Opcje wyszukiwania (Strona 111 z 122)

Powstał w mojej głowie taki plan, żeby odwiedzić kilka ciekawych miejsc w BM, o których istnieniu dowiedziałem się z tego forum. Zajechaliśmy do Ponikwi, auto zostało w miejscu, gdzie szlak niebieski odbija z głównej drogi asfaltowej w kierunku Gronia. Najpierw skierowaliśmy się w kierunku zachodnim, aby zdobyć trzy bezszlakowe szczyty: Smużka, Czuba, Snozka zachwalane przez Darka Tlałkę jako super widokowe, malownicze, odludne.

Znaleźliśmy jakąś ścieżkę i zaczęliśmy podejście. Słoneczna pogoda, intensywna zieleń, było pięknie.

Niestety ścieżki mają to do siebie, że zanikają. Nasza zanikła dość szybko, zaczęło się chaszczowanie, chodzenie dróżkami dla dzików, przedzieranie przez krzaki ostrężyn. Ukochana marudziła, potem się złościła, następnie obraziła, a na koniec wpadła w szał. Wyrażała się niecenzuralnie o naszym forumowym Darku, na którego ciągle zwalałem winę, aby zwiększyć własne szanse na przeżycie

Jak to zwykle bywa, jeżeli się człek nie podda to osiąga sukces. W końcu udało się dojść na odsłonięte partie szczytowe, gdzie prowadzi przyjemna droga, jest naprawdę widokowo i ogólnie fajnie. Czyli warto wybrać się na Smużkę, Czubę i Snozkę, tylko niekoniecznie startować od niebieskiego szlaku. Najlepiej podejść trochę asfaltem i trafić na zaznaczoną na mapie drogę idącą do szczytu Smużka.

Zawsze podobały mi się te małe niebieskie kwiatki

Dalej poszliśmy bezszlakowo na Gancarz. Obawiałem się tego podejścia, ale okazało się, że tym razem obyło się bez "przygód". Cały czas grzbietem prowadziła szeroka ścieżka, którą wyszliśmy wprost na krzyż na Gancarzu.
Następnie szlakiem wyszlismy na Groń Jana Pawła II. Skąd rozpościera się piękna panorama na północ.

Delektując sie soczystą zielenią przeszliśmy na Leskowiec.

Nastęnie w planach było zejście kawałek żółtym i odszukanie grobu partyzanta, o którym można poczytać tutaj: http://www.beskidmaly.pl/pun/topic724.html
Znaleźliśmy bez problemu i czerwonym wróciliśmy do schroniska.

A tak w ogóle przyłączyliśmy się do akcji sprzątania Beskidu Małego i podczas całej wycieczki zbieraliśmy wszystkie napotkane śmieci. Rejon Gancarza i Leskowca był już solidnie wysprzątany, ale jak zaczęliśmy schodzić w kierunku Królewizny, to szybko zapełniliśmy przeznaczony na śmieci worek.

Ostatnią planowaną atrakcją było znalezienie "Jaśkowej Arki", o której można poczytać tutaj: http://www.beskidmaly.pl/pun/topic555.html
Również udało się ją odszukać. Muszę przyznać, że jest to bardzo dziwny obiekt. Tak brzydki, że aż ciekawy.

Na koniec wracaliśmy bezszlakowo do Ponikwi przez Palenicę. Choć jest cała porośnięta lasem, to zdarzają się widokowe okna.

Główna droga schodząca grzbietem Palenicy pod koniec odbija mocno w prawo i cofa się w stronę Leskowca, aby ominąć stromiznę. W ten sposób zejście jest łagodne, ale 4x dłuższe. Kiedy szedłem tam ostatnio to właśnie ten wariant się "wybrał", więc teraz uważałem z kompasem w ręce, aby trafić na odpowiednie zejście wprost na zaparkowane auto. Udało się, choć była to wąstka i stroma ścieżka.

To tyle. Wycieczka była bardzo udana. Ukochanej złość przeszła, a podrapane nogi zagoją się "do wesela".
Dzięki Wam odwiedziłem miejsca, o których istnieniu nigdy bym się nie dowiedział, gdybym nie trafił na to forum

Fotografowanie podczas podróży i wycieczek to temat rzeka. Moje podejście jest następujące.

Trzeba iść na kompromis, pomiędzy: oczekiwaniami, umiejętnościami i stopniem poświęcenia.

Oczekiwania co do fotek z wyjazdu mogą być minimalne (z wycieczki do Paryża przywozimy jedną fotkę z Wieżą Eiffla w tle) lub maksymalne (ze spaceru do najbliższego lasu przywozimy 200 zdjęć na poziomie National Geographic). Oczywiście pomiędzy jednym a drugim jest cała masa stanów pośrednich i pierwszym krokiem jest zastanowienie się czego tak naprawdę chcemy. Czy ma to być parę pamiątek z wybranych miejsc o przeciętnej jakości, czy też dużo dobrych zdjęć zakresem tematycznym obejmujących cały wyjazd. Kiedy oczekiwania są małe, wystarczy byle jaki aparat, a nawet komórka.

Umiejętności to połączenie talentu artystycznego i doświadczenia. Przeważnie proste tanie aparaty są projektowane tak, aby możliwie mocno wspomagać słaby czynnik ludzki. Im droższy i lepszy aparat, tym większe umiejętności potrzebne do jego obsługi. Natomiast talent albo się ma, albo nie. Czasem ktoś pyta "jaki aparat kupić, żeby zrobić takie zdjęcia". Pytanie to sugeruje, że sprzęt załatwia wszystko, a nieprawda, bo najważniejszy jest fotograf.

O co chodzi z tym stopniem poświęcenia? O to, że jak się idzie na całodzienną długą wycieczkę w góry, to nie każdemu chce się nosić ze sobą 10 kg sprzętu foto, a do tego poświęcić w sumie po kilka godzin z każdego dnia na robienie zdjęć. Tak samo idąc w miasto, przy 35 stopniowym upale i tłumach turystów, nie każdemu chce się cały czas kombinować jak tu zrobić ciekawą fotkę, latać ze statywem, wyczekiwać odpowiedniej chwili na ujęcie. Tutaj ważne jest zadanie sobie pytania, co jest ważniejsze: wycieczka, czy zdjęcia... wypoczynek, czy zdjęcia... wyluzowanie się, czy zdjęcia.

W końcu sprzęt powinien być wypadkową wynikającą z analizy tych trzech czynników. Do wyboru mamy tyle różnych aparatów, że każdy może znaleźć coś, co idealnie zaspokoi jego potrzeby. Większości turystów wystarczy prosty kompakt, taki za 500-1000 zł. Jeżeli włożą trochę serca w zdjęcia i poświęcą trochę czasu, to taki kompakt powinien wystarczyć. Jeżeli ktoś łyknął bakcyla fotografii i samo robienie zdjęć to dla niego przyjemność może iść w kierunku zaawansowanych kompaktów (jeżeli ważniejsze jest to co na zdjęciach), albo prostych lustrzanek (jeżeli ważniejsza jest jakość zdjęć). Idąc dalej, pasjonaci będą targać ze sobą kilka obiektywów na zmianę, aby połączyć uniwersalność kompaktów z jakością lustrzanek, a profesjonaliści zabiorą całe torby sprzętu i będą wstawać przed wschodem słońca, aby zająć odpowiednią miejscówkę i zrobić zapierające dech w piersiach zdjęcia na wystawę.

Lustrzanka nie jest gwarancją satysfakcji ze zdjęć. Pozostają jeszcze umiejętności i chęci. Wielu ludzi kupuje lustro i myślą, że to wystarczy, aby mieć ładne fotki. Nieprawda. Potem nie chce im się tego lustra nosić, bo ciężkie, a jak już gdzieś zabiorą to robią w trybie 'auto' bo nie wiedzą co do migawka i przesłona. Wielu zawodowych fotografów na wyjazdy zabiera kompakt i robią nim ładne pamiątkowe zdjęcia. Przemyślcie więc, czego tak naprawdę potrzebujecie, abyście byli zadowoleni z efektów.