Opcje wyszukiwania (Strona 172 z 223)

trzymam mocno kciuki Moniko

Dobra wiadomość , bo aż żal serce ściska jak się widzi te zamierające świerczyny i łysiejące szczyty.

piękne zdjęcia w albumach, zdążyłam już kilka obejrzeć

do dzisiaj jest

a mi się nr 5 podoba, ma w sobie jakąś tajemniczość ... , pewnie jesienną

Agnieszko "xago" , Grzegorzu "Bułgarze" wszystkiego NAJ na nowej drodze życia! Hurra ! pierwszy ślub na tym forum

hmm… ja sobe też nie przypominam, żeby w bacówce PTTK w Bartnem było piwo i żeby go ktoś pił , ale może MK ma swoje sposoby i je dostał.

Gościnności i takiej prawdziwej ludzkiej życzliwości właściwie zaznawałyśmy cały czas wędrując po tym regionie. Myślę, że tam po prostu mieszkają dobrzy, poczciwi ludzie, których życie nie oszczędziło. Pomimo krzywd jakie doznali cenią drugiego człowieka i odnoszą się do niego z szacunkiem. Nie jest im łatwo żyć na takim „odludziu” z bagażem powojennych przeżyć. Większość z nich zajmuje się rolnictwem, a wiadomo, że nie jest to łatwy chleb.

NIEDZIELA – 2 października 2011 r.

Pobudka, spoglądamy przez okno –  gęsta mgła … ??? – niemożliwe , a jednak… Śniadanie, poranna kawa, pakowanie i pożegnanie z gospodynią zajmują nam jakąś godzinkę. Słońce zdążyło się za ten czas już kilka razy pokazać , więc wzięłyśmy to za dobry znak .
Niedzielę zamierzamy spędzić na zwiedzaniu malowniczych łemkowskich wiosek z cerkwiami, ale nie tylko . 

    Jako pierwsza na naszej trasie pojawiła się cerkiew grekokatolicka w Ropicy Górnej, ładny przykład zachodniołemkowskiego budownictwa sakralnego.

Następnie udało nam się zwiedzić zarówno na zewnątrz jak i wnętrze XVI –wiecznego kościoła pw. św. Filipa i Jakuba  w Sękowej, zaliczanego do najcenniejszych i najbardziej malowniczych zabytków drewnianego budownictwa sakralnego na terenie Podkarpacia i Polski w ogóle. Kościół ten wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

Kolejnym punktem niedzielnej wycieczki były Siary, a w nich Pałac Długoszów. Posiadłość ta była niegdyś własnością potentata naftowego na tych terenach - Władysława Długosza.

Z Siar udajemy się do wsi Owczary, gdzie spacerujemy po cmentarzu wojennym nr 70 i podziwiamy tamtejszą cerkiew grekokatolicką, obecnie kościół.

Wracając postanawiamy odwiedzić małą ekspozycję dawnych maszyn i przyrządów do wydobywania ropy naftowej na tym terenie, jako, że miejsce w którym się znajdujemy – gmina Sękowa, leży na Karpacko – Galicyjskim Szlaku Naftowym. Kilka lat temu kiwony można było zobaczyć na pobliskich polach, niektóre z nich są nawet zaznaczone na mapie, dlatego z ciekawości ruszyłyśmy w teren w ich poszukiwaniu . Żadnego nie znalazłyśmy  , w zamian podarowano nam piękne widoczki na gminę Sękowa .

Jest południe, słońce już na dobre zagościło na niebie i towarzyszyło nam już do samego końca wycieczki .

Po spacerku, mijając po drodze stare chyże łemkowskie i podziwiając pasmo Magury Wątkowskiej kierujemy się w stronę wsi Bodaki, gdzie stoją dwie cerkwie. Jedną z nich, prawosławną, zwiedzamy od środka.

Z Bodaków udajemy się do słynnej z łemkowskich chyży i cerkwi (muzeum) wsi Bartne.
Po wjeździe do wioski ukazuje się nam na wzgórzu wśród drzew piękna drewniana cerkiew, wokół której fioletowo od zimowitów . Piękny obrazek, nie mogłyśmy oczu oderwać od tego cudu natury

Tu zatrzymujemy się chwilę dłużej z powodu sesji zdjęciowej w zimowitach i przy samej cerkwi . Cerkiew w Bartnem jest obiektem muzealnym i można poprosić nieopodal mieszkającego Pana Józefa o oprowadzenie po niej. My jednak Pana Józefa nie musiałyśmy prosić, ponieważ pojawił się sam z wielkim kluczem. Chyba zainteresowały go dwie postacie tarzające się w zimowitach z aparatem . Zwiedziłyśmy zatem cerkiew w środku, zajrzałyśmy nawet za Carskie Wrota, co normalnie w cerkwi, w której odbywają się nabożeństwa byłoby niemożliwe. Wysłuchałyśmy również ciekawych opowieści o historii budowli. 

W Bartnem zwiedzamy jeszcze jedną cerkiew, prawosławną, po której oprowadza nas sympatyczna pani.
Jest już wczesne popołudnie i nachodzi nas ochota na kawę, jednak znalezienie kawy w tym miejscu okazuje się nie lada  wyczynem . Wyciągamy mapę i na końcu wsi znajdujemy bacówkę PTTK, gdzie mamy nadzieję kawę nam zrobią .
W drodze do bacówki chłoniemy idylliczne obrazki

W bacówce w Bartnem nabieramy sił do dalszej drogi . Dostajemy czego dusza pragnie i ruszamy z powrotem kierując się na Gładyszów.
      Drewniana cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św. Wniebowstąpienia Pańskiego w Gładyszowie odbiega architektonicznie od pozostałych cerkwi łemkowskich ponieważ wybudowano ją w tzw. „ukraińskim stylu narodowym”, którego charakterystyczną cechą jest stawianie budynków na planie krzyża greckiego.

Po Gładyszowie pora na Skwirtne. Tu po cerkiewnym obejściu oprowadzają nas dwa milusie pieski . Cerkiew w Skwirtnem uznawana jest za modelowy przykład XIX-wiecznej cerkwi łemkowskiej typu północno-zachodniego.

       Na koniec dnia zostawiamy sobie łemkowską cerkiew greckokatolicką p.w. św. Paraskewy w Kwiatoniu, obecnie kościół, która należy do najpiękniejszych i najlepiej zachowanych cerkwi łemkowskich typu północno-zachodniego w Polsce.

Cerkwie można zwiedzać od 15 kwietnia do 15 października w określonych godzinach, dlatego udało nam się w niedzielę załapać na niektóre godziny otwarcia .

       To była piękna wycieczka objazdowa, z niezapomnianymi widoczkami i wrażeniami .
W tym miejscu chcę podziękować Jolancie za cudownie spędzony razem weekend w Niskim . Mam nadzieję, że jeszcze nieraz się tam wybierzemy, gdyż to co zobaczyłyśmy, to tylko niewielka część tego co Beskid Niski ma do zaoferowania. To bardzo ciekawe pasmo i warto poświecić czas, żeby go zobaczyć i poczuć jego klimat . Dziękuję również Pani Zosi, gospodyni Ośrodka Szkoleniowo – Wypoczynkowego w Zdyni Ługu za wspaniałą gościnę i polecam Wam tą przystań jako dobrą bazę wypadową w górki i nie tylko .

Po kliku na zimowita zostawiam pełny albumik z dnia drugiego

Grzyby rzeczywiście mają niewielkie właściwości odżywcze, ale cenione są ze względu na walory smakowe i aromat, bez którego niektóre potrawy straciłyby zupełnie na atrakcyjności . Nie wyobrażam sobie np. wigilijnego żuru bez dużej ilości grzybów . Nie jest jednak prawdą , że nie posiadają w sobie nic poza zapachem, ponieważ mają niewielkie ilości białka, węglowodanów, znikomą ilość tłuszczów, witaminy z grupy B, PP (niektóre porównywalne z wątrobą czy drożdżami) , nieliczne posiadają śladowe ilości witaminy A, a nawet D. Oprócz tego w ich składzie jest spor makro i mikroelementów.

Wśród grzybów rurkowych też są trujące Piotrze. Ja myślę, że kto się naprawdę zna na grzybach, nie jest łakomczuchem i ma trochę oleju w głowie sromotników po prostu nie wkłada do koszyka, a jadalne blaszkowe dlaczego nie ?. Poza tym zbiera się grzyby, o których się coś wie i których się jest na 100 % pewnym, a nie co popadnie, bo ładnie wygląda, albo chce się mieć koniecznie pełny kosz .

PS. mam nadzieję, że darkheush wybaczy nam ten niewinny grzybowy off-topik

rewelacja Adminie   , ech ... zaczytałam się i rozmarzyłam ...