Kraków trasą Trzech Kopców z zakończeniem w mordowni :) (Strona 4 z 4)

Zgadzam się, że ten Endzior na Placu Nowym jest przereklamowany Na mnie osobiście najlepsze wrażenie zrobiła knajpa Omerta, do której potem poprowadził nas Djinn:
http://omerta.com.pl/
Miejsce, gdzie wielki przemysł piwny (pewna Kompania, pewien holenderski gigant na literę H, których nazw nie wymienię z przyczyn reklamowych ) ma zakaz wstępu. Jest za to piwo z tak wielkiej liczby małych browarów z różnych rejonów Polski, że wypicie zaledwie jednego kufla z każdego rodzaju mogłoby nas doprowadzić zwyczajnie do zgonu hehe.

Ostatnio edytowany przez piotr (2011-06-22 20:13:04)

Nazwa Kupa nie wskazuje bynajmniej na to, że na tej ulicy szczególnie często dochodziło do defekacji  Jest to pozostałość po żydowskich mieszkańcach Kazimierza, gdyż po hebrajsku znaczy to kasa lub kiesa, a przy tej ulicy miesciła się podobno kasa gminy żydowskiej.

Mamy rodzinkę na ulicy Kupa i często tam bywam 

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Rozdział XVI .  Tam gdzie zabrakło sił.

Opuszczamy Omertę i  do naszej Ekipy dołącza  kolejna osoba. Moja Koleżanka- Paryżanka . Zła jak osa . Ledwo szura nogami obutymi w klapki japonki .Tak wygląda " człowiek " po całym dniu zmagań z remontem mieszkania . Teraz już w piątkę  człapiemy  na Rynek Główny  , a niby po co ? jak to po co ! uzupełnić płyny  ustrojowe. Tym razem degustujemy teinę , kofeinę a Koleżanka - Paryżanka  sok wycisnięty z pomarańczy  . Jest bosko, o pardon , chciałam powiedziec krakowsko . Na scenie wystepuje  Andrzej Sikorowski  a my  podnosimy sobie ciśnienie  i usprawniamy krążenie legalnymi środkami dopingującymi.  Z dobrym efektem.  Piotrek proponuje mi  wyskok do sklepu  firmowego Wawela . Odmawiam . Z braku sił. Mówi mi jakie cukierki  lubi najbardziej , nie pamiętam .  Ja największy sentytment nam do batonika  Danusia , to mój batonik teatralny .

Danusia – baton czekoladowy z półpłynnym nadzieniem czekoladowo-orzechowym z alkoholowym posmakiem, produkowany przez firmę Wawel od 1923.

Producent tego wyrobu podaje, że tradycja jego produkcji sięga początków lat 20. XX w., kiedy to ówczesny właściciel fabryki Adam Piasecki zakochał się w swojej pracownicy o imieniu Danusia. To dla niej miał wymyślić oryginalną recepturę batonika, a także nazwać go jej imieniem i umieścić jej podobiznę na opakowaniu.

Zapraszam  jolantę , nenę ,  Brombellę , MK  i  wszystkich  milczących czytelników tej relacji na  ostatni  już  jutro  rozdział  ........... cdn .

Ostatnio edytowany przez iziel (2011-06-24 13:59:08)

Rozdział XVII .  Plac wielofunkcyjny .

Z Rynku Głównego idziemy na " zaplecze " . 
Za jego ścianą wschodnią inny świat . Jak miasto za murami , jak sklep od zaplecza , jak  strych w kamienicy .....  zamrożony obraz . Pijemy  strzemiennego . Mnie na nogi stawia koktail truskawkowy . Uwaga ! Wszystkie koktaile serwuje się w Krakowie  z podwójną słomką . Nie jestem pewna czy moda ta nastała od najazdu Szkotów na Kraków , czy  jej tradycja sięga nieco głębiej . 
Piękny czerwcowy wieczór .

Nad  nami sierp Księżyca.

Miejsce  ,  Mały Rynek .

Nazywany niegdyś Forum antiquum (Starym Rynkiem), Wandetą , Tandetą , a w drugiej połowie XVIII w. Rynkiem Rzeźniczym.
Na Małym Rynku handlowano mięsem, później także starzyzną (od XVI w.); znajdowały się na nim jatki rzeźnicze, a także kuchnia dla ubogich. Do ok. 1812 roku rynek  był miejscem targów owocowo-warzywnych .
W PRLu  parkingiem i  miejscem postoju taxi.
Dziś lśni brukiem  i zatrzymaną  atmosferą.

I w tym miejscu kończy się  Kraków trasą Trzech Kopców z zakończeniem w mordowni .

...............ciągdalszyjużnienastąpi .

Ostatnio edytowany przez iziel (2011-06-25 11:24:42)

Świetna relacja przeplatana humorem i fajnymi zdjęciami .
Masz rację Bromba – trzeba iziel kolejnej wycieczki, żebyśmy mieli znowu coś do czytania .
Dziękujemy za fajną lekturę dawkowaną w odcinkach.

To mój ulubiony batonik od urodzenia do dzisiaj

Jak to u mnie bywa, nastąpiła niedziela, niby dzień „wolny” i można nadrobić zaległości.
Znalazłem  parę minut i dokończyłem czytanie Twego pięknego dzieła
Och
Jakby tak się dało  przesunąć Mazowsze, by sąsiadowało z Beskidem Małym , „mielibyśmy” wspaniałą iziel do opisywania naszych beskidzkich pięknych szlaków
Jest taka gazeta górska „npm”, którą lubię,  i w której widziałbym Twoje dokładnie opisujące wycieczkę teksty
i promujące to zapomniane pasmo górskie W tej gazecie niestety opis wycieczek z BM-u należy do rzadkości
Więc jak?
Jest nas na forum zarejestrowanych ponad 100, to może damy radę przesunąć Mazowsze w stronę BM-u, a BM w stronę Mazowsza
A tak na poważnie, to miło by Cię było spotkać na szlaku