucham jakiś innych rozwiązań , związanych z tym tematem .

bardzo ciekawy tekst ferdynans . Ja osobiście odnoszę wrażenie , że ten właśnie szczyt , chodzi mi o Gancarz, jest odrobinę zaniedbany. Chyba najmniej się o nim pisze. Dobrze więc jest się coś o nim ciekawego dowiedzieć

ferdynans podziwiam Twoją determinację w szukaniu . Na artykuł Pana Zbigniewa Kubienia natknęłam się przy okazji pisania pracy, stąd wiem o kim piszesz w swoim poście. Fajnie, że zostały odnalezione, przetransportowane i położone przy schronisku. To dodatkowa atrakcja dla odwiedzających to miejsce związana z historią tych terenów, ich właścicieli .

jolanto ech ... te dzieci , lepsze niż mapa
Świetne fotki skałek i roślinek . Jedno mnie tylko zastanawia ... , dlaczego do Czarnych Działów II wchodzi Twoja córka bez liny, a piszesz, że musi być lina

bardzo ładne zdjęcie MF

Czworolist pospolity (Paris quadrifolia L.) rośnie w wilgotnych miejscach, najczęściej w leśnych kępach, łęgach, w lasach mieszanych lub liściastych, praktycznie na terenie całej Polski, w tym i na obszarze BM. Zakwita w maju lub czerwcu.

czworolist pospolity

foto: nena

Roślina ta jest ciekawa z dwóch powodów, a mianowicie jest rośliną jednoliścienną , która jak wiadomo powinna mieć równoległą nerwacją liści. Otóż u tej rośliny jest inaczej – stanowi wyjątek wśród jednoliściennych – jej liście mają nerwację siatkowatą . Czworolist pospolity zaliczano kiedyś do rodziny liliowatych, której charakterystyczną  cechą  są m.in. trójkrotne kwiaty  tj. mają słupek zbudowany z 3 owocolistków i 3 pręcików, natomiast  czworolist ma kwiat czterokrotny  z ośmioma bądź dziesięcioma listkami okwiatu, które są koloru zielonego (zewnętrzne) oraz żółtozielonego (wewnętrzne) i niezbyt rzucają się w oczy. Bardziej widoczny jest kulisty brązowy słupek przypominający wyglądem kawałek mięsa. Taki a nie inny wygląd kwiatu ma za zadanie zwabić muchówki, by go zapyliły. Po przekwitnięciu słupek zamienia się w jedną ciemnoniebieską bądź czarną jagodę.

czterokrotny kwiat z 8 listkami okwiatu

foto: nena

Roślina dorasta do 40 cm wysokości. Ma nagą łodygę na której wyrastają w górnej części w okółku 4 eliptyczno-lancetowate liście (rzadko , ale można spotkać 3 bądź 5). Wszystkie części rośliny są trujące, a najbardziej jagody i kłącza. Zawierają związki toksyczne parydynę i parystyfninę. Często ofiarami zatrucia tą rośliną są małe dzieci , które mylą jagody czworolistu z czarną jagodą (borówką). Zatrucie objawia się nudnościami, wymiotami, kolkami jelitowymi, biegunką , bólami  i zawrotami głowy, silnym zwężeniem  źrenic, porażeniem ośrodka oddechowego. Przy zjedzeniu większej ilości jagód bywały przypadki śmiertelne.Trujące jagody nie są szkodliwe dla ptaków, które biorą udział w rozsiewaniu rośliny.
Ze względu na takie a nie inne cechy  tej rośliny do końca nie jest ustalona jej systematyka .Dawniej była zaliczana do rodziny liliowatych, następnie do trójlistowatych a obecnie wraz z ciemiężycą , którą przedstawiłam w temacie „Rośliny chronione w BM”, została zaliczona do rodziny melantkowatych. Obie te rośliny są jedynymi jej przedstawicielami we  florze Polski.

miałam to szczęście,że trafiło mi się 5 listków

foto: nena

Może ktoś z Was zrobił zdjęcie owocującej roślinie ? Ja robiłam swoje wczesną wiosną , w maju, dlatego nie mam ich na fotkach

Za niedługo pojawią się owocniki bardzo efektownego grzyba – żółciaka siarkowego (Laetiporus sulphureus). W BM jest często spotykany. Można go zobaczyć najliczniej po dłuższych opadach od maja aż po wczesną jesień. Swoją nazwę zawdzięcza siarkowożółtej bądź żółtopomarańczowej barwie grubego , mięsistego owocnika, który ma kształt wachlarza. Jego brzeg może być podwinięty lub ostry i przybiera zazwyczaj jaśniejszy kolor.

foto: ferdynans

Owocników żółciaka zazwyczaj spotyka się kilka naraz. Ułożone są jeden na drugim, w sposób dachówkowaty. Kapelusze osiągają nieraz imponujące kształty i rozmiary. Warstwa zarodnikotwórcza ma postać rurek. Jest to niestety groźny grzyb pasożyt drzew liściastych wywołujący chorobę – brunatną zgniliznę drewna, głównie wierzby, topoli, dębu, robinii ale także drzew rosnących w starych, zaniedbanych sadach np. śliw, czereśni czy grusz. Bardzo rzadko atakuje drzewa iglaste. Rośnie przeważnie na korze żywych drzew. Szczególnych strat dokonuje wśród dębów i głównie w zadrzewieniach parkowych. Porażone przez żółciaka drewno rozpada się na brunatne kostki, pomiędzy którymi występują grube, białawe strzępki grzybni. Najczęściej zaatakowane drzewo jest już nie do uratowania i ginie w przeciągu kilku lat.

foto: ferdynans

Odważni mogą go spożywać, gdyż żółciak zaliczany jest do grzybów jadalnych . Jadalne są tylko młode owocniki po wcześniejszym przygotowaniu tj. co najmniej kilkunastominutowym obgotowaniu. Surowe są trujące, chłoną bowiem naturalne toksyny zawarte w drewnie, a stare łykowate i ciężkostrawne , dlatego mogą wywołać zatrucia i alergie. Miąższ żółciaka jest biały, miękki i kruchy. Ma intensywny kwaskowy smak i zapach , który nie wszystkim może odpowiadać. Niezbyt przyjemnie też pachnie. Mimo tego, przez  niektórych uważany jest za przysmak. Panierują go i smażą na patelni jak kotlety, przyrządzają z niego sznycle , marynują lub robią placuszki . No nie wiem ... pozostaje mi chyba życzyć smacznego ! Ja osobiście przyznam, że nie zdecydowałam się na wypróbowanie żadnego przepisu z żółciakiem w roli głównej

Poniżej w albumie grzybek oraz proces powolnego rozpadu martwego już drzewa.

foto:nena

ferdynans a Ty, jeśli można zapytać, zrobiłeś mu tylko fotkę ... ???

ja nie jestem w "każdym" i prawdopodobnie nie byłam "w tym" autobusie w Andrychowie  Darku T. ; ) .  Mam nadzieję, że moje miniaturki zdjęć też nimi nie jeżdżą ech ...
A z tematu, dokładnie schodzi ...  i to bardzo , i myślę , że Admin będzie z tego powodu niezadowolony

nie wypowiadałam się , bo myślałam ,że ferdynans zadał to pytanie Darkowi T.

ferdynas znalazłeś ładny porost – pustułkę pęcherzykowatą  (Hypogymnia physodes). Wszystkie gatunki pustułek , oprócz tej, są w Polsce pod ochroną.

miotacz gazu pieprzowego ... ??? , szkoda wilka ... bo tego "nie tylko " to nie