Temat: Znowu sielsko, anielsko na Gibasach
Miało być sielsko, anielsko no i było !!! 
. Spotykam się w niedzielę rano z Jolantą, Renatą i Darkiem Tlałką w Andrychowie i mkniemy na Gibasy . Po drodze mały postój w Kocierzu-Basie nad „bobrową Kocierzanką”. Śladów bobrów nie wypatrzyliśmy, ale za to były piękne ważki . 
łątka dzieweczka – samiec
łunica czerwona – samiec 
Jest ciepło, nawet bardzo, podczas podchodzenia pod górę czuć w powietrzu sporą wilgoć, dlatego nawet krótkie podejście daje się odczuć.
foto: Jolanta
Na kamienistej drodze udaje nam się uchwycić pięknego samca smaglca ogonokleszcza .
Po ok. 20 min. podejścia naszym oczom ukazuje się Gibasów Groń ze znajomą kapliczką 
.
Teraz już nie czujemy gorąca, nogi same niosą nas do chaty Stacha .
Najpierw nasz wzrok kieruje się na nowego towarzysza Stacha - psa Szarika . Nie potrzebujemy dużo czasu, żeby nas polubił . Poprzedni/a odszedł /eszła na drugą stronę tęczy 
. Szarik jest jej synem .
W chacie rzucamy się najpierw na pyszne słodkości Renaty popijając je, nie czym innym jak pyszną kawą.
foto: Jolanta
Po słodkościach ruszamy na sielsko – anielski obchód letnich gibasowych łączek, na których aż roi się od różnych kolorowych stworzeń i roślin. Oczywiście podziwiamy również widoczki .
foto: Jolanta
W międzyczasie dołączają do nas Piotr z żoną Agnieszką i córeczką Justynką.
Kolejnym punktem dzisiejszego dnia jest sadzenie kwiecia przy „naszej” kapliczce. Zabieramy więc, to co potrzeba tj. wodę, motyczkę i kwiatki i ruszamy w stronę kapliczki.
Wspólnym zaangażowaniem, przed wejściem, zostają posadzone i obficie podlane pomarańczowe nagietki.
Justynka całym dziecięcym sercem oddała się sprawie sadzenia roślin. .
Co tu dużo mówić, wszyscy się oddali.
Zauważyliśmy, że krzyż w kapliczce należałoby uwydatnić w następujący sposób tj. powiesić go na tylnej ścianie kapliczki.
W obecnym stanie leżał za figurą i w ogóle nie było go widać. Poza tym, należałoby również dorobić oddzielnie krzyż do figury Chrystusa Upadającego, ponieważ na dzień dzisiejszy w kapliczce go nie ma.
Po wyczerpującej pracy i błogim lenistwie na trawie
pora coś upichcić i zjeść …
Tu nastąpił mega sprawdzian ze znajomości survivalowych technik rozpalania ognia … , notabene wpajanych nam niedawno w Łysinie przez Staszka .
Pomimo tego, że prawie każdy z nas miał w plecaku zapałki , wszyscy jakoś uparli się, żeby tego dnia rozpalić ogień za pomocą krzesiwa Jolanty. Trzeba przyznać, że rozpalanie ognia trochę czasu nam zajęło, ale w końcu się udało !!! , chociaż niektórzy zdążyli już stracić nadzieję na to, że tego dnia coś zjedzą … . Ech, niedowiarki … 
YES !!! w końcu !
Na koniec został nam jeszcze spacerek do piwniczek . Tu żegnamy się z rodzinką Piotra . Dziewczyny na pożegnanie odtańczyły nam prawdziwego „zbójnickiego". !
foto: Jolanta
W czasie spaceru zahaczamy o piękne stanowiska naparstnicy purpurowej, również w odmianie albinotycznej.
Zajadamy się dojrzałymi borówkami … Oj, zjadłoby się pierogi …
Spotykamy też nie lubianą przez Szarika mega piękność . Ciekawe co mu w niej przeszkadza … ?
Robimy sobie mały test ze znajomości paproci, w końcu ma nas kto sprawdzić !
zaproć górska – mam nadzieję, że nie pomyliłam Darku … 
Dzień minął nam, jak zwykle, za szybko . Nie chciało się wracać w doliny . Z nadzieją , że niedługo znowu tu zawitamy, udaliśmy się leniwym krokiem do samochodu. .
Dziękuję Wam wszystkim za fajną niedzielę !
widzę, że i Wam się darzyło i anielsko spędziliście czas 
- już teraz ćwiczcie: zbójnickiego, hołubce i takie tam różne obracanki - wywijanki