O wdrapywaniu się na Złotą Górę

Widzę, że teraz dopiero Forumowicze dochodzą do prawdziwego odkrywania Beskidu Małego. Sprowadza się to do tego, co sprocket ujął w swoim manifeście jako " trzeci wymiar ". Należy teraz oczekiwać dalszych przejść największych zakamarków górskich poza szlakami, co wiąże się z poszerzeniem wiedzy i praktyki górskiej do poziomu najwyższej kwalifikacji. Ich popularyzacji. Manifest sprocketa powinien każdy przeczytać i zobaczyć siebie w tej czasoprzestrzeni. Wbrew wpisowi autora, te stopnie kwalifikacji są znane od prawie 200 lat. Lecz tutaj zostały ujęte jako zwięzła recepta. Nie jest to recepta uniwersalna, bo takiej nie ma. Nie obejmuje przypadków skrajnych, które gdzieś na Forum wymieniłem, a które są dzisiaj tak częste jak pośrednie, wymienione przez sprocketa. Chodzi o podejście do gór czysto techniczne i czysto mistyczne. Czysto techniczne widać np. w wyjechaniu na motocyklach średniej mocy, w zespole kilkuosobowym, z parkingu w Szczyrku Solisku na całą Golgotę. Pomimo, że zupełnie nie identyfikuję się z takim wyczynem, podziwiam i nawet emocjonuje się, czy wyjadą czy nie. Także przejście trzech ścian tatrzańskich w jeden dzień: Kazalnicy Mięguszowieckiej, wschodniej ściany Mnicha i zachodniej ściany Kościelca, wszystkie drogi skrajnie trudne, to też częsty wyczyn czysto techniczny. O czysto mistycznym podejściu do gór nie piszę, bo jest mi z natury obce. A i tak po ponad 60 latach chodzenia po górach stale i dużo, osiąga się stan, w którym idzie się nieważne czy samemu czy z kimś, nieważne jak i gdzie, nieważne po co, idzie się bo się musi.

Tutaj jedno ze znakomitych zdjęć neny. Widok z Beskidu Małego na północ. Bardzo mi bliski ze względu na żółte plamy, które pojawiają się w maju jak na salamandrze. Nawet taką zagadkę nie tak dawno dałem. Po powiększeniu w komputerze widać wiele tych plam kwitnącego rzepaku. Te dalekie rozmyte przez kompensację, ale gołym okiem widoczne. Niestety w tym roku ich nie zobaczę, ani z gór ani przy drodze. Chociaż to zdjęcie.

Haha... szybko Wam poszło z wypadem na Złotą Górę Piękna penetracja terenu!

Rzeczywiście dopiero w zestawieniu progów z postacią człowieka widać co ma być widać, a jak jeszcze pomierzymy te najnowsze odkrycia to pewnie czeka nas nie jedno zaskoczenie

sprocket73 - bardzo podoba mi się Twój wywód i myślę, że jest w tym scyro prowda... próbuję się przymierzyć do tej klasyfikacji... ni jak nie chce być inaczej tylko rzeczywistość dwuwymiarowa... głównie dlatego, że w tylu miejscach jeszcze nie byłam i mimo usilnych starań nie potrafię widzianych szczytów (no poza tymi charakterystycznymi) nazwać

To jest ku czemu dążyć bo ten trzeci wymiar jest bardzo, bardzo kuszący

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Coś każdego ciągnie to tych Złotych kaskad, jednak każdy podziwia je w innej formie, a to za sprawą warunków pogodowych i poziomu wód spływającego potoku. Ładne te dolinki w kształcie litery "V"