Opcje wyszukiwania (Strona 23 z 113)

Temat zabytków widzianych z Beskidu Małego ciekawy i warty odnotowania w osobnym temacie. Sam takie widuje z BM

Północna Rumunia to dobre miejsce na urlop bo jest tam bliżej niż do północnej Polski, a atrakcji znacznie więcej. Rumunia obejmuje sporą część Karpat więc sporo jest do odwiedzenia. Piękne wapienne góry i te wnętrza budynków

Super zdjęcia i kwietne czteropaki które pozostawiam do identyfikacji dla Neny. Wycieczka w Tatry w sam raz na wakacyjne nielenistwo

To zrobię uzupełnienie dla storczyków w Beskidzie Małym podanych z pracy Kotońskiej "Rośliny naczyniowe Beskidu Małego" i z moich obserwacji.
Kukułka plamista (Dactylorchiza maculata) s. str. - Las 560 m - stwierdzone przez przez Kotońską w latach między 1979 - 1987.
Gołek białawy (Pseudorchis albida) - Kocierzowy Groń (obecnie Gibasów Wierch) - podany przez Wołoszczaka w 1897 r.
Ozorka zielona (Coeloglossum viride) - Suchy Wierch 730 m - podany przez Grabskiego w 1956 r. oraz Hrobacza Łąka 830 m - podany przez Grabskiego w 1956 r. i potwierdzone przez Kotońską w latach między 1979 - 1987.
Podkolan zielonawy (Platanthera chlorantha) - wystarczy zrewidować podkolany w Beskidzie Małym a powinien się trafić. Ja tego roku stwierdziłem ten gatunek na wschodnim stoku Nowego Świata.
Kręczynka jesienna (Spiranthes spiralis) - polany w paśmie Magurki - podane przez Marka w 1958 r.
Tajęża jednostronna (Goodyera repens) - pobliże leśniczówki Lipnickiej - podane przez Kolbenheyera w 1872 r.

Prawidłowo jest to prawy dopływ Domaczki patrząc od źródła potoku, a lewy idąc od strony Cygańskiego Miasta.

Dokładnie, można powiedzieć że tylko nieliczni mają takie zainteresowania jak ja, a taki cel to chyba tylko ja Ludzie teraz gonią za pieniądzem by żyć, a ja próbuje gonić też za marzeniami które dzięki determinacji i wielkiej pasji udaje mi się spełniać

Już udowodniłeś swoją dobrą wiedzę botaniczną Rozrzutka alpejska (Woodsia alpina) po najnowszych badaniach występuje obecnie w Polsce tylko tam na jedynym stanowisku.  Dodam jeszcze że pozostałe rozrzutki mamy (Woodsia pulchella) w Tatrach Zachodnich na dwóch stanowiskach w Końskim Żlebie i pod Suchym Wierchem oraz rozrzutkę brunatną (Woodsia ilvensis) na jedynym stanowisku na górze Wdżar w Gorcach

Za kilka dni wybieram się do Małego Śnieżnego Kotła w Karkonoszach z misją naukową której celem jest zaliczenie rozrzutki alpejskiej (Woodsia alpina) ostatniego ze współcześnie występujących paprotników Polski jaki mi pozostał.
Czy uda mi się dokonać tego wyczynu po 15 latach to się okaże jak dam relacje. Jedno jest pewne że nie ma człowieka który by widział w naturze wszystkie obecnie występujące paprotniki Polski których na stan obecny jest 74 gatunki. Jednak w tym wszystkim najbardziej brakowało mi takich dalekobieżnych wyjazdów jak za starych dobrych czasów

Tak jak to było w zeszłym roku byliśmy w swoim żywiole, gdzie można działać i rozmawiać godzinami, a że to głównie naukowa łacina to trudno to zrozumieć
Marysia przyjechała tutaj z okolic Warszawy własnym samochodem, a że po takich wąskich drogach i stromych podjazdach jeszcze nigdy nie jeździła to musiało być dla niej dość emocjonujące. Ja jako przewodnik samochodowy znakomicie się sprawdziłem. Z 15 km skróciliśmy z taaakimi wrażeniami

W porządku. Będą tam jeszcze dodatkowo 2 osoby z Warszawy.
No to do soboty

No to czekam na wyniki pomiaru