Opcje wyszukiwania (Strona 84 z 123)

Na Babiej byłem wiele razy, ale jeszcze nigdy od słowackiej strony. Pora nadrobić zaległości. Auto zostawiamy na bezpłatnym parkingu pod Chatą  Slaná Voda. Mała Babia i Babia wyglądają stamtąd tak:

Idziemy na Małą Babią. Najpierw dość długo po płaskim,niestety asfaltem, ale z zamkniętym ruchem pojazdów mechanicznych...

...ale na szczęście z ładnymi zielonymi widokami.

Też im się przewróciło tutaj niedawno sporo drzew.

Na podejściu pierwszy widok na Babią z tłumami ludzi.

A my zupełnie sami na wąskiej ścieżce.

Szczytujemy na Małej Babiej.

Stąd widoki już znajome.

Babia coraz bliżej.

Kwitną dywany sasanek alpejskich.

Atak na kopułę szczytową - ludziów jak mrówków.

Strzępek doskonali umiejętności wspinaczkowe.

I pozuje z dumą.

A tak wygląda zejście na słowacką stronę.

Po drodze dość wysoko wypasiona bacówka ze źródełkiem.

Zaczyna się las.

Niżej przyjemne szerokie drogi.

I jesteśmy na dole. Widok na Tatry, choć widoczność tego dnia była kiepska.

I w ten oto sposób poznaliśmy jak wygląda Babia od słowackiej strony. Miłe urozmaicenie

Wykorzystując piękną pogodę i prawdziwe letnie upały, wybraliśmy się do Brennej zobaczyć jak wyglądają w takie dni nasze Beskidy.
Auto zostawiliśmy w Brennej przy Kaplicy na Lachach i bezszlakowo zaczęliśmy wychodzić na Kotarz (ten mniejszy), skąd mieliśmy takie widoki na Klimczok.

Powyżej domów trafiliśmy na taką zieloną starą drogę, która niestety gdzieś w połowie góry zamieniła się w rozjeżdżoną drogę do zwózki drewna, ale przynajmniej szybko znaleźliśmy się na szczycie.

Było upalnie, Strzępek schłodził się w gęstej błotnistej kałuży.

Następnie bezszlakowym grzbietem udaliśmy się w kierunku tego właściwego Kotarza.

Początek Hali Jaworowej.

Aby hala nie zarosła ktoś powycinał stare buki.

I jej koniec, jest naprawdę długa. Po lewej widać Kotarz.

A na Kotarzu bardzo miła niespodzianka - zimne piwko

Następnie szlakiem idziemy na Klimczok. Sceneria jest trochę inna niż to co zapamiętałem z lat ubiegłych. Coraz mniej lasów, a te nieliczne jakieś mizerne.

Końcowy odcinek to ścieżka. Kiedyś nie było z niej widoków.

Teraz są takie - na Skrzyczne.

Na Klimczoku jest taka ciekawostka. Miejsce, gdzie jest coś na kształt skalnego ogródka z kamieniami pochodzącymi z różnych szczytów.

I taka mała chatynka z duża ilością pamiątek, mapek, ulotek, dziwactw.
Czytałem o tym miejscu wcześniej na forach. Nie było ono przyjmowane dobrze. Oto przykładowy cytat:

Ale nam się akurat to miejsce spodobało. Byliśmy tam sami, posiedzieliśmy chwilę. Doceniliśmy ogrom pracy, porządek, dbałość o szczegóły i zaangażowanie osoby, która to stworzyła.

Na Klimczoku listki bukowe jeszcze młodziutkie.

Idziemy w stronę Błatnej, skąd schodzimy bezszlakowo celując na Krzyż Zakochanych.

Byłem ciekawy czy stoi. Ostatnio, kiedy byliśmy przy nim miał przegnite boczne podpory. Teraz jest w ogólnym gorszym stanie, wszak minęło kilka lat. Ale podpory wymieniono na nowe, więc pewnie jeszcze jakiś czas postoi.

Na dodatek odkryliśmy, że poprowadzono do niego ścieżkę spacerową z Brennej i zrobiono wypaśne unine tablice.

Do auta zeszliśmy na 20:30 i jeszcze było daleko do zmroku

Mała Fatra to dość popularne góry. Jednak z pewnością nie cała. Zapraszam do obejrzenia i poczytania o mniej znanej części Małej Fatry, po której miałem ostatnio przyjemność pochodzić.
Wszelkie szczegóły w opisach.