Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Strony Poprzednia 1 … 40 41 42
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
W Jaworznie rolnicy odkryli trójpolówkę. Na dużych polach najpierw jest zboże, potem rzepak, a w kolejnym roku stoi odłogiem i zarasta chwastami... czyli np. makami. Korzystając z przysługującej w pracy 15 minutowej przerwy wyskoczyłem z aparatem w te maki 
Tobi dożył kolejnej ostatniej wycieczki.
Nadeszło upalne lato w pełnym tego słowa znaczeniu. W Brennej na termometrze 32 stopnie. Strach było z auta wysiadać.
No ale wysiedliśmy i skierowaliśmy się bezszlakowo łąkami w górę, ku Hali Jaworowej. Początkowo Tobi był optymistycznie nastawiony.
Nabieraliśmy wysokości. Słońce grzało jak szalone.
Podejście naprawdę strome. Organizm nieprzyzwyczajony do upałów.
Tobi w ostatnich dniach widać, że z trudem wychodzi po schodach na klatce, wskoczyć do auta ma problem. Bardzo źle znosi upał. Czułem, że może paść w każdej chwili, nogi mu się plątały na kamieniach.
Cóż, takie jest życie. Trzeba walczyć do samego końca. Jeszcze jakieś czarne chmury na horyzoncie.
Doszliśmy do lasu i Ukochana niespodziewanie padła. Brak formy, starość.
Po odpoczynku idziemy dalej. Wysadziłem Tobka na pieniek, dla zdjęć, dla lajków.
Wyszliśmy na Halę Jaworową i zrobiliśmy sobie długi popas z drzemką. To była fajna część wycieczki.
Potem powędrowaliśmy halą, która być może już za niedługo nie będzie tak wyglądać. Maja tu być jakieś wielkie inwestycje.
Na razie jest po staremu. Widoki piękne.
Osobiście wolałbym, żeby nic tu nie powstało, ale pieniądz rządzi się swoimi prawami.
Potem przeszliśmy na Hyrcę.
Na koniec bezszlakowo zeszliśmy do auta.
Tobi dał radę, więc można uznać, że jeszcze żyje.
Niedzielny spacer po Jaworznie, bo miały być burze.
Upał, ale kolor wody zniechęcał do kąpieli.
Te łąkowe tereny odkryliśmy w czasie pandemii.
Koniki.
Być może ostatnie chaszczowanie Tobiego, bo już nie potrafi przebić się przez gałęzie.
Bocian lekko przybrudzony.
Na koniec ewakuacja przed nadciągającą burzą.
Zanim nastały straszne upały, wykorzystałem środę, aby Tobi odbył kolejną ostatnią wycieczkę.
Obrzeża Beskidu Żywieckiego, startujemy w Brzuśniku. Tereny łąkowe, lekko pofałdowane, nieoczywste.
Widoczek na cały Beskid Śląski.
Sianokosy. Wyobrażacie sobie ten zapach?
Cześć łąkowa była całkiem spora i rozległa. Najpierw coś zdobyliśmy, potem zeszliśmy na skraj Cięciny..
A potem znowu w górę - na Magurę. Spójrzcie tylko na ten widok. Nie czy tak wyobrażacie sobie tereny między Beskidem Żywieckim a Śląskim?
Trochę lasu dla ochłody.
Na pochyły pieniek dogorywający Tobi wejdzie... a jak się cieszył, że dał radę.
Hala Magura.
Zwykle chodziłem grzbietem, teraz przeciałem halę w połowie. Ładnie tu.
Znalazłem tajną bazę Cepra. chyba planuje inwazję na US w Żywiecu.
Na koniec znowu odcinek łąkowy.
Widok w kierunku Grojca i Beskidu Małego.
Skrzyczne.
Dzika róża.
Nowoczesny dom. Spory metraż i ładna bryła.
Taka to była wycieczka. Tobi przeżył. Zobaczymy czy przeżyje upały, które właśnie się zaczynają.
Tym razem łezka mi się w oku zakręciła czytając o Tobim. Dzielny piesek. Może teraz przez te upały niech w domu posiedzi … 2 tygodnie temu mój piesek odszedł za tęczowy most, dlatego czytam te ostatnie Twoje relacje sprocket73 ze wzruszeniem.
Ostatnio edytowany przez nena (2026-06-26 11:42:29)
Nena, składam najszczersze kondolencje z powodu pieska. Tak to już jest z nimi, że żyją zdecydowanie za krótko 
W największe upały wycieczek nie będzie.
Ale ogólnie, dopóki są wycieczki to znaczy że Tobi ma jeszcze jakieś pozytywne doświadczenia, oby jak najwięcej 
Tymczasem w najcieplejszy dzień w Polsce w historii pomiarów meteo, wybraliśmy się nad wodę.
Ciężko o dobrą wodę w taki dzień. Postawiliśmy na Gliniak w Bolęcinie i nie zawiedliśmy się.
Od zeszłego roku pojawiły się nowe wielkie tablice o zakazie kąpieli zaraz przy wejściu, poza tym po staremu. Parking darmowy i przestronny przy samej wodzie. Jakaś namiastka plaży. Woda w miarę czysta z wyglądu. Ludzi nie za wiele.
Poszliśmy sobie na tyły aby Tobiego nie kusiły grille sąsiadów.
Zakłócały nam tu spokój tylko młode prawie nagie dziewczęta.
Tobi popływał prawdopodobnie ostatni raz w życiu.
Za patyczkami polatał.
Były jeszcze szaleństwa na pływającym pniu.
Ogólnie nad wodą fajnie
Podziwiam Was, że w ten potworny upał daliście wszyscy radę wytrzymać na tym słońcu ... 
Współczuję tylko tym nagim dziewczętom , które leżały plackiem i się opalały, albo raczej smażyły ... 
Pogoda idealna na wycieczkę, niestety sił już nie ma. Postanowiliśmy zdobyć Górę Wielkanoc w Jaworznie. Trochę zarosła trawą.
Tobi koło bloku już nie ma ochoty spacerować, ale jak się go wywiezie autem, to jakby włączał mu się inny tryb.
Możliwe, że dzisiaj była naprawdę ostatnia wycieczka. Ma już problem żeby wstać, zejść/wyjść po schodach, wsiąść do auta. Ale na fotkach wciąż wychodzi nieźle
Okoliczne drogi zarastają, trudno się przebić.
W końcu piesek padł.
Zamiast łazić postanowiliśmy trochę posiedzieć.
Po odpoczynku udało się wrócić do auta.
Tak jak obiecałem, walczymy do końca. Nie wiadomo gdzie ten koniec, ale raczej już blisko.
, a nie można tego jakoś leczyć ... ?
Najpierw była seria zastrzyków z jakąś chemią potem sterydy plus leki osłonowe. Pierwsze badanie krwi dało koszmarne wyniki, drugie po 2 tygodniach terapii lepsze, ale normy wciąż przekroczone 10x. Trzecie badanie krwi miało być wczoraj, ale zrezygnowaliśmy. Od poniedziałku Tobi już nie wstaje. Sama skóra i kości, choć wciąż ma apetyt. Pod węzłami chłonnymi na nogach robią mu się ropiejące rany. Wczoraj Tobi dostał już tylko tabletki paliatywne, w ilości 5 sztuk, na 5 dni życia.
To jak wygląda na tych zdjęciach z sobotniego spaceru to jakiś cud.
Wiesz, nena, nowotwór krwi to poważna sprawa
tak mi przykro
Jakie to smutne, będzie go bardzo brakowało, tworzył część tego Forum.
Odwiedziłem Jaworniki. Zaparkowałem w Divince na obrzeżach Żyliny i skierowałem się w dziki las.
Moim planem było sprytne zdobycie pagórka Malý vrch (480 m) z wieżą widokową. Oczywiście direttissima, w chołdzie Tobiemu. Skały, krzaki... to dla mnie codzienność w górach.
Utknąłem. To co widać to widok wstecz. Sam zrobiłem tą ścieżkę w kłującej roślinności. Tobi byłby ze mnie dumny.
Oczywiście jakoś udało się zdobyć szczyt. Fajna wieża.
Widok na Jaworniki - na moją dzisiejszą trasę. Właśnie tymi szczytami mam zamiar przejść. Częściowo bezszlakowo.
Do wieży prowadzi wygodna ścieżka, a nawet droga. Natomiast grzbietem mało kto chodzi... ale ja oczywiście idę.
Potem robi się przyjemnie.
Tamtym grzbietem będę wracał.
Widoczek na Małą Fatrę.
Kolejne wieża, na pagórku Diel (702 m). Na drugim poziomie dwóch gości buduje, albo remontuje barierki. Nie mam zamiaru im przeszkadzać, ale jak mnie dojrzeli, to entuzjastycznie zaczęli zapraszać na górę, więc niegrzecznie byłoby odmówić.
Wyszedłem na najwyższy poziom wieży, widoczki spoko. Jeden z budowniczych wyszedł do mnie i wskazał książkę wpisów dając do zrozumienia, żebym się wpisał. Książka wypasiona, na pierwszych stronach zdjęcia z etapów budowy wieży, to chyba jakieś ich prywatne dzieło. Gościu zdziwiony zaczął wypytywać jak tu trafiłem. Nie do końca go rozumiałem, ale przeszedł na angielski. Był naprawdę zdziwiony, co tu robi jakiś Polak. Odpowiadam "tak po prostu, lubię chodzić gdzie mnie jeszcze nie było i jestem". Koleś się normalnie wzruszył. Zaczął mi opisywać panoramkę "Mała Fatra, Rozsutec, Krywań, Velka luka", a ja mu wszedłem w zdanie i kontynuuję pokazując palcem - "Klak, Sulowskie Skały, Maniny, Białe Karpaty". Koleś tylko kiwał głową. Miłe to było spotkanie na wieży.
Idę dalej, trawiastymi drogami. Przede mną szczyt Javorník (737 m).
Dalej robi się jeszcze bardziej dziko, ale pocieszam się, że zaraz wejdę na szlaki i nie będzie problemów z drogami.
Zaczynam chodzić szlakiem - widzicie jego oznaczenie na drzewie z prawej? Miejscami całkowity brak drogi czy choćby ścieżki.
Stará lúka (716 m)
Strasznie tu dziko, ale z drugiej strony ładnie.
Rozległe łąki.
Jest i fajna trawiasta droga.
Widok na Maniny, gdzie jeszcze w maju Tobi spisywał się świetnie, przekraczając granice psich możliwości.
Schodzę do auta drogą zwózkową.
Była to pierwsza wycieczka bez Tobiego, ale jakoś dałem radę.
Teraz już wszystkie będą bez niego. Jak żyć?
Strony Poprzednia 1 … 40 41 42
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
[ Wygenerowano w 0.063 sekund, wykonano 11 zapytań ]
