Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 … 13 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Gratulacje Dareczku. Najbardziej podobają mi się te fajne mapki złożone z takich klocków. Czy te "klocki" to są kolejne obszary badawcze, które musiałeś odwiedzić i skatalogować?
Widziałam kiedyś podręczny notesik Darka z takimi właśnie mapkami jak w artykule 
. Ma je wyrysowane dla każdego gatunku paproci w BM-ie . To jest niesamowita ilość pracy zebrać tyle danych. Każdy taki kwadracik trzeba bowiem przejść, sprawdzić i potwierdzić bądź nie ew. występowanie na nim danego gatunku /ów paproci, albo zaznaczyć, że odkryło się coś nowego 
. Mam rację Darku czy się mylę ?
Mnie również wpadł szczególnie w oko ostatni fragment artykułu cytowany wcześniej przez Jolę tj. cyt : „Dane znane do tej pory (baza ATPOL) wskazują na niski stopień poznania stanu rozmieszczenia gatunków z rodzaju Dryopteris w Beskidzie Małym. Natomiast liczba gatunków i stanowisk stwierdzonych przez autora predysponuje Beskid Mały w chwili obecnej do uznania go za jeden z największych ostoi gatunków Dryopteris w Polsce. Ta obfitość gatunków i ich stanowisk wynika nie tylko z obecności sprzyjających siedlisk, ale także z wyjątkowo dokładnego zbadania pteridoflory. Wyniki badań wskazują, że te obszary górskie i podgórskie Polski wymagają szczegółowych badań nad chronologią pteridofitów.”
Gratuluję Darku !
Gratulacje Dareczku. Najbardziej podobają mi się te fajne mapki złożone z takich klocków. Czy te "klocki" to są kolejne obszary badawcze, które musiałeś odwiedzić i skatalogować?
Te mapki złożone z klocków to jest siatka ATPOL wykonana specjalnie dla powstałego wcześniej "Atlasu rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce" gdzie głównym wyznacznikiem są szerokości geograficzne 19 E i 52 N. Dla polski przyjęte jako stanowisko są kwadraty o bokach 10 na 10 km, a dla znacznie mniejszych jednostek np. Beskid Mały stanowiskiem są kwadraty 2 na 2 km. Każdy kwadrat o bokach 100 na 100 km jest oznaczony literami od A do G i dzieli się on na 100 jednostek 10 na 10 km które oznaczone są one liczbami od 00 do 99, zaś te dzielą się na 25 jednostek 2 na 2 km z oznaczeniem liczbowym od 00 do 04, od 10 do 14, od 20 do 24, od 30 do 34, od 40 do 44. I tak np. stanowisko w Beskidzie Małym zachylnika błotnego z Bujakowskiego Gronia otrzymuje numeracje - DF9401
Wiem sporo w tym matematyki, ale właśnie tak powstały te mapki
Widziałam kiedyś podręczny notesik Darka z takimi właśnie mapkami jak w artykule
Ogólnie to mam to dla paprotników. Nena dziękuje za komentarz Wiem ile kosztowało mnie to trudu i pozytywnych wrażeń, jak pisałem wcześniej zapewne przejdzie to do legendy
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2012-01-27 19:33:11)
Podaje jeszcze dwie moje współautorskie publikacje gdzie dostępne są pdf-y w internecie. Są również w języku angielskim ze streszczeniem na polski, z barwnymi fotografiami i częściowo związane są z Beskidem Małym. Oto one:
http://www.zbiosr.uni.wroc.pl/sites/def … pteris.pdf
http://www.zbiosr.uni.wroc.pl/sites/def … les/08.pdf
Zapraszam do kolejnych lektur
Poczytałam streszczenia 
pooglądałam fotki
Fajnie, że jest też "taki" dostęp do Twoich prac
Pięknie Darku , ten drugi artykuł szczególnie interesujący, ponieważ dotyczy stricte BM – u .
KARTOTEKA PAPROTNIKÓW BESKIDU MAŁEGO
KLASA: WIDŁAKOWE (LYCOPODIOPSIDA)
Wroniec widlasty (Huperzia selago) - Pospolity, 72 stan.
Widłak jałowcowaty (Lycopodium annotinum) - Bardzo częsty, 56 stan.
Widłak goździsty (Lycopodium clavatum) - Pospolity, 88 stan.
Widlicz spłaszczony (Diphasiastrum complanatum) - Wymarły, 0 stan.
Widlicz Zeillera (Diphasiastrum zeilleri) - Wymarły, 0 stan.
Widlicz alpejski (Diphasiastrum alpinum) - Wymarły, 0 stan.
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2014-03-04 18:27:15)
KLASA: SKRZYPOWE (EQUISETOPSIDA)
Skrzyp polny (Equisetum arvense) - Pospolity, 118 stan.
Skrzyp olbrzymi (Equisetum telmateia) - Rozproszony, 8 stan.
Skrzyp leśny (Equisetum sylvaticum) - Pospolity, 97 stan.
Skrzyp łąkowy (Equisetum pratense) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Skrzyp błotny (Equisetum palustre) - Bardzo częsty, 64 stan.
Skrzyp pośredni (Equisetum litorale) - Niezbyt częsty, 19 stan.
Skrzyp bagienny (Equisetum fluviatile) - Bardzo częsty, 65 stan.
Skrzyp zimowy (Equisetum hyemale) - Wymarły, 0 stan.
Skrzyp pstry (Equisetum variegatum) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2014-03-04 18:29:05)
KLASA: PAPROTKOWE (POLYPODIOPSIDA)
Nasięźrzał pospolity (Ophioglossum vulgatum) - Rozproszony, 6 stan.
Podejźrzon księżycowy (Botrychium lunaria) - Wymarły, 0 stan.
Podejźrzon marunowy (Botrychium matricariifolium) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Orlica pospolita (Pteridium aquilinum) - Pospolity, 103 stan.
Zachyłka oszczepowata (Phegopteris connectilis) - Pospolity, 112 stan.
Zaproć górska (Oreopteris limbosperma) - Pospolity, 111 stan.
Zachylnik błotny (Thelypteris palustris) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Języcznik zwyczajny (Phyllitis scolopendrium) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Zanokcica skalna (Asplenium trichomanes) - Bardzo częsty, 43 stan.
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2014-03-04 18:31:48)
Zanokcica zielona (Asplenium viride) - Rzadki, 3 stan.
Zanokcica północna (Asplenium septentrionale) - Bardzo rzadki, 1 stan.
Zanokcica murowa (Asplenium ruta-muraria) - Rzadki, 4 stan.
Pióropusznik strusi (Matteucia struthiopteris) - Rzadki, 3 stan.
Wietlica samicza (Athyrium filix-femina) - Pospolity, 118 stan.
Wietlica alpejska (Athyrium distentifolium) - Niezbyt częsty, 14 stan.
Paprotnica krucha (Cystopteris fragilis) - Częsty, 30 stan.
Cienistka trójkątna (Gymnocarpium dryopteris) - Pospolity, 102 stan.
Cienistka Roberta (Gymnocarpium robertianum) - Rzadki, 3 stan.
Paprotnik kolczysty (Polystichum aculeatum) - Pospolity, 80 stan.
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2014-03-04 18:34:09)
Paprotnik Brauna (Polystichum braunii) - Bardzo częsty, 44 stan.
Nerecznica samcza (Dryopteris filix-mas) - Pospolity, 118 stan.
Nerecznica Borrera (Dryopteris borreri) - Pospolity, 116 stan.
Nerecznica walijska (Dryopteris cambrensis) - Niezbyt częsty, 12 stan.
Nerecznica krótkoostna (Dryopteris carthusiana) - Pospolity, 118 stan.
Nerecznica pośrednia (Dryopteris remota) - Niezbyt częsty, 18 stan.
Nerecznica górska (Dryopteris expansa) - Pospolity, 81 stan.
Nerecznica szerokolistna (Dryopteris dilatata) - Pospolity, 118 stan.
Podrzeń żebrowiec (Blechnum spicant) - Pospolity, 107 stan.
Paprotka zwyczajna (Polypodium vulgare) - Bardzo częsty, 65 stan.
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2014-03-04 18:36:33)
Idąc za pomysłem FaunaPolskiTV i ja wrzuciłem pełny wykaz ze zdjęciami paprotników stwierdzonych w Beskidzie Małym.
Zapewne ułatwi to rozpoznawanie tych roślin podczas wędrówek po Beskidzie Małym
Darku rewelacyjnie to zrobiłeś . Teraz jak coś znajdę to będę sobie z Twoimi zdjęciami porównywać.
Darku rewelacyjnie to zrobiłeś
Z mojej kartoteki jak coś się znajdzie to będzie wiadomo jaki gatunek jest w skali Beskidu Małego i ile obecnie ma tutaj stanowisk . Ja natomiast życzę znalezienia tego gatunku z końcówką - Wymarły, 0 stan.
Bardzo mi się podoba Twoja kartoteka Darku
Wymarłego pewnie nie znajdę ale chociaż wiem " z grubsza" jak co wygląda 
Jeśli chodzi o paprotniki to mam plany na dalsze poszukiwania nowych stanowisk w Beskidzie Małym (to wie czy jest jeszcze szansa na coś nowego i z jakiego gatunku 
) oraz w sezonie m. in. na Puszczę Augustowską na kolejny nowy gatunek, na jednego z najbardziej niezwykłych, rzadkich i trudnych do znalezienia paprotników polski o nazwie podejźrzon wirginijski - więc szykuje się wyzwanie niczym z programu Nat Geo Wild czy Discovery. Inni zaliczają Koronę Polskich Gór, inni ośmiotysięczniki, a ja od 2001 roku zaliczam wszystkie gatunki paprotników występujące obecnie w Polsce. Te wszystkie wyzwania łączy jedno, że człowiek poznaje jak niezwykły jest nasz świat. Oprócz podejźrzona wirginijskiego pozostał mi tylko poryblin kolczasty który od jakiegoś czasu mnie zwodzi. Wiem że żaden botanik przede mną tego nie dokonał, zaliczając w naturze pełną współczesną pteridoflorę krajową. To wie ile uda mi się z tego zrealizować, przy tych problemach które od jakiegoś czasu mnie nawiedzają
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2012-03-13 12:23:36)
Na znak pewnej zapowiedzi związanej z paprotnikami wstawiam zdjęcie okazałej kępy wrońca widlastego 
Wydawałoby się że w Beskidzie Małym z paprotników nie ma już nic do odkrycia, tymczasem niespodziewanie na starym murze w Targoszowie, na stoku Gajki odnalazło się nowe stanowisko cienistki Roberta (Gymnocarpium robertianum). Jest to 3 stanowisko tego gatunku w Beskidzie Małym i najbardziej zasobniejsze - składające się z kilkunastu kęp. Cienistka Roberta występuje głównie na gruzowiskach skał wapiennych w Tatrach, Pieninach, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Poza tym terenem jest już rzadkością.
Wydawałoby się że w Beskidzie Małym z paprotników nie ma już nic do odkrycia, tymczasem niespodziewanie na starym murze w Targoszowie, na stoku Gajki odnalazło się nowe stanowisko cienistki Roberta (Gymnocarpium robertianum).
czyli jaki wniosek Darku - przyroda potrafi zadziwić , ale z tego należy się tylko cieszyć
Dariusz Tlałka napisał/a:Wydawałoby się że w Beskidzie Małym z paprotników nie ma już nic do odkrycia, tymczasem niespodziewanie na starym murze w Targoszowie, na stoku Gajki odnalazło się nowe stanowisko cienistki Roberta (Gymnocarpium robertianum).
czyli jaki wniosek Darku
... przyroda potrafi zadziwić, a sokole oko wypatrzyć - gratki Darku
... przyroda potrafi zadziwić, a sokole oko wypatrzyć - gratki Darku
Przy tej paproci to sokolego oka nie trzeba mieć. Cienistka jest łatwo rzucającą się w oczy, w przeciwieństwie do gatunków z rodzaju podejźrzon czy nasięźrzał, zwłaszcza gdy jako jedyna roślina porasta dany skrawek muru czy skałki. Jedynym problemem może być odróżnienie jej od znacznie pospolitszej cienistki trójkątnej.
W naturze zdarza się tak że odnajdujemy coś w miejscu w którym najmniej się tego spodziewamy. Jak w tym przypadku miejsce w którym dominują lasy iglaste na podłożu torfowym, a tu znajduje się gatunek który rośnie głównie na gruzowiskach skal wapiennych
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2012-05-13 08:50:38)
(...) W naturze zdarza się tak że odnajdujemy coś w miejscu w którym najmniej się tego spodziewamy. Jak w tym przypadku miejsce w którym dominują lasy iglaste na podłożu torfowym, a tu znajduje się gatunek który rośnie głównie na gruzowiskach skal wapiennych
...i na tym to sokole oko polega - wypatrzy tam, gdzie się nie spodziewamy
Po tym jak ostatnio bez specjalnego problemu zaliczyłem poryblina kolczastego to rozpatrzyłem mojego ostatniego gatunku paprotnika z występujących współcześnie w Polsce - podejźrzon wirginijski i okazuje się że wyzwanie to powala na łeb moje wszystkie pozostałe. Gatunek ten znajduje w tak niedostępnej części Polski że trzeba by było pokonać na piechotę dystans rzędu ponad 40 km po nieprzebytym gąszczu puszczy (najlepiej z meczetą ) wraz z noclegiem w samym jej sercu z dala od wszelakich zabudowań. Jak to w puszczy bywa czycha tutaj prawdziwa plaga komarów, kleszczy i dzikiego zwierza z którymi trzeba się uporać. No i najlepiej żeby była pogoda, bo to ma decydujące znaczenie. Na ten sezon raczej nie mam na to szans, ale może w następnym
Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2012-07-10 19:51:46)
Gdzie to owe tajemnicze miejsce się znajduje Darku ?
Gdzie to owe tajemnicze miejsce się znajduje Darku ?
Tym tajemniczym miejscem jest Puszcza Augustowska, a miejscem dotarcia to rezerwat przyrody "Starożyn" gdzie znajduje się stanowisko tej paproci. Komunikacja prawie w ogóle tam nie występuje
Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 … 13 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
[ Wygenerowano w 0.031 sekund, wykonano 11 zapytań ]