Opcje wyszukiwania (Strona 32 z 222)

Wodospad na Dusicy - mega-piękny   ! i te na Domaczce również . Przefajna wycieczka !
Tylko to zdjęcie nie pasuje mi jakoś do całości ...

To ostatnie stadium larwalne (dorosła gąsienica) pawicy grabówki (Saturnia pavonia). Gąsienice żerują w lipcu – sierpniu. Można je spotkać m.in. na wrzosie, borówkach, malinach, wierzbie i grabie. Samice latają nocą , a samce za dnia.

Dorosły owad
                     
Fot. lepiforum.de

Tak jest !

208 - sprocket73
160,5 - kisiel
76,5 - Cyberniok
73,5 - jolanta
72,5 - nena
68 - Gustek
63 - Eugeniusz Kępiński
50 - MF
43,5 - baca
28,5 - Darek Tlałka
22 - darkheush
19,5 - MK, łysy z łysiny
19 - Tomrod, tomkos
17,5 - rufi, Bisqp
18 – Karo
12,5 - harnaś wołoski
11,5 - mały pikuś
11,5 - 740715
10 - bcFan
8,5 - Staszek
7 - teksanski
6,5 - Miluś, lowell79, Klimek
5,5 - Skorpion
5 - Macieks
4,5 - marekk500
4 - kruwad
3,5 - jardo
3 - cwiartka11
2,5 - wizjoner, kris_61
1,5 - Janusz

os. Potrójna, dom niedaleko (naprzeciwko) Chatki u Ani i Rafała

Znalazłam takie informacje w „Ziemi Wadowickiej” wyd. z 1984 r.

Czerwony szlak: PORĄBKA – ŻAR – KOCIERZ - )( KOCIERSKA – CZARNY GROŃ – ŁAMANA SKAŁA – LESKOWIEC – MAKÓWKOWA GÓRA – SKAWCE – CHEŁM – długość 47 km

I tak:
Odcinek Porąbka  - )( Kocierska wyznakował w 1928 r. Józef Merta
Odcinek )( Kocierska – schronisko Pod Leskowcem wyznakował w 1927 r Władysław Midowicz
Odcinek Schronisko pod Leskowcem – Skawce wyznakował w 1927 i w 1930 r. Władysław Midowicz
Odcinek Skawce – Chełm  wyznakował w 1955 r. Rafał Tutka

Przeczytaj wcześniejsze posty, m.in. post 10 i 11 w tym temacie . Jest w nich sporo informacji.
Jeśli chodzi o wilki i niedźwiedzie, to nie rzucają się ot tak na ludzi ... , więc bez obaw.

OSLO - NA PÓŁWYSPIE BYGDØY

Jest prawie połowa dnia. Chcemy koniecznie odwiedzić jeszcze kilka znanych muzeów, które mieszczą się na Półwyspie Bygdøy. Żeby się na niego dostać, trzeba skorzystać z łodzi, która odpływa z nabrzeża Aker Brygge.

Na półwyspie znajduje się duża ilość placówek muzealnych. Poza słynnym Muzeum Łodzi Wikingów i Norweskim Muzeum Ludowym, są tu także muzea poświęcone wielkim norweskim odkrywcom, a mianowicie Muzeum „Fram”, Muzeum Kon-Tiki i Norweskie Muzeum Morskie i wiele innych. Nam udało się zwiedzić aż 4.

W założonym w 1926 r. Muzeum Łodzi Wikingów prezentowane są trzy, pochodzące z IX w. łodzie, odkopane w kopcach grobowych na południu Norwegii. Najbardziej okazała z nich, znaleziona w 1904 r., pochodzi z Oseberg. Jest długa na 22 m. Sterowała nią 30-osobowa załoga. W łodzi tej, poza licznymi przedmiotami codziennego użytku, znaleziono także dwa kobiece szkielety. Ponoć jeden ze szkieletów należał do żony wodza lokalnej grupy Wikingów i właśnie dlatego w grobie umieszczona została łódź oraz np. należące do niej przedmioty. Wikingowie wierzyli, że wraz ze śmiercią nie traci się pozycji społecznej, dlatego wkładali do grobów często rzeczy, które mogłyby się przydać zmarłemu w zaświatach i również tam wyznaczałyby jego status. Dwie pozostałe łodzie, z Tune i Gokstad, znalezione zostały odpowiednio w 1867 r. i w 1880 r. Tę z Gostad uważa się za najładniejszą zachowanych do naszych czasów łodzią Wikingów.

Z kolei w Muzeum Kon-Tiki zobaczyć można oryginalną tratwę „Kon – Tiki”, na której Thor Heyerdahl dopłynął w 1947 r. z Peru do wysp Polinezji. Cała wyprawa trwała tylko 4 miesiące, dokładnie 101 dni. Podróżnik udowodnił tym samym, że przodkowie Polinezyjczyków mogli pochodzić z Peru, a nie z Azji  Południowo – Wschodniej.

Thor Heyerdahl był słynnym naukowcem, podróżnikiem i odkrywcą. Na swoją tratwę zabrał 6 osób. Rejs liczył ok 7000 km. Wyprawa Kon-Tiki przyniosła Thorowi sławę. Słynny rejs opisany został w książce „Wyprawa Kon-Tiki”, którą przetłumaczono na 67 języków. Thor kręcił również podczas wyprawy film dokumentalny, który nagrodzono Oskarem w 1951 r. Dla nieznających tej historii polecam film „Kon-Tiki” z 2012 r., który jest fabularyzowaną wersja słynnej wyprawy Thora Heyerdahla i jego załogi przez Pacyfik. 

Kolejnym, wywierającym ogromne wrażenie na zwiedzających, jest Muzeum statku „Fram”. Poświęcono go „najsilniejszemu statkowi świata” – norweskiemu szkunerowi „Fram”.

Statek zbudowano pod koniec XIX w. z inicjatywy i za pieniądze Fridtjofa Nansena, norweskiego oceanografa, badacza obszarów polarnych i międzynarodowego działacza społecznego, laureata Pokojowej Nagrody Nobla. Miał obsługiwać najważniejsze i największe norweskie wyprawy polarne.

Statek brał udział w wyprawach na biegun północny i południowy. Pływali na nim znani polarnicy jak: Fridtjof Nansen, który dotarł nim prawie do bieguna północnego, czy Roald Amundsen podczas zdobywania bieguna południowego w 1911 r.

Kogo interesują historie wypraw polarnych tych dwóch postaci polecam przeczytać książki Centkiewiczów: „Fridtjof, co z ciebie wyrośnie ?” i „Człowiek o którego upomniało się morze”.

To, co zwiedzających najbardziej przyciąga do muzeum „Fram", to właśnie sam statek, który stoi na środku budynku. Jego wielkość robi wrażenie. Można wejść na jego pokład, obejrzeć kajuty załogi, zobaczyć jak wyglądało życie podczas długich wypraw na krańce Ziemi, a nawet stanąć za sterem .

W muzeum zgromadzono też wiele osobistych przedmiotów polarników m.in. narzędzia, urządzenia nawigacyjne, buty, ubrania, sanie.

Naprzeciwko Muzeum „Kon – Tiki” znajduje się Norweskie Muzeum Morskie. W Muzeum znajdują się eksponaty dotyczące kultury wybrzeża oraz historii i archeologii morskiej, rybołówstwa oraz przemysłu stoczniowego. Jest tu też ciekawa ekspozycja modeli statków począwszy od łodzi wikingów po współczesne  okręty pasażerskie i towarowe. W Hali Łodzi można podziwiać prawdziwe łodzie rybackie.

To nie wszystkie muzea, które można zwiedzić na Półwyspie Bygdøy. Jest ich znacznie więcej i o różnej tematyce. Niestety nasz czas nie pozwalał nam już w tym dniu na nic więcej. A szkoda … .

Wsiadamy z powrotem na pokład statku i płyniemy do centrum miasta, żeby późnym popołudniem załapać się jeszcze na wizytę w Centrum Pokojowej Nagrody Nobla, o którym wcześniej pisałam.

Na dzień powrotu do Polski zostawiamy sobie Galerię Narodową, która sąsiaduje z naszym hotelem. Nie możemy przecież opuścić Oslo, nie zobaczywszy najsłynniejszego działa norweskiego ekspresjonisty Edvarda Muncha – „Krzyk”. Oprócz tego dzieła malarskiego, są inne jego malowidła ja np. „ „Madonna” czy  „Taniec życia.”  W budynku Galerii Narodowej wiszą również obrazy innych światowej sławy artystów : Dahla, Werenskiolda, Moneta, Renoira, van Gogha, Cézanne’a, El Greca, Goi, czy Picassa.

Ciężko nam było pożegnać się z Norwegią. Przed południem udaliśmy się pociągiem na lotnisko Oslo – Gardermoen, a o 17.20 lecieliśmy już do Warszawy.

Zachłysnęłam się Norwegią i chciałabym bardzo kiedyś tu wrócić .

Dla tych co przebrnęli przez tę moją pisaninę, odrobina relaksu przy pięknej muzyce i norweskich krajobrazach  .

                                                                                                                                                   nena

                                                                 [video]

                                                                 KONIEC

Wykorzystana literatura:

•    Norwegia – praktyczny przewodnik, wyd. Pascal

DZIEŃ 9 – Rondane - Maihaugen – Lillehammer – Oslo (ok. 450 km)

Po pobudce i śniadaniu ruszamy w dalsza drogę. Park Narodowy Rondane nie był w programie naszej norweskiej wyprawy, jednak chcąc z Røros jechać w kierunku Lillehammer, siłą rzeczy musieliśmy przez niego przejechać . PN Rondane jest najstarszym parkiem Norwegii. Został założony w 1962 r. Na jego terenie znaleziono wiele pułapek na renifery i kurhanów, co by świadczyło o tym, że okolice te były zamieszkiwane przez ludzi od tysięcy lat. Swoją nazwę park zawdzięcza masywowi górskiemu o tej samej nazwie, który wznosi się na wysokość ponad 1400 m n.p.m., a 10 szczytów osiąga wysokość ponad 2000 m. Góry zbudowane są głównie z kruchych skał sparagmitów, które tworzą charakterystyczne piargi na pochyłościach. Najprościej mówiąc są to baaardzo stare utwory, powstałe między erą archaiczną a paleozoiczną, które często ulegały metamorfozie.

Nie ma tu ostrych grani, ani lodowców, jak np. w Parku Jotunheimen, ale krajobraz Rondane został ukształtowany przez lądolód i tak jak pozostałych parków, powalił nas na kolana . Nie da się opisać piękna tego miejsca, trzeba je przeżyć, zobaczyć na własne oczy .

Centralną część gór Rondane przecinają wąskie doliny, rwące strumienie, bagna, torfowiska, to jednak w większości masyw ten jest dostępny dla turystów , którzy bardzo chętnie odwiedzają to miejsce, ze względu na to, że znajdują tu oni niczym nie zakłóconą ciszę i spokój natury, dzikiej natury. Rondane jest bowiem domem dla wielu gatunków zwierząt, w tym przede wszystkim stad dzikich reniferów. Występuje tu tez ok. 240 gatunków roślin, z których większość to endemity.

Region gór Rondane to również najbardziej suche miejsce w kraju, co dodatkowo przyciąga tu odwiedzających.

Z ciężkim sercem opuszczaliśmy to piękne miejsce. Było to bowiem ostatnie spotkanie z „dziką” norweską przyrodą, do której już trochę przywykliśmy i kontakt z nią bardzo nam odpowiadał. Zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że im bliżej będziemy stolicy, tym przyroda będzie bardziej zdominowana przez człowieka, a przez to znacznie straci na swojej atrakcyjności.

Kolejnym punktem naszej podróży było miasto Lillehammer, znane nam Polakom, szczególnie ze skoczni narciarskich Lysgårdsbakken. Na dużej skoczni rozgrywane są konkursy Pucharu Świata. To na niej 3 grudnia 2006 r. Adam Małysz w zawodach o Puchar Świata skokiem na odległość 142 m został rekordzistą skoczni. Zanim odwiedziliśmy park olimpijski, udaliśmy się do dzielnicy Lillehammer – Maihaugen, gdzie znajduje się muzeum ludowe, u nas bardziej znane pod nazwą - skansen.

Na dużym obszarze zrekonstruowano historyczne norweskie zabudowania wiejskie, pozwalające wyobrazić sobie zwiedzającemu w tym miejscu m.in. życie codzienne i pracę rolnika czy rzemieślnika w trudnym górzystym terenie kilkaset lat temu. Stworzono tu również unikalną w skali światowej wystawę norweskich domów pochodzących z końca XX w.

Niesamowite wrażenie robią występy bractw, które w budynkach skansenu prezentują "na żywo" np. dawne życie na wsi, norweską szkołę, życie sakralne mieszkańców. Można to wszystko obejrzeć na żywo, zwiedzając skansen.

Po wizycie w skansenie, który był, można powiedzieć, ostatnim zetknięciem z dawną kulturą skandynawską, udaliśmy się do bardziej nowoczesnego miejsca, czyli opisanego przeze mnie wcześniej kompleksu narciarskiego w Lillehammer. Skocznia w Lillehammer jest największą dużą skocznią w Norwegii. Można na niej osiągnąć odległości powyżej 140 metrów. Podobnie jak na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Fajnie było stanąć na jej progu i oglądać panoramę miasta z samej góry, po czym niezliczoną ilością małych schodków zejść aż na sam dół .

                   
                     fot.E. Demczuk

Lillehammer leży nad największym jeziorem Norwegii, malowniczym Jeziorem Mjøsa.

Z Lillehammer udaliśmy się już do stolicy – ostatniego punktu naszej podróży po Norwegii . Jakże nam było żal, że to już prawie koniec tej wspaniałej przygody … .
Wieczorem zakwaterowaliśmy się w Oslo. Następny dzień zarezerwowany był dla stolicy.
                                                                                                                                                       c.d.n.

Wprawiłeś mnie w dobry humor na popołudnie tą relacją sprocket73 . Impreza, jak widać udana, a wiśniówce, jak skądinąd wiemy, jakoś nikt się nie może oprzeć …

PS. Miło, że nikt nie zniszczył mogiłki Strzępka ...

Piękne miejsce wybrałeś na majowy wyjazd !

Ze zdjęcia wydaje mi się, że to spore drzewo, ze srebrzystą korą, a nie krzak . Na tych terenach, mając więcej miejsca i światła może mieć zupełnie inny, bardziej rozłożysty kształt korony.

Tak, tak Twoja kolej

202 - sprocket73
152,5 - kisiel
75,5 - Cyberniok
73,5 - jolanta
71,5 - nena
68 - Gustek
62 - Eugeniusz Kępiński
50 - MF
43,5 - baca
28,5 - Darek Tlałka
22 - darkheush
19,5 - MK
19 - Tomrod, tomkos
18,5 - łysy z łysiny
17,5 - rufi, Bisqp
18 – Karo
12,5 - harnaś wołoski
11,5 - mały pikuś
11,5 - 740715
10 - bcFan
8,5 - Staszek
7 - teksanski
6,5 - Miluś, lowell79, Klimek
5,5 - Skorpion
5 - Macieks
4,5 - marekk500
4 - kruwad
3,5 - jardo
3 - cwiartka11
2,5 - wizjoner, kris_61
1,5 - Janusz