Szlak niebieski Wielki Rogacz – Tarnów (Strona 1 z 2)

To ja już czekam na pierwsze pasemko

Z mojego doświadczenia wynika, że zejście poniżej 14-15 kg raczej nie wchodzi w rachubę, a te 10 % wagi ciała to są chyba jakieś bajki dla dzieci , bo w takim razie ile miałbym ważyć, żeby zabrane przeze mnie rzeczy były 10%? 140-150 kg? Przy takiej masie chyba nie byłbym w stanie pokonać nawet 1/10 tej trasy hehe. I od razu zaznaczam, że podana waga jest bez namiotu. Tyle na plecach miałem np. w Wlk. Fatrze. Z namiotem byłoby jeszcze kilka kg więcej.
A w ogóle to zapowiada się jakaś mordercza relacja. 200 km przez góry? hmmm... To już jest jakaś turystyczna waga ciężka.

Ostatnio edytowany przez piotr (2011-08-19 20:57:02)

Jeśli chodzi o mój plecak to mam maksymalnie najmniej, ze względu na mój dziki chaszczing
Jolu niezła trasa

Jak ubywało jedzenia to potem już nieco mniej 

Tak czy siak, ciężar plecaka przemawia za tym, coby jednak w gupie chodzić bo wtedy część niezbędnych rzeczy można rozdzielić po ludziach np. maszynkę, namiot... 

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Piękny ten Beskid Sądecki W tych górach to jeszcze nie byłem

Ostatnio edytowany przez Dariusz Tlałka (2011-08-23 05:03:26)

Ach pojawiło się tyle wspomnień: pierwsza beskidzka hardkorowa wycieczka zimowa w okolicach Hali Łabowskiej. Który to mógł być roku... 1997? Chyba tak. Było naprawdę ciężko: mgła, padający śnieg, zaspy... nie doszliśmy wtedy do schroniska, a szkoda, bo to bardzo sympatyczne miejsce. Byłem wtedy w okresie międzyświątecznym na krótkim wypoczynku w Rytrze. A Bacówka na Obidzy to miejsce niesłychanie klimatyczne i piękne widokowo. Nocowałem w niej robiąc Pasmo Radziejowej też już dobrych kilka lat temu.

Ostatnio edytowany przez piotr (2011-08-23 07:21:38)

Wow! GratulacjeJolu. Byłem tam ale w latach 90 - tych. Mieszkałem przez trzy tygodnie w Żegiestowie i robiłem wycieczki w okolice wykorzystując transport publiczny

Etap II – Pieniny – błotne SPA   

Trasa – Przełęcz Rozdziela – Wysoka – Durbaszka – Szafranówka – schronisko Orlica (nocleg i dzień przerwy w wędrówce z powodu ulewy) – Sokolica – Trzy Korony – Macelak – Przełęcz Osice – Majerz – Czorsztyn (nocleg i kolejny dzień przerwy z powodu ulewnego deszczu)

Pogoda w tych dniach mieszała chyba najbardziej   
Piękne łąki zrobiły się błotnymi bajorami, mokre, śliskie, wapienne skały nie ułatwiały wędrówki po szlaku 

Błotne, strome podejście na Smrekową wymagała nie lada wysiłku by utrzymać się na nogach i nie zjechać w dół, zejście z Wysokiej czy Szafranówki po mokrych skałach wymagało kontrolowanego poślizgu.
W kolejnych dniach kolana wyraźnie okazały swoje niezadowolenie kiedy wspinałam się na Sokolicę i schodziłam z Trzech Koron.

Z zejściem po mokrych skałach jakoś poszło, ale na łąkach pod Wysoką nieostrożne stąpnięcie na gałąź spowodowało, że wylądowałam w kałuży jak na krzesełku.
Błotne SPA zaliczone i to za darmo 

Na szczęście w schronisku pod Durbaszką mogłam się przebrać  i wysuszyć.
Także w schronisku Orlica, kiedy dotarłam tam wieczorem, obsługa napaliła w kominku bym mogła wysuszyć ciuchy, a przede wszystkim buty.
W obu tych miejscach wrzątek za darmo 
Z powodu ulewnych deszcze dwa dni przytrzymało mnie w schronisku i na kwaterze 

Co by było gdyby...    no oczywiście byłyby Taterki, byłyby piękne widoki z Sokolicy, Trzech Koron, dalekie plany z prześlicznych łąk i może w końcu trafiłby się niepylak apollo… 

Coś tam było jednak widać, ale nie to czego oczekiwałam… 

Przełęcz Rozdziela

z Wysokiej

Szlachtowa

Trochę marnych fotek z tego etapu wędrówki po kliku 

Instrukcja podnoszenia się z kałuży z barrrrrdzo ciężkim plecakiem 

Siedzisz w tej kałuży jak na krzesełku, a plecak ewidentnie nie pozwala się podnieść do przodu bo jest ciężki jak fiks…

Ochylasz się więc do tyłu  tak, że w tej kałuży już prawie leżysz.

Odwracasz się na bok, a potem przodem do kałuży – teraz sprytnie na kolana i łokcie i już plecakowy garb pozwala wstać 

Błotne SPA w najlepszym wydaniu     

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Niebieskim szlakiem przez Małe Pieniny szedłem kilka lat temu, lecz przeciwnym kierunku i to pod jesień. Naprawdę pięknie wtedy wyglądają te okolice Jolu współczuje pogody jaką wtedy trafiłaś, ale fotki to super wyszły Na Trzech Koronach i Sokolicy jeszcze nie byłem, ale w najbliższych okolicach. Pamiętam z tąd wielotysięczną armię języcznika zwyczajnego niedaleko ruin zamku pienińskiego. Może Jolu go spotkałaś Niebieskim szlakiem przez Macelak też szedłem

Etap III – Gorce – wyżej niż te 1211 m n.p.m już nie będzie 

Trasa – Czorsztyn – Przełęcz Snoza – Lubań – Ochotnica Dolna – Działek – Kamienica (nocleg)

Kiedy pogoda zdecydowała się w końcu, że od tej pory nie będzie podać to oczywiście przesadziła w druga stronę i rozpoczęły się upały…wilgoć z wielu poprzednich dni plus wysoka temperatura - istne tropiki   

Z Czorsztyna docieram na Przełęcz Snoza i ze zdziwieniem czytam o tym, iż na górze Wdżar występują anomalia magnetyczne po powrocie do domu wygooglowałam, że polegają one na tym, iż  igła kompasu gubi kierunek kręcąc się na wszystkie strony   

no proszę o bacówce wiedziałam, o Organach Hasiora też, a tu jeszcze taka nowinka 

Dłuższy postój robię sobie na szczycie Lubania w bazie namiotowej SKPG Kraków. Bazowy oferuje darmowy wrzątek, ale trzeba przynieść wody z źródełka oddalonego nieco od szczytowej polany 

Lubań nie ma szczęścia do schronisk. Pierwszy schron turystyczny wybudowano w latach 30-tych, został spalony w czasie wojny, drugi natomiast powstał w latach 70-tych i również spłonął.

Gościnna baza studencka pełni więc funkcje schroniska w okresie letnich wakacji. Trochę mi żal, że nie będę w niej nocować, ale jest dopiero 13, więc maszeruję dalej i podziwiam piękne widoki 

z Lubania w kierunku południowym - Taterek niestety niet   

na Gorce

na Beskid Wyspowy

Wieczorem docieram do Kamienicy i tak kończy się stosunkowo krótki etap gorczański. Lubań był najwyższym punktem na tej wielodniowej trasie      wyżej już nie będzie   

Po kliku fotki z wędrówki w tym dniu   

Typowo polskie zwierzaki    

Po obejściu Wdżaru – nim rozpocznę wspinanie się na Lubań (szlak prowadzi bokiem) – na przełączce - natrafiam na hodowlę typowo polskich zwierząt    

-  ...ale o co chodzi? 

- nie, nie...wszystko ok, skąd niby miałoby się tutaj wziąść np. stado owiec 

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)

Darku - języcznik jest bardzo charaktrystyczną rośliną, niestety ja go przy zamku pienińskim nie spotkałam... albo inaczej, ja go nie szukałam ... 

Przed wyjściem na ten szlak "obczytałam się" co do różnych, wartych obejrzenia rzeczy 

I to jest też chyba taki dylemat w czasie wędrówki... co tak naprawdę szukać, oglądać i ile na to można z zaplanowanej wędrówki poświęcić czasu...    wszak gdzieś trzeba jednak dojść, zaplanowaną trasę przejść     

O tych skałach andezytowych też czytałam, przechodziłam obok kamieniołomu, ale na dokładną penetrację trzeba by poświęcić zapewne godzinkę, dwie, a tu droga woła...   

Ostatnio edytowany przez jolanta (2011-08-26 16:37:02)

Wokół góry, góry i góry...i całe moje życie w górach, ileż piękniej drozdy leśne śpiewają,niż śpiewak płatny na chórach. Wokół lasy, lasy i wiatr...i całe życie w wiatru świstach. Wszyscy, których kocham, wita was modrzewia ikona złocista. (J.Harasymowicz)