Opcje wyszukiwania (Strona 1 z 15)

Trzeci dzień.

Jedziemy do kolejnej, chyba już dziesiątej cerkwi. Droga wiedzie przez pola i las. Poprzeczne garby na drodze (tzw. tarka) uniemożliwiają szybką jazdę. Mimo, ze jedziemy SUV-em wleczemy się jakieś 30 km/h, trzęsąc się jak w hipotermii. W końcu dojeżdżamy do wsi i zaczyna się asfalt. W wielu wsiach na Podlasiu asfaltowe drogi są tylko w ich centrum. Dojeżdżamy w końcu do cerkwi, która wygląda prawie tak samo jak dziewięć poprzednich cerkwi. Nie chce mi się nawet wysiadać i jej oglądać.
I wówczas słyszę, że w ogóle nie rozumiem Podlasia, bo Podlasie to „drzewo i sacrum”. 
A ja żyję nadzieją, że to już ostatnia cerkiew w dzisiejszym dniu.    Niestety, były następne cerkwie. 
W ciągu tych trzech dni zobaczyłem więcej cerkwi, niż przeciętny wyznawca prawosławia w ciągu całego swojego życia. Musiałem zastrajkować w sprawie „sacrum”, postulując za większą liczbą „drzewa”. W czasie tych kilku dni urlopu odprawiłem pokutną pielgrzymkę, tylko nie wiem za jakie grzechy. Jak tak dalej pójdzie, to po kilku takich urlopach chyba zostanę męczennikiem, tylko nie wiem w jakim wyznaniu. 

Za to wizyta w meczecie była super, głownie za sprawą przewodnika.

Nenuś, dzięki za miłe towarzystwo! Program był fajny, tylko z tymi cerkwiami to z pewnością przesadziłaś. 

Ależ mam czerwoną twarz na tej fotce na podejściu. Niestety nie pamiętam czy się zalałem, czy też krew mnie zalała.   

Dziękuję wszystkim Uczestnikom spotkania za miłe towarzystwo i wszelkie pyszności. 

Witek, o ile dobrze pamiętam to już jest twoja druga próba zamachu na życie Ukochanej. Może zacznij się rozglądać za jakimś dobrym adwokatem.   

A tak na poważnie, to chyba każdemu, kto chodzi po górach zimą coś takiego się przydarzyło.
Mnie to spotkało przynajmniej 2 razy, raz w BM-ie, a drugi w B. Zywieckim. Ratowałem się wówczas zejściem do potoku.
Można również sporządzić w krótkim czasie prymitywne rakiety śnieżne, które oczywiście nie dorównują tym ze sklepu, ale sprawdzają się i w sytuacji krytycznej mogą uratować życie. A tak one wyglądają: http://mybushcraft.blogspot.com/2012/04 … -2012.html

Hmm ... Czyżby wyrok śmierci za to, że zapomniałem zabrać aparat fotograficzny został anulowany, czy tylko jego wykonanie przełożyłaś na następny wyjazd.        

Ponieważ zostałem wywołany do tablicy przez Jolę więc przyznaję się, że mam parcie na szkło, nawet jeżeli jest to tylko kamera telewizji przemysłowej. 

Pomijając żenujące zachowanie młodzieży z Wodzisławia Śląskiego, świetnie się bawiłem i mam nadzieję, że może uda się zrobić podobne spotkanie gdzieś w BM ale pod namiotami.
Ogniska, zachody i wschody słońca (wschody oglądam jak idę późno spać ), piękne krajobrazy oraz sympatyczne, zakręcone towarzystwo ... cóż chcieć więcej.
W oczekiwaniu na fotorelację Marka500 zamieszczam jedną jego fotkę, pokazującą prawidłowe zabezpieczenie orszaku z pieczonymi kiełbodronami. 

Dziękuję Wszystkim za miłe towarzystwo i smakołyki.

Marku, dzięki za fotkę i czekamy na więcej.

Zdjęcie nie jest zbyt wyraźne, ale widoczne formy są podobne do szadzi.
A gdzie zrobione? To bardzo trudne pytanie, ponieważ szadź najczęściej występuje (nie mylić szadzi ze szronem!) na obiektach (np. drzewach, krzyżach, słupkach, głazach, itp.) usytuowanych na odsłoniętych szczytach, grzbietach i stokach. Powstawaniu szadzi szczególnie sprzyjają metalowe konstrukcje. Szadź w BM oglądałem chyba na wszystkich szczytach.
Nie pasuje mi jednak pionowe usytuowanie tych form.

Z jakiego miejsca wykonano to zdjęcie ?

Ips typographus czyli kornik drukarz. A to są pułapki na niego.  :-)

Niestety, błędna odpowiedź! 

Niestety Eugeniuszu, nie mogę uznać tej odpowiedzi za poprawną.