Opcje wyszukiwania (Strona 32 z 50)

Od południa Ufok, Marek na posesji Waldka i pod jego nadzorem i bacznym okiem zabrali się do ciężkiej pracy – konserwacji gontów na kapliczkę w oleju na gorąco. Przy okazji - Waldku wracaj nam do zdrowia, byś mógł nie tylko patrzeć na pracę ale i w niej uczestniczyć. Dzięki Ci za udostępnienie miejsca do konserwacji i składowania gontów.  Kilka zdjęć z tej akcji:

Dzięki Wam chłopaki
Inni cieszyli się dzisiaj słoneczkiem a wy w pocie czoła pracowaliście
Moje uznanie

Ja kupiłem i wczoraj i dzisiaj

Dzisiaj w chatce będzie wesoło
Duża grupa młodzieży, kiedy odnawiałem szlak MSB )( Kocierska - Potrójna,  tam sunęła.
Niemniej obserwując ich, -humory mieli  wesołe,  ale kondycji zero, na Potrójnej odpoczywali, wręcz leżeli pokotem,
po trudach marszu. A szli tylko od przełęczy Kocierskiej
Taką mamy młodzież, ale fajnie, że można spotkać ich na szlaku
Na przełęczy Szeroka chcieli sie włamać do jeppa (autka) tak im się spodobało.
Zapunktowali - jestem dumny, że mam takie autko zdezolowane a się podoba

Widać WIELKĄ klasę fotografa
Czekamy na albumik

Nie Neno było to 20 czerwca 2009r. Była to „sucha” burza. Nigdy nie uciekam przed nią i przeczekuję na działce, aż przejdzie i często, gęsto, siedziałem na krzesełku właśnie pod tym najbardziej dorodnym drzewkiem z mej hodowli i wtedy też. Jednak coś wtedy spowodowało, że odjechałem

Piorun, który zawitał na moją działkę zniszczył największe me drzewko wyhodowane z nasionka. Chwilę wcześniej pod nim odpoczywałem. Gdy nadeszła burza wsiadłem do autka i do domku. Chwilę później stało się

Żadna wtopa darkheush 
Byłbyś fenomenem, gdybyś wszystkie nieoznaczone rozstaje dróg w Beskidzie Małym  zapamiętał
A swoją drogą to się cieszę. Dajesz mi najwięcej przyjemnego odpoczynku za co Ci dziękuję,  trzymaj tak dalej
Pozdrawiam i czekam na dalsze sygnały

UWAGA !!!

Szlak nie wiedzie w lewo jak napisał darkheush tylko w prawo

darkheush teraz dobrze?
Taka   sama  sytuacja  zaistniała  z  drugiej strony  przy podejściu na szczyt Kocierza więc też zostało z aktualizowane
Strzałka po rozdrożu.

kolejna strzałka prz następnym tozdrożu

Nie wiem czy zazdrościć  Wam tej wyprawy. Oglądając Elektrownię z góry dzięki Waszym zdjęciom było to uzupełnieniem dla Was i nas zwiedzania elektrowni. Reszta, skwar i upał, tego nie zazdroszczę, jedynie widoczków.
Ale coś Wam się za to poświęcenie należało 
Fajne albumiki
P.s.
Jola dostaje "-"
Nie przyznała się w elektrowni że ma ze sobą  serki

Żaden opis naszej wycieczki, która dotarła  w głębię Beskidu Małego, do jego serca, a przy tym do serca elektrowni, nie odda tego bez podpórek zdjęciowych, a których nie mogliśmy zrobić  
Kto nie był niech żałuje bo warto i warto polecać innym.
Sam fakt, że byliśmy 30m poniżej poziomu lustra wody w jeziorze, gdzie przy awarii, pęknięciu rury ucieczka miałaby szansę szybem wentylacyjnym po drabinach w górę, lub nie zalanymi korytarzami ewakuacyjnymi, przedzielonymi tamami. Byliśmy pół kilometra w głąb góry Żar, dla mnie najdłuższej „jaskini” w Beskidzie Małym. Przy turbinach, gdzie rurami o przekroju 2m wpada z wysokości 440m rozpędzona woda ze szczytu  (różnica poziomów - nie długość rur). Kiedy popatrzyło się z „klatki schodowej” z dołu w górę to oczom ukazał się ogrom tego miejsca łączącą kilka kondygnacji, kilkadziesiąt schodów „kilka pięter” by dotrzeć do serca sterowni elektrowni, gdzie zestaw monitorów, wskaźników mrugających kontrolek i pilnująca tego obsługa robi wrażenie. Tutaj można podglądnąć cały system energetyczny europy, gdzie są awarie, gdzie brak prądu a gdzie nadwyżka.
Dla mnie bardzo dużym i pozytywnym aspektem tej wycieczki było i tu ukłon do kierownictwa elektrowni, że jest możliwość zwiedzania dla ludzi sprawnych inaczej, nie poruszających się o własnych siłach. Czego byliśmy świadkami. Po prostu za samochodem elektrowni jechał samochód prywatny trasą którą my się poruszaliśmy. A potem dla nich już były windy. Dziękuję grupie za spotkanie i zebranie się bo dzięki temu mogłem poznać BM nie tylko chodząc po nim, ale także zaglądnąć do jego wnętrza. Organizatorce Joli za sfinalizowanie pomysłu a także miło mi było po raz pierwszy spotkać i poznać ferdynansa i marka500

Lubię wszystko co zielone i turystów wędrujących też po zielonych szlakach
Piękna relacja z pierwszego dnia maratonu, czekam na dalsze  mimo, że małą cząstkę dnia następnego znam
Powróciły miłe wspomnienia z mej wędrówki tym szlakiem.